Music Monday #32

Deze week drie nummers waar telkens weer van opvrolijk. Uiteraard was het weer geen simpele klus, maar ik denk toch dat het alle drie pareltjes zijn.

Eerst en vooral een goude oude, Iron Maiden!

Als tweede mijn favoriete Hamonts geweld! Speed Queen!

En als laatste, maar hij moet zeker niet onderdoen… Arctic Monkeys!

En als je nu niet zit te genieten wordt het misschien volgende week beter… Maar dat valt uiteraard nog af te wachten! 😉
Tot vrijdag!

-Tom.

Advertenties

Tweedaagse trektocht

Nu de eerste echte lesweek er op zit en ik terug regelmatig achter mijn bureau in een gevecht met een cursus verzeild raak, kijk ik met een lichte vorm van heimwee terug op een mooi tweedaagse trip die ik afgelopen zomer deed. Te voet van Lommel naar Hamont (wat nog niet zo ver is) en daar overnachten in de tent, om dan de dag nadien dezelfde route terug te nemen.

We hadden geluk met het weer. Zo lang ondraaglijk warm, daarna wat regen, en toen we vertrokken was het mooi zonnig en rond de 26 graden als ik me niet vergis. Daar gingen we dan. Ik vol enthousiasme, zelfzeker dat ik alles bij had, en blij dat ik nog eens met de rugzak weg kon en mijn vriendin, vol enthousiasme, maar met een bang hartje. Zou hij echt wel alles bij hebben? Ga ik de 20 kilometer wel aankunnen? Tuurlijk had ik alles bij en zij heeft het schitterend gedaan! Met wat liefde bereik je samen heel veel!

De kampplaats in Hamont was een mooi afgezet stukje middenin het bos. Na wat heen en weer lopen (want het stond echt helemaal niet aangegeven) hadden we het gevonden. Het jammere was dat we, door de droogte die de hele zomer geheerst heeft, geen vuur mochten maken. Dat had natuurlijk weer wat meer charme gehad, en de dag nadien hadden we naar vuur geroken in de plaats van zweet.

We hadden best goed geslapen, je bent dat natuurlijk niet gewoon dus je wordt wel eens wakker, maar je slaapt goed dankzij de lange weg die je te voet hebt afgelegd.
een uurtje na ons kwam er nog een koppel op de kampeerplaats die er met de auto heen waren gereden (ieder zijn ding he!). Als ik ooit een hond heb die zo goed luistert als de hunne zou ik wel trots zijn!
Nog iets later arriveerde een tweede koppel. Nederlanders van 71 en 73 jaar oud die met de fiets waren gekomen. Hiermee hebben we ’s avonds nog gezellig wat zitten babbelen. Vorig jaar reden ze nog met de fiets rond frankrijk. Dat doet niet iedereen hen na op die leeftijd, en zeker niet als je weet dat ze in de volle zon bij 43°C bergop moesten… Ze hadden toch enkele interessante verhalen!

En als je dan thuis komt is het grappig hoe blij je bent met alledaagse dingen! Een zetel? Gekoeld drinken? Wow dat doet deugd! Koffie heb je gelukkig in kleine oplosverpakkingen dus die heb ik niet moeten missen 😉

En hierbij ga ik het laten voor nu, anders vertrek ik vandaag nog terug denk ik! Hier zijn nog enkele foto’s van onderweg.

-Tom.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Music Monday #31

Voor de verandering (hahaa) nog eens een nostalgische trip nemen? En met nostalgisch bedoel ik dus eigenlijk alles van toen ik nog niet met mijn twee voeten op deze aardkorst rondliep.

The Who is een band die (bijna) iedereen wel kent. En dat hebben zo vooral aan zichzelf te danken. Onder andere door dit prachtige nummer.

Hmm, wat heb ik nog gemist als kind? Pink Floyd! Hun eerste album is nog steeds één van mijn favoriete albums.

Nog eentje en dan zit het er weer op, Het is al weer twee dagen geleden, maar hier is Saturday Night!

En nu terug vol goede moed verder! Wat is een week met deze drie toppers in je oren?  Tot vrijdag!

-Tom.

Hersenkronkels

De eerste week van mijn (hopelijk) laatste schooljaar zit er al weer op. Een driedaagse in de Ardennen vol activiteiten om de groep te versterken. En ik moet zeggen dat ik mij enorm heb geamuseerd, en de laatste avond dan nog getrakteerd werd op een prachtig onweer! Beter kan toch niet? 😉  Het enige wat nog beter zou kunnen was misschien samen liedjes zingen rond een kampvuur… Maarja, je kan niet alles hebben in het leven.

Mijn laatste schooljaar dus. Een rechte lijn naar de eindstreep met nog verschillende examenperiodes en enkele maanden stage, om dan in het werkveld gesmeten te worden. Vermoedelijk gaat die rechte lijn wel bergop maar hoe dan ook zullen we er wel geraken!

Sinds 3 september heb ik geen nieuws meer gezien en ik heb me voorgenomen om dat ook nooit meer te kijken. Daar ben ik nu nog nooit vrolijk van geworden, en de media filtert net wat ze willen laten zien/horen en wat niet. Ik heb er stilaan mijn buik van vol. De enige manier waarop ze mij nog naar het nieuws kunnen laten kijken is als er een bekende muzikant gestorven is. Maar verder heb ik er geen boodschap meer aan. Ik voel me een pak beter en rustiger sinds ik niet meer kijk en dat hou ik graag zo! In de plaats daarvan ga ik wandelen de tijd dat ik normaal stilzit voor het nieuws. Of studeren, dat hoort mama misschien liever…?

Mais bon, dat is mijn gedacht en dat mag iedereen uiteraard voor zichzelf uitmaken. Wat ik mij in de Ardennen afvroeg is hoe het zou zijn als je daar zou wonen, afgelegen van alles en iedereen in een houten hut. Zorgen voor je eigen houtvoorraad zodat je in de winter niet in de problemen komt, geen tv, geen internet en vermoedelijk ook 95% van de tijd geen gsm ontvangst. Ergens moet het een prachtig leven zijn, ook al sta je er alleen voor. Je kan tegenwoordig toch altijd makkelijk terugvallen op de ‘bewoonde wereld’ als het nodig is. Maar de rust en eenzaamheid siert dat soort bestaan toch enorm? Het zal niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn, dat hoor je me ook niet zeggen. Ik denk eerder dat ik het als ‘charmant’ zou omschrijven.

Dit lijkt me de meest rommelige blog die ik tot op heden heb geschreven… Maar nu heb ik mijn hoofd eens een beetje kunnen leegschrijven, en dat is ook wel eens leuk! Hopelijk vonden jullie dit soort blog ook aangenaam om te lezen, zo leer je me misschien ook wel een beetje op een andere manier kennen! Moest je zelf ook even wat gedachten of hersenkronkels kwijt willen, laat ze gerust achter in de reacties, en misschien inspireer je mij of iemand anders er nog wel mee!

-Tom.

Music Monday #30

Hey! Het schooljaar is terug van start gegaan en de zon houdt het voor bekeken. Maar niet getreurd, Music Monday is terug met deze week een extra nummer als goedmakertje. Wegens wat technische probleempjes (ik ben niet zo een computertechneut) was er afgelopen vrijdag geen blog. Dat maak ik vandaag dus goed, en hopelijk vinden jullie de blog van vrijdag ook voldoende de moeite om het ‘verlies’ goed te maken. We zullen er eens aan beginnen!

Wie, waar wanneer? Awel, Simple Minds heeft er eens een antwoord op geformuleerd!

Wat is en blijft dat toch een fantastisch nummer en een meesterlijke band. En de volgende heren moeten er zeker ook niet voor onderdoen. The Cult en hun trouwe verkoopster!

En niemand hoeft hier onder te doen voor zijn voorganger. The Sisters Of Mercy scoren ook telkens als ze je trommelvliezen beroeren.

En als extra deze week, eentje waar ik lange tijd elke dag mee wakker werd. Een zin die ik elke ochtend tegen mezelf zeg om met een positieve noot te starten. It’s a beautiful day, en dat heb je voor een groot deel zelf in de hand!

 

Bij deze nogmaals mijn excuses voor afgelopen vrijdag en hopelijk is alles nu vergeten en vergeven 😉 Laat zeker weten wat je er van vindt en we zien elkaar ongetwijfeld vrijdag weer!

-Tom.

Music Monday #29

Hey! De zomervakantie loopt weer stilaan op zijn einde, dat gaat toch altijd sneller dan je verwacht he! Zeker die laatste twee weken gaan pijnlijk snel. Maar gelukkig bestaat er dan zoiets als Music Monday Waarmee we de pijn muzikaal proberen te verzachten.

Een van mijn  favoriete gitaarmelodietjes is deze van Dave Matthews

En om wat energieker te werken aan het verzachten van de pijn, het eerste nummer dat Metallica speelde toen ik ze voor het eerst live aan het werk zag… HIT THE LIGHTS!

En als laatste nog een rustige die voor velen onder jullie misschien wel heel nostalgisch aanvoelt.

En met Mr. Mister gaan we er uit voor deze week. Geniet ervan! Wat is jullie favoriete nummer om eender welke pijn te verzachten? Ik lees het graag in de reacties!

-Tom.

Discogs

Discogs

Veel mensen die ik ken hebben een haat/liefde verhouding met Discogs. En veel mensen die ik ken weten niet wat Discogs is… Het verschil tussen vinyl liefhebbers en mensen die niets met vinyl te maken hebben zeker? 😉 Discogs is dus een site waar je informatie kan terugvinden over verschillende persingen van platen. Hij wordt aangevuld door de gebruikers ervan en is eveneens een marktplaats.

Waarvoor ik Discogs gebruik? Ik hou op die manier een lijst bij van alles wat ik heb. Van elke plaat zoek ik na aankoop de release op Discogs en zo kan ik voorkomen dat ik een plaat dubbel koop. Soms is dit handig, want ik heb nog niet zo gek veel platen, maar aangezien je al jaren door de bakken snuffelt komt een groot deel je bekend voor… En dan begint het in de bovenkamer te spelen… ‘heb ik die al? Ik denk het niet… Of toch?’.

Wat kan je verder nog met Discogs? Eigenlijk is het ideaal om platen te kopen en te verkopen. De verkopers en kopers kunnen ook beoordeeld worden en zijn hierdoor goed in te schatten. De prijzen vallen dikwijls ook goed mee. Het enige nadeel wat ik hierover te melden heb is dat het van Australië of Amerika kan komen… En dan betaal je toch een pittige rekening voor de verzending! Hou hier dus zeker rekening mee.

Verkopen via Discogs heb ik zelf nog niet gedaan. Maar het blijkt niet moeilijk te zijn en vlot te verlopen. Let er wel op dat je de juiste persing te koop zet, want het kan een immens prijsverschil zijn tussen verschillende persingen. En je wil toch zeker geen slechte beoordeling doordat je een kleine vergissing begaat?

Leuk bij Discogs is ook dat er een geschiedenis wordt bijgehouden van de verkochte items. Zo kan je ongeveer een waarde geven aan de je eigen bezitting. Hou wel je voetjes op de grond en laat je niet verleiden om enkel naar de hoogste verkoopsprijs te kijken. Want velen laten zich misleiden en vragen nadien op 2dehands.be een belachelijk hoge prijs voor een plaat die je in de kringloopwinkel regelmatig tegenkomt.

Neem dus alles op het wereldwijde web met een korrel zout en probeer de staat van je collectie objectief te beoordelen.

Bedankt om er weer bij te zijn! Ik zie jullie maandag weer om, al genietend van nieuwe nummers, de week in te gaan!

-Tom.