Het ritueel

Het ritueel

Hey! Deze keer wil ik het hebben over het ritueel van het beluisteren van vinyl. Dit is een onderwerp dat iedereen aangaat, en voor iedereen verschillend is. Ook niet iedereen zal het als een ritueel beleven, maar voor mij en ongetwijfeld nog veel anderen is het iets dat volgens een bepaald ritueel verloopt.

Als ik voor mezelf ga kijken verloopt dit altijd op een rustig moment. Als ik gehaast ben ga ik nooit een plaat opzetten. Wat wel kan zijn is dat ik uit een hectische dag kom, en dan om tot rust te komen mij in mijn ‘muziekhok’ zet en een plaatje kies om te beluisteren.
Uiteraard vergezeld door een verse tas koffie baan ik me dan een weg door mijn collectie op zoek naar wat ik graag zou luisteren. Meestal heb ik hier wel al een goed idee van voordat ik mijn geliefde muziekhok binnenga.

De plaat uit de kast halen en het exemplaar ernaast 2 centimeter mee naar buiten trekken om te zorgen dat ik ze straks makkelijk terug op de juiste plaat kan terugsteken, dat is al 1 van mijn autistische trekjes dat binnen mijn ritueel plaatsheeft.
Vervolgens haal ik de hoes uit de beschermhoes en daarna de plaat uit de hoes… Omdat het spelen van een plaat die nog in de hoes zit geen evidentie blijkt te zijn. (Dit heb ik echter nog nooit geprobeerd).
Dan gaat de plaat op de platenspeler, gaan we er nog eens over met de onmisbare carbon borstel en begint de reis naar het ‘zen’ gevoel dat je wel bekend zal zijn als je op regelmatige basis naar muziek luistert. Of net een adrenalinestoot, afhankelijk van welke plaat er op staat natuurlijk.
Soms volgt er nog een korte ‘fotoshoot’ als ik de plaat op Instagram wil laten verschijnen. Wat niet altijd het geval is. Dit doe ik vooral als ik voor de rest niets te doen heb.

Wat doe ik dan tijdens het beluisteren? Wel, wat je nu leest is een productie van een namiddag met Simple Minds op de achtergrond. Schrijven is dus een groot deel van wat ik doe tijdens het beluisteren van mijn geliefde plaatjes. Verder lees ik ook veel. Magazines, boeken, artikels,… Wat ik op dat moment ook maar wil lezen.
Uiteraard is het genieten van de verse tas koffie ook een vast onderdeel van de beleving. Voor een man toch vrij veel multitasking, niet?

Ondertussen zijn we al aan het einde van kant A. Een korte onderbreking in wat we ook aan het doen zijn, de plaat omdraaien, nog eens met de carbon borstel erover, en we zijn klaar voor de volgende helft.
Ik heb al gemerkt dat velen die de leeftijd van mijn ouders hebben zich vroeger doodergerden aan het moeten rechtstaan om de plaat om te draaien. Zij waren dan ook onnoemelijk tevreden van wat de cd te bieden had toen deze uitkwam. Zelf heb ik me er nooit aan geërgerd, en ben ik ook niet van plan dat ooit te doen. Het leren van pauze nemen, of een activiteit onderbreken voor een minuutje, zou velen van ons deugd doen en veel stress doen wegvallen.
Als de B-kant ook uitgezongen is maken we kort tijd om de plaat terug op zijn plaats te zetten, en is het de beurt aan het volgende magische zwarte schijfje om mijn omgeving te vullen met muzikale warmte.

Dat was het al weer voor deze week. Bedankt voor het lezen en laat zeker weten wat jullie zoal doen, wat jullie ritueel is en waarom je misschien net helemaal geen ritueel hebt. En geniet vooral van wat je doet en hoe je het doet!

-Tom.

Advertenties

8 gedachten over “Het ritueel

  1. De laatste tijd ervaar ik dat ik de A en B zijde van een plaat wel meerdere keren na elkaar beluister (zeker bij nieuwe aankopen). Telkens opnieuw kom je toch nieuwe verrassingen tegen, zaken die je de vorige luisterbeurt niet hoorde of waarop je niet had gelet.
    Zo is het beluisteren met een headphone (bij ons noemt dat een koptelefoon, maar headphone klinkt ook al weer duurder) ook al weer een héél andere ervaring (zeker als het er één is van een degelijke kwaliteit).

    Liked by 1 persoon

  2. hier herken ik zeer veel in, thuiskomen van het werk en bv sex pistols uit de boxen knallen om al die frustaties er uit te smijten hahahaha.
    soms vragen mensen mij wat doe je dan terwijl je platen luisterd?…. wel soms gewoon niets …. gewoon luisteren en naar de vlammetjes van de houtkachel kijken, waarom denken mensen dat je zonodig “iets” moet doen tijdens het muziek luisteren, mensen zouden meer de tijd moeten nemen om te luisteren.
    Ook het omdraaien van een plaat geeft mij soms een zalig gevoel, of beter gezegd: die laatste klik van de toonarm gevolgd door de stilte kan soms “oorverdovend” klinken, soms is een plaat zo goed dat de stilte erna nodig is om te bekomen…
    see or hear you, dirk

    Liked by 1 persoon

  3. Mooie observaties, ik voeg hieraan toe: het aangenaam scherpe kervingkje van de plaat in beide handpalmen bij het positioneren van de elpee op de draaitafel. Dit gevoel x 3 wanneer je de plaat van A naar B zwikt, plus het lichte, heerlijk betekenisvolle gewichtje in je rechterwijsvinger terwijl je de naald in de begingroef laat dalen – of soms handmatig erin zet als dat zo voelt. Het geluid van begin- en eindgroef! De platen met mystieke teksten tussen eindgroef en labelkartonnetje, of soms zelfs artwork. De zeer schaarse platen met dubbele begingroeven (in mijn collectie maar twee exemplaren die deze grap/stunt hebben: Johnny Moped en James White).
    Ach, het is gewoon een kunstvorm – geen berekening, zoals digitaal. En wat mij betreft geldt dit evenzogoed voor het verschil tussen 35 MM en digitaal in de cinema.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s