Hersenkronkels

De eerste week van mijn (hopelijk) laatste schooljaar zit er al weer op. Een driedaagse in de Ardennen vol activiteiten om de groep te versterken. En ik moet zeggen dat ik mij enorm heb geamuseerd, en de laatste avond dan nog getrakteerd werd op een prachtig onweer! Beter kan toch niet? 😉  Het enige wat nog beter zou kunnen was misschien samen liedjes zingen rond een kampvuur… Maarja, je kan niet alles hebben in het leven.

Mijn laatste schooljaar dus. Een rechte lijn naar de eindstreep met nog verschillende examenperiodes en enkele maanden stage, om dan in het werkveld gesmeten te worden. Vermoedelijk gaat die rechte lijn wel bergop maar hoe dan ook zullen we er wel geraken!

Sinds 3 september heb ik geen nieuws meer gezien en ik heb me voorgenomen om dat ook nooit meer te kijken. Daar ben ik nu nog nooit vrolijk van geworden, en de media filtert net wat ze willen laten zien/horen en wat niet. Ik heb er stilaan mijn buik van vol. De enige manier waarop ze mij nog naar het nieuws kunnen laten kijken is als er een bekende muzikant gestorven is. Maar verder heb ik er geen boodschap meer aan. Ik voel me een pak beter en rustiger sinds ik niet meer kijk en dat hou ik graag zo! In de plaats daarvan ga ik wandelen de tijd dat ik normaal stilzit voor het nieuws. Of studeren, dat hoort mama misschien liever…?

Mais bon, dat is mijn gedacht en dat mag iedereen uiteraard voor zichzelf uitmaken. Wat ik mij in de Ardennen afvroeg is hoe het zou zijn als je daar zou wonen, afgelegen van alles en iedereen in een houten hut. Zorgen voor je eigen houtvoorraad zodat je in de winter niet in de problemen komt, geen tv, geen internet en vermoedelijk ook 95% van de tijd geen gsm ontvangst. Ergens moet het een prachtig leven zijn, ook al sta je er alleen voor. Je kan tegenwoordig toch altijd makkelijk terugvallen op de ‘bewoonde wereld’ als het nodig is. Maar de rust en eenzaamheid siert dat soort bestaan toch enorm? Het zal niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn, dat hoor je me ook niet zeggen. Ik denk eerder dat ik het als ‘charmant’ zou omschrijven.

Dit lijkt me de meest rommelige blog die ik tot op heden heb geschreven… Maar nu heb ik mijn hoofd eens een beetje kunnen leegschrijven, en dat is ook wel eens leuk! Hopelijk vonden jullie dit soort blog ook aangenaam om te lezen, zo leer je me misschien ook wel een beetje op een andere manier kennen! Moest je zelf ook even wat gedachten of hersenkronkels kwijt willen, laat ze gerust achter in de reacties, en misschien inspireer je mij of iemand anders er nog wel mee!

-Tom.

Advertenties

8 gedachten over “Hersenkronkels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s