Music Monday #56

En nieuwe maandag wil deze week dus wel zeggen: nieuwe muziek! Excuses voor vorige week, maar daar was ik dus overvallen door drukte.

Vandaag treuren we voor het verlies van een legendarische gitarist. Wiens spel en volume elke volgende generatie gitaristen heeft beïnvloed en zal blijven beïnvloeden. Dick Dale had zijn eigen stijl en je kan bijna zeggen een eigen genre.

Om in het thema te blijven van overleden artiesten kan je ook naar Channel Zero gaan, die hun drummer veel te jongen zagen vertrekken. En gezien de weersvoorspellingen tot nu toe kunnen we hopen op een… Hot Summer.

En een ander groot verlies in mijn 6-snarig wereldje was Jimi Hendrix. Ookal heb ik dit niet meegemaakt, stel je voor hoe deze man de muziekwereld had kunnen blijven beroeren moest hij nu nog leven!

En vrijdag zijn we er weer met een unboxing. Een fantastische week gewenst en we zien elkaar snel terug.

-Tom.

Advertenties

Skull Fist

Jullie hadden het waarschijnlijk opgemerkt, maandag was er geen Music Monday. En dat kwam door onverwacht nog een pak werk voor stage. Om dat goed te maken kan ik misschien vandaag nog eens over muziek praten. Een band om meer specifiek te zijn… En nog specifieker durf ik te zeggen dat het over Skull Fist zal gaan.

Skull Fist is één van mijn favoriete metal bands uit het verre Canada. En band die bekend staat om zijn snelle riffs, jagende drums, en hoge vocalen. Een heel sterke 80’s vibe die hier in de lucht gaat hangen!

En ondanks dat ik een enorme fan ben was ik teleurgesteld met het nieuwe album dat ze recent uitbrachten. En dan gaat het vooral over de zang. Qua muziek is het nog steeds spot on, maar de zang doet me deze keer afhaken. De zanger van Skull Fist heeft al een tijdje terug een operatie ondergaan aan zijn stembanden. Wat exact het probleem was durf ik niet zeggen, maar er volgde een tour waar ze een vervangende zanger hadden, en een lange stemrevalidatie.

Om te illustreren wat ik bedoel zal ik nu eerst een nummer laten horen waar de zang 100% is wat ik graag hoor. Zo hebben jullie een idee van mijn uitgangspunt.

Daar hoor je dus de snelheid die ze nog steeds beheersen, en de hoge zang die je doorheen de jagende muziek draagt.

Om dan een beeld te krijgen van hun nieuwe album, dat ook een enorme taak had om tegen zijn voorganger, ‘Chasing The Dream’ genaamd, op te boxen nodig ik jullie uti om dit nummer te beluisteren.

En dan begrijp je wel wat ik mis denk ik.

Hoe dan ook is en blijft Skull Fist een band die ik zal blijven steunen, want deze hardwerkende kerels geven op elk podium ook steeds het beste van zichzelf en maken het elke euro inkom meer dan waard. En daarnaast staat hun grote DIY vaardigheid, want ze doen zowat alles zelf. En dat loont dan weer in hun echtheid. Deze band leeft voor wat ze doen en wat ze doen doen ze toch telkens weer verrassend goed.

En hiermee sluit ik deze blog af. Fijn dat jullie er weer waren na deze regenachtige week. Hopelijk heeft niemand van jullie schade geleden door de felle wind van het afgelopen weekend. Tot maandag!

-Tom.

De Koffie-tag

Je zal het misschien al wel eens bij iemand anders gelezen hebben, de koffie-tag. Deze keer waag ik me er aan. Hopelijk kan ik op elke vraag een iets of wat nuttig antwoord geven! Ik zou graag ook de persoon waar ik deze tag gevonden heb in de bloemetjes zetten… Maar dat is al meer dan een half jaar geleden en ik heb geen flauw idee waar ik het gehaald heb! Moest je denken dat deze van jou kan komen, laat het me gerust weten en claim je plekje op mijn blog!

  1. Wanneer dronk jij je eerste kop koffie en hoe smaakte dat?

Geen flauw idee… Ik was nog heel jong, dat weet ik wel. En ik kan me niet herinneren dat ik het vies vond… Love at first taste?

  • Met wie drink je graag koffie?

Familie, vrienden,… Eigenlijk iedereen die gezellig is en graag koffie drinkt!

  • Op welk moment van de dag drink je koffie?

Een betere vraag zou zijn, wanneer drink ik geen koffie?

  • Wat is je favoriete koffievariant?

Ik denk dat dit de Douwe Egberts ‘Rood’ is.

  • Wat is je favoriete koffie merk?

Douwe Egberts, maar ik heb er nog veel te proberen voor ik een echt oordeel kan vellen!

  • Probeer je vaak nieuwe soorten of smaken uit of blijf je bij je merk?

Ik doe dit niet vaak genoeg, maar sta er zeker voor open en wil in de toekomst meerdere soorten en merken in huis halen. Iets voor elke gelegenheid!

  • Heb je aparte soorten/smaken in huis voor bezoek?

Neen, tot op heden niet…

  • Waar koop jij je koffie?

Gewoon in de supermarkt, hoewel ik in de toekomst wel plan om met bonen en een maler te werken, eerst afstuderen, dan verderdromen!

  • Hoe drink jij je standaard kopje koffie?

Senseo, een dubbele portie en niet te veel melk. NOOIT SUIKER!

  1. Wat vind jij het lekkerst bij de koffie?

Speculaas, zeker weten! En daarna wortelcake 😉

  1. Een gemene: nooit meer koffie of nooit meer thee?

Easy! Nooit meer thee! Wie drinkt dat zelfs??

En zo zit deze ‘koffie tag’ er ook reeds op. Heb je zelf ook zin gekregen om een koffie tag in te vullen? Ga gerust je gang en toon je liefde voor koffie aan iedereen op je blog. En aan de vrouwen die dit lezen, een welgemeende, deugddoende vrouwendag! Aan de heren… Fijn weekend!

-Tom.

Music Monday #55

Maandag is muziekdag, en deze maandag is het nogal regenachtig. Laten we dan deze regen maar als thema gebruiken.

Als je me vraagt of ik voor ‘The Stones’ of ‘The Beatles’ ben zal ik altijd volmondig deze tweede band noemen. En die hebben nu toevallig toch een nummer dat de titel ‘Rain’ met zich meekreeg!?

En wie regen zegt denkt misschien ook al snel aan Eurythmics? Ik alvast wel!

En op een Music Monday mag een nummer dat over regenachtige dagen en maandagen gaat zeker niet ontbreken toch?

En een bonus vandaag… Wat velen zich vandaag hebben afgevraagd… Wie o wie?

En zo zit deze regenachtige maandag er ook weer op. Hopelijk heb ik jullie wat kunnen opvrolijken met deze vier parels. De regen doen vergeten is misschien wel niet gelukt met deze nummerkeuze… Excuses!

-Tom.

De waarde van vinyl

Hoeveel is een plaat waard? ‘Wat de gek er voor geeft’ hoor ik wel eens zeggen. En in sommige gevallen is het echt zo. Ik heb in al die jaren dat ik met vinyl bezig ben al veel platen zien passeren voor 500/1000 euro per stuk. En dat vraag ik me ooit af wie bepaalt dat deze zo duur is…

Vaak bepaalt de koper zelf wel wat de plaat in kwestie voor zichzelf waard is. Zo heb ik voor de meeste platen wel een budget in mijn achterhoofd, en weet ik op voorhand wat het mij zou mogen kosten, en vanaf welk prijspunt ik afhaak.

Maar soms zijn het ook de verkopers die (menen te) weten wat hun zwarte schijfjes al dan niet waard zijn. En vaak zijn er verkopers die belachelijke prijzen op hun platen durven plakken. Totaal geen rekening houdend met de staat van de hoes en de vinyl zelf, gewoon een bedrag dat hun bankrekening graag ziet binnenkomen. Dit zijn naar mijn beleving ook steeds de verkopers die het voor het geld doen, en niet de passie hebben van met vinyl bezig te zijn.

En dan hebben we nog de zolderverzamelaar met een nostalgische herinnering aan hun jonge, rimpelloze tijd, die denkt goud in handen te hebben. Goud dat vermoedelijk al volledig is kromgetrokken op deze veel te warme zolder tijdens de zomer. Maar hij is er zo aan gehecht, en zal zijn geliefde, kromme platen nooit verkopen. En misschien maar goed, want hun glorietijd is reeds achter de rug.

Is het nu allemaal negatief Tom? Neen absoluut niet! Want ook vaak kom ik mensen tegen met heel eerlijke prijzen, en dat zijn vaak de mensen die er echt staan te genieten, en een band hebben met hun vinyl en andere verzamelaars. Ze vragen niet meer dan ze zelf betaalden, of niet meer dan ze zelf zouden willen betalen voor deze plaat.

Ik zou uiteraard wel elke plaat willen aan uitverkoopprijs, wie niet?? Maar het hoeft niet voor mij. Een eerlijke prijs is geen prijs waar je woekerwinsten op kan maken, een eerlijke prijs is een prijs die je zelf wil betalen en waar de verkoper ook mee kan leven.

En hier stopt mijn pleidooi voor een eerlijke prijs op vinyl 😉 En niet enkel op vinyl, overal is een eerlijke prijs steeds de beste prijs. En als je jezelf moet pijnigen om een plaatje te kopen… Denk dan zeker nog eens na of je ze echt nodig hebt!

-Tom.

Music Monday #54

Een nieuwe maandag, en niet zomaar één! Mijn verjaardagseditie! 😀 Dus neem een stukje taart, een grote tas koffie, en kom erbij!

En om te beginnen, ééntje die hier al wel gepasseerd is, maar Tyler Bryant was gisteren zelf jarig en deze jonge legende verdient hier eigenlijk wekelijks een plekje!

En op mijn verjaardag wil ik ook… METALLICA! Want het is en blijft één van mijn favoriete bands! En hier het eerste nummer dat ze speelden toen ik ze voor het eerst live aan het werk zag.

En we sluiten af met de legendarische Stevie Ray Vaughan! Look at little sister!

En zo zit deze Music Monday er weer op… Tot vrijdag!

-Tom.

Coin Guitar Picks review

Dutch below!

I think it’s getting clear, I love guitars and everything about them. And it’s because of this love for gear that I recently got a special pick in the mail. A pick from The Original Coin Guitar Picks, and as you probably already guessed, it’s made from coins. They all are handmade in the USA by Ruvane Kurland, a musician who collects nice coins in a lot of places all over the world and uses some crazy wizard techniques to turn them into picks. And Ruvane was kind enough to send me one of his creations!

To be honest, I was a little bit sceptic at the start. I had played some picks made from metal and I never really liked them, they wore my strings down really fast. This should not happen with The Official Coin Guitar Picks, that’s what I’ve heard. Ruvane has found his own way of shaping the picks and giving them a smooth bevel to prevent this from happening. Getting excited now!

When it arrived, I was surprised by the packaging. It looked classy! Thanks Ruvane for including that little extra! To keep the pick in the best condition possible, he included a nice quality polish cloth.

Now, the pick itself is made out of an Australian Florin from 1943. Which means it’s made of 92.5% silver. The normal retail value is $58.
When I first got the pick in my hand to play it, it felt weird for 10 seconds. The metal was cold and I was not used to that feeling.  But after ten seconds it warmed up and felt really pleasant.

When playing it, it’s a pick which actually helps you. It is playing really smooth and does not hold you back, which I found other steel picks do. And as you all know from my last review, I am a heavy hitter and that’s exactly what this pick likes, without any form of wearing down. I have played it for a few weeks now and it still is only showing minor signs of use. I feel like this will last my entire life.

The sound it produces is not bad either! I use it almost all the time when I’m playing on my electric guitar and it sounds really aggressive. There is some extra ‘noise’ coming from the pick, because of the slightly bigger surface you use while playing, and of course it’s ‘metal on metal’. But with some nice overdriven tones, you almost can’t hear it and it turns into some extra bite which mixes in perfectly with the rest of the sound!  It’s also got his use for an acoustic guitar, But I prefer it for the slower passages. Because the extreme clean clarity I get from my picks I normally use is not found in these aggressive coins! Luckily, every pick has got his own terrain!

So, yeah, they cost quite a bit, these The Original Coin Guitar Picks, but I think they’re worth every dollar you pay. They last for ages, they look sweet, have a nice grip and sound a-ma-zing! And of course there are also some cheaper models on his website! Or more expensive if that’s what you like! 😉

In case I convinced you, and you’re asking yourself ‘where can I buy them??’… You can order them via this link! And please let me and Ruvane know if you found it because of this blog, I would love to hear it!

-Tom.

Ik denk dat het ondertussen wel begint door te dringen, dat ik nogal van gitaren hou, en ook van alles rondom gitaren. En door deze liefde kreeg ik even geleden een toch wel speciaal plectrum in de bus. Een plectrum van The Original Coin Guitar Picks, zoals je kan raden zijn deze gemaakt van munten. Ze worden handgemaakt in de Verenigde Staten door Ruvane Kurland, een muzikant die overal waar hij kwam munten meebracht om ze thuis om te toveren tot plectrums. En Ruvane was zo vriendelijk om mij een plectrum op te sturen!

Om eerlijk te zijn, ik was best sceptisch. Ik heb al met plectrums gespeeld die van een bepaald metaal gemaakt werden, en dat beviel me niet zo goed omdat m’n snaren er enorm snel door versleten. Met The Original Coin Guitar Picks zou dit niet het geval mogen zijn heb ik horen zeggen, want Ruvane heeft een eigen manier gevonden om de randen zo glad te maken dat dit voorkomen wordt. Ik ben benieuwd!

Toen het aankwam was ik al wel aangenaam verrast door de verpakking, ziet er best classy uit he! En bedankt Ruvane voor het extraatje, om het plectrum in de best mogelijke conditie te houden kreeg ik er een kwalitatieve polish doek bij.

Nu het plectrum zelf, het gaat hier om een Australische Florin uit 1943. Wat wil zeggen dat het plectrum voor 92.5% uit zilver bestaat. En de normale verkoopsprijs van dit plectrum is $58.
Toen ik het plectrum voor het eerst vast had was het tien seconden wennen. Het voelde koud aan en dat was ik niet gewoon van een plectrum. Maar na die tien seconden voelde het eigenlijk heel aangenaam aan.

Ook tijdens het spelen is het een plectrum waar je iets aan hebt. Het speelt super vlot, en werkt je helemaal niet tegen, wat ik bij andere metalen plectrums wel al eens gehad heb. En jullie weten ook van mijn vorige review, dat ik een speler ben die nogal stevig op zijn snaren slaat. En dat is exact wat dit plectrum toelaat, zonder enige vorm van slijtage. Ik heb hem nu enkele weken en je ziet maar van heel dicht bij kleine gebruikstekens. Deze gaat dus de rest van mijn gitaarleven kunnen meegaan heb ik het gevoel.

Qua klank is het ook niet mis, ik speel er bijna heel de tijd mee als ik elektrisch speel, het klinkt heel agressief. Er is wel wat ‘bijgeluid’ door de oppervlakte die je gebruikt om aan te slaan, en het gebruikte metaal (metal on metal), maar met wat overdrive valt dit al bijna volledig weg en mixt het mooi bij de rest van de klank. Akoestisch is het ook te gebruiken, maar heb ik het liever voor de rustigere passages. Want die helderheid die ik bij mijn andere plectrums krijg, zonder bijgeluiden, die heb ik bij Coin Picks net niet. Zoals ik reeds zei, het is een agressieve klank. Gelukkig heeft ieder plectrum zijn eigen toepassingsveld!

Dus, ja ze kosten wel wat, die The Original Coin Guitar Picks, maar volgens mij zijn ze elke euro (of dollar) waard. Ze gaan heel lang mee, zien er goed uit, liggen goed in de hand, en klinken ge-wel-dig! En er zijn uiteraard ook goedkopere en duurdere modellen te krijgen 😉
Indien ik je nu heb overtuigd, en je zit met de prangende vraag ‘waar ooh waar kan ik ze kopen??’… Hier kan je je plectrum bestellen! En laat het zeker even weten aan mij en Ruvane, ben altijd benieuwd of iemand na een blog interesse heeft gekregen! 😀

-Tom.