Music Monday #28

Na een weekendje Frankrijk (Duinkerken en Graveline, de laatste was een stuk mooier, kleiner en gezelliger (Franser?) dan de eerste) lijkt het me misschien wel leuk om de top drie van mijn reisnummers met jullie te delen.

Als eerste de geweldige Gary Numan, Are Friends Electric?

Als tweede stel ik jullie graag voor aan Angelus Apatrida. Mag het iets meer zijn? Dan geven deze heren jullie zeker wat je wil! Maar ik spaar jullie oren door een rustiger nummer (ook weer wat wegvriendelijker) voor te stellen!

En als laatste, één der beste bands uit de geschiedenis van de heavy metal, met een zang waar je kippenvel van krijgt, en een bangelijke band die alles ondersteunt. Diamond Head!

En als dat geen knaller is om een week mee te beginnen daag ik je uit om in de reacties een nog grotere knaller te plaatsen! Tot vrijdag!

-Tom.

Advertenties

Wandelen, iets voor iedereen

Wandelen is zo een activiteit die (bijna) iedereen kan doen. Het is gratis, het is makkelijk en het kan overal. Maar natuurlijk is het ene pad het andere niet, en de ene omgeving de andere niet… En zo heb ik in België ook wel wat verschillende wandelingen die ik graag doe.

Om te beginnen misschien een eervolle vermeldingen van een plaats waar ik graag ga wandelen. In de Voeren (rondom het stadje Teuven) is het prachtig wandelen, doorheen glooiende heuvels, langs weides, bossen en kleine dorpjes. Magnifiek!

Maar de absolute winnaar is voor mij het drukbewandelde Ninglingspo! Nu valt het spectaculaire bulderende water wat ‘tegen’ met dank aan de enorm warme en droge zomer. Maar zelfs met een rustig kabbelende stroompje heeft de wandeling iets magisch.
De wandeling loopt over de hele heenweg langs de stroom, waar het soms glibberig is over de rotsen, struikelachtig over boomwortels, en best hoog als je niet oplet en van het pad afstapt.

Maar dat klinkt zo positief niet he 😉 Het is echt een prachtige wandeling waar je ongetwijfeld nog lang van gaat nagenieten. En hier ben ik weer, aan het schrijven over iets, terwijl woorden eigenlijk op geen enkele manier de schoonheid van deze wandeling kunnen omschrijven.  Hier volgen dus wat foto’s om de blog van deze week af te ronden.

Als ik nog een tip mag geven, als je staat te springen om er te gaan wandelen, ga dan vroeg. En met vroeg bedoel ik het ‘vroeg’ waarbij je denkt ‘Amai dit is toch echt wel vroeg om te vertrekken’ (ook weer afhankelijk van hoe lang je moet rijden!) Zorg dat je er rond half tien ’s ochtends ten laatste aanwezig bent, want niet veel later staan de parking en de weg richting startplaats volledig vol geparkeerd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

-Tom.

Muddler, sterk Nederlandstalig.

14045662_993301217435635_370599980828235280_n

Wie mij goed kent weet dat ik niet zo een fan ben van Nederlandstalige muziek. Zelfs binnen rock en metal heb ik hier meestal niet zo een voeling mee. Raar misschien voor iemand die een blog schrijft in het Nederlands omwille van zijn liefde voor de Nederlands taal.. Af en toe komen er bands in mijn vizier die het goed doen in het Nederlands. Enkele voorbeelden hiervan zijn Fleddy Melcully en Gorki.

Nu kreeg ik de vraag van RockXXL of ik de Belgische band Muddler even wou beluisteren… En natuurlijk wil ik dat! Maar euhm… Dat is Nederlandstalig!?

Eerder vermeldde ik al dat ik Gorki graag hoor, en er zelfs fan van ben. En eerlijk gezegd heeft Muddler iets weg van het werk van Gorki, een soort van Gorki met ballen.
De nieuwe single van Muddler kreeg de naam ‘Tot Chaos’ met zich mee en overtuigt vlot en snel. Ik zet niet snel een nummer op repeat, maar deze heeft makkelijk 40 minuten opgestaan.
Tijdens het beluisteren van een nummer let ik op verschillende dingen, waaronder de instrumenten apart. En hier springt de bas er qua sound uit voor mij. Een klank die omschreven kan worden als ‘vet’, ‘ronkend’ en ‘beukend’.

Wat je misschien ook over mij weet is dat ik niet snel naar de inhoud van teksten luister in muziek. Eerder ritmes en melodieën en de combinatie van het geheel spreken mij aan in muziek. Maar wanneer een tekst goed is mag het ook gezegd worden. En die ene zin in het refrein vind ik gewoon bangelijk ‘In deze rust kom ik tot chaos’. Het zou zo uit een gedicht van Jotie T’hooft kunnen komen!

En nu denken jullie uiteraard ‘Jaja Tom, maar hoe klinkt het nu??’ Awel, zo dus:

https://www.youtube.com/watch?v=lK7RnNDXpUY&t=5s

Snap je nu wat ik bedoel? Deze band uit Lier heeft de kracht, de passie en toch de gevoeligheid om je te raken, mee te sleuren en te beroeren.

Wat denken jullie ervan? Wat mij betreft mag deze band dagelijks wat airplay krijgen op de nationale radiozenders. Als jullie meer willen weten over Muddler, of op de hoogte willen blijven van hun laatste nieuwe bezigheden twijfel dan niet om ze te volgen op Facebook!

https://www.facebook.com/muddler.belgium/

Een fantastisch weekend gewenst iedereen, en we spreken maandag af voor meer muzikaal plezier!

-Tom.

Zwart goud…

Zwart goud, dat is de titel die vinyl ooit met zich mee krijgt. En een titel waardoor sommigen ook te enthousiast worden. En dan bedoel ik echt TE enthousiast. Want, sorry liefhebbers, maar je ‘Heino’ en ‘alle 25 goed’ platen zijn echt niets waard. En dat zien sommigen niet in, dat er vraag nodig is om een prijs omhoog te laten gaan.

En ja, ik krijg ook liefst de hoofdprijs voor elke plaat die ik ooit verkoop (tot op heden geen 😉). Maar ik blijf hier wel realistisch in, de hoofdprijs krijg je niet vaak dus houden we de prijs realistisch. Ik merk dat veel verkopers van tweedehands platen hier ook enorm over klagen. ‘Ja het is duurder als toen je hier voor het eerst kwam, maar voor mij wordt ook alles duurder en ik moet er ook iets aan over houden’. En daar kan je natuurlijk niet rond.

Het jammere is wel dat dit prijsverschil er soms echt over gaat. Een gewone uitgave van een plaat die enkele jaren geleden voor 5 euro makkelijk te vinden was, di kom je nu ooit voor 15 à 20 euro tegen. Zo zeldzaam zal die wel niet geworden zijn op korte tijd denk ik? Het zijn dan ook die platen die het langst blijven zitten in de bakken waar ik regelmatig door zoek. En toch beseffen de verkopers niet dat ze te veel vragen.

En naast de handelaars heb je nog de mensen met ‘zwart goud op zolder’. ‘Nee we doen onze platen niet weg!’ Maar luister je er nog naar? ‘Neen, maar ze zijn te veel waard om gratis weg te geven’ Ga je ze dan verkopen? ‘Neen, dat kost te veel tijd en moeite, ze staan al zo lang op zolder ergens achterin’… Dan heb je toch niets aan je platen, en neem je iemand anders het plezier af van er naar te luisteren… Dat is toch een jammere zaak eigenlijk!

Ik zeg dit niet zodat jullie allemaal tot inzicht komen en je platen massaal naar mij komt brengen (altijd welkom trouwens! 😉), het zijn gewoon mijn gedachten die ik even wou beschrijven. Ik ben niet altijd mee met het hoe en waarom dat mensen ooit bepaalde keuzes maken, en zeker niet op dit vlak. Als je denkt dat iets veel waard is, en je doet er niets meer mee, dan ben je toch meer met het geld? Mais bon… Wie ben ik! In elk geval ben ik heel dankbaar voor de platen die ik van mensen gekregen heb gedurende mijn verzamelcarrière.

En hier sluit ik mijn monoloog af! Fijn dat jullie tot op het einde geraakt zijn, maandag de beloning in muzikale vorm!

-Tom.

 

Music Monday #27

Deze week staat Music Monday in het teken van een Britse band waar ik niets slechts over kan zeggen. Dorje slaagt er onder leiding van Rob Chapman (wiens gitaren in de video’s te zien zijn) telkens in om een bangelijk nummer te produceren met een dikke groove en machtig gitaarwerk. Ik zou het enkele luisterbeurten gunnen als het je de eerste keer niet helemaal bevalt, want voor verschillende mensen die ik ken was het een ‘groeiproces’ waarna ze niet meer zonder konden 😉

En we beginnen met het meesterlijke Aeromancy!

Hmm altijd goed! Zeker als je ziet hoe enorm ze opgaan en genieten van hun muziek!
Het volgende nummer heeft de eerste plaats behaald in de UK, dat zegt genoeg toch?

En dan een derde nummer kiezen… Om het makkelijk te maken voor mezelf dan maar terug een bangelijk nummer en één van hun nieuwste nummers, dat ondertussen toch ook al weer sinds 2016 meegaat!

Fijn dat jullie er weer waren! Hopelijk is het een maandagavond vol genot en goede muziek! Tot vrijdag!

-Tom.

Muziek als ontmoetingsmedium, deel 1

38297806_10213568987679961_7082577439641042944_n

Muziek is misschien wel de meest eerlijke vorm van social media. Door muziek voel je je snel verbonden met anderen, er kan een bepaalde klik ontstaan en je kan uren in gesprek raken door muziek. Ook door vinyl heb ik al verschillende mensen leren kennen, op forums, op beurzen, in winkels,… Vandaag neem ik jullie mee op een korte reis door mijn geheugen en vertel ik jullie enkele verhalen over hoe ik mensen leerde kennen door een gezamenlijke interesse.

We zullen het maar chronologisch doen he! Toen ik lid werd van Kilroy Records forum voor muziekliefhebbers, vinyl en cd verzamelaars leerde ik Ivan kennen (Kilroy, voor de forumleden die dit lezen). Een man waarvan ik meteen doorhad dat hij veel wist, een grote collectie had en, misschien nog het belangrijkste, een hart op de juiste plaats. Ivan stond vanaf dag 1 klaar om al mijn vragen te beantwoorden, me te helpen zoeken naar een nieuwe platenspeler toen de mijne het begaf en gewoon voor een leuke babbel over die gemeenschappelijke verslaving… Muziek, en meer specifiek, vinyl. Dankzij Ivan heb ik op korte tijd veel kunnen leren en heb ik nu nog steeds een vriend die me, ook met deze blog, ten volle steunt. Ivan, bedankt!

Het volgende gaat over die beruchte dag, die de meesten onder jullie al wel eens hebben zien passeren. 16 mei 2016, de dag dat ik AC/DC aan het werk zag. Normaal ging ik rond de middag in Lommel de trein nemen om dan in Lier over te stappen richting Leuven. Maar, opgejaagd als ik was, heb ik de trein een uur vroeger genomen. Ik kon het wachten thuis niet meer uithouden, en dat bleek de beste keuze ooit. In Lier stond er een koppel ook op de trein te wachten, ze gingen ook naar Leuven. In de trein zaten ze aan de andere kant van het gangpad en ik hoorde ze dingen vertellen die mij de indruk gaven dat ze ook naar AC/DC gingen. Eenmaal in Leuven aangekomen kwam ik ze terug tegen aan de bushalte, die speciaal was gemaakt voor het vervoer naar de weide van Werchter. Hier besloot ik om ze even aan te spreken aangezien gelijkgestemde mensen dat normaal niet erg zouden vinden.
Inderdaad, ze gingen naar AC/DC! En wat bleek, ze kenden nog mensen die er heen gingen en die stonden al aan de ingang van de weide te wachten.
Naast het feit dat het twee heel vlotte, sociale en lieve mensen waren, konden we dus goede plaatsen regelen als we met hen meegingen! Waarom ook niet dan??
Mede dankzij deze twee fantastische mensen heb ik een dag beleefd om nooit te vergeten. En daar zal ik hen eeuwig dankbaar voor zijn!

Als derde en laatste voor deel 1 neem ik jullie mee naar Grimm Metal Fest in Gent. Ik was alleen daar met als doel te genieten van fantastische optredens en nadien bij Gigview een mooie review af te leveren. Blijkbaar was er nog iemand alleen daar en hij sprak me tussen twee optredens door aan. We hebben de overige optredens samen gevolgd en tussen de shows plezante babbels gehad. Aangezien hij geen lid is van het wereld dominerende Facebook houden we momenteel via mail contact. Hopelijk lopen we elkaar weer tegen het lijf op een volgend concert!

Zo, dit was het al weer, drie ontmoetingen die ik heb mogen meemaken dankzij muziek en het mooie verhaal dat er aan hangt! Voor deel 2 zie ik jullie graag volgende week vrijdag terug! Dan volgen er nog enkele iets kortere verhalen. Niettemin zijn die kortere verhalen situaties die ik nooit ga vergeten!

Hebben jullie vriendschappen gesloten door muziek? Of misschien wel de liefde van je leven leren kennen in een platenzaak? Schrijf je eigen ervaringen gerust neer in de reacties! Ik ben benieuwd!

-Tom

Music Monday #26

Ik heb al wel wat bands live aan het werk kunnen zien, maar ik heb er ook enkele die ik nooit heb kunnen zien, en nooit aan het werk zal zien. En Music Monday staat deze week in het teken van deze bands. In ieder geval, een selectie van drie van die bands.

Als eerste, heer en meester der gitaar, blues legende en interessant figuur: Jimi Hendrix!

En hierbij hoort uiteraard ook een vrouw met een stem als een onweer, en overigens rond dezelfde legendarische periode haar hoogtepunt bereikt als heer Hendrix: Janis Joplin!

En als laatste een band die ook al even niet meer live te zien is als groep, en waar ik heel wat voor over zou hebben om ze live aan het werk te zien. De afsluiter van deze week: The Beatles!

En alweer gaat de week muzikaal van start! Geniet van de muziek, het mooie weer en de hopelijk nog lang durende vakantie!

-Tom.