Samenwonen

Aah, we zijn er weer. Thuis van het werk, een koffietje, en we kunnen eindelijk nog eens wat schrijven, nu regent het toch.

Het is hier al even wat stiller, omdat ik er precies niet toe kom, het schrijven. Maar alles gaat goed hoor, en we gaan alles terug proberen aan de gang te houden.

Het samenwonen, daar gaan we het vandaag eens over hebben denk ik.
Ik had het me moeizamer voorgesteld, maar eigenlijk verloopt het allemaal heel vlot. Ik geniet van het werken in de tuin, het koken voor ons tweetjes, en de rust in huis. Ik kan echt vanuit de grond van mijn hart zeggen dat ik gelukkig ben. En dat gevoel zou ik graag nog de rest van mijn leven vasthouden.

We hebben veel aan elkaar, en de vrijheid van de ouders die niet meer rondlopen, en de vrijheid die we elkaar ook geven doet enorm veel deugd om een ontspannen sfeer in huis te hebben.

Het bed was wel even wennen, nieuwe matras, nieuw kussen, en dan die persoon naast je die je dan af en toe al eens een ellenboog geeft (waarvoor sorry Amanda). Het is toch anders, maar zeker niet slecht.

We merken nog wel dat het vermoeiend is, de combo met het werk (dat vooral voor mij nog helemaal nieuw is) en dan alles thuis… We blijven goed bezig! Maar dat vinden we leuk, en ’s avonds is er tijd voor een beetje televisie, dat is ons toch gegund!

Mijn grootste wens op dit moment is meer materiaal in de keuken, en meer tijd om te koken. Ik geniet er enorm van om wat te koken en dan nadien te kunnen genieten van het eindproduct, zeker als het lekker EN gezond is. Die combo bestaat gelukkig echt, en mijn huisgenoot is er gelukkig ook enorm fan van!

En nu zal ik eens naar de keuken gaan, met een playlist van al het muzikale lekkers uit de jaren ’80 van de vorige eeuw. De wortel heeft nog steeds niet geleerd zichzelf te schillen!

-Tom.

Advertenties

Music Monday #75

We hebben wat regen achter de rug, eindelijk, zalig! En nu schijnt de zon weer, en kunnen de mensen, de dieren en de planten het ook weer verdragen. Dus weer tijd voor een muziekje!

Altijd genieten die van Fleet Foxes…! En dan nu een volgend nummer, dat mensen misschien niet meteen aan mij zouden linken, maar ik vind het geweldig! Met dank aan de reeds eerder besproken Itunes van papa!

En die jaren ’80, ik heb er toch een speciale band mee… Deze bijvoorbeeld, kan ik op repeat beluisteren!

We hebben wat regen achter de rug, eindelijk, zalig! En nu schijnt de zon weer, en kunnen de mensen, de dieren en de planten het ook weer verdragen. Dus weer tijd voor een muziekje!

Altijd genieten die van Fleet Foxes…! En dan nu een volgend nummer, dat mensen misschien niet meteen aan mij zouden linken, maar ik vind het geweldig! Met dank aan de reeds eerder besproken Itunes van papa!

En ja, die jaren ’80, ik heb er toch een speciale band mee, onderandere dit nummer kan ik eindeloos op repeat zetten!

En dan zien we elkaar deze vrijdag (normaal gezien) wel! Fijne werkweek!

-Tom.

Ons Huis

Ik liet er maandag al iets over vallen, het was een grote dag voor ons. Er was al lang sprake van en we waren er echt al een tijdje op aan het wachten, onze afspraak bij de notaris. Jaja, we hebben een huis gekocht.

Het was al mijn hele leven mijn droom. Het huis kopen waarin ik ben opgegroeid. Een warm nest waar ik altijd graag ben geweest en op een plaats dicht bij de natuur waardoor we snel in het bos zijn om te wandelen.
En dat ik van geluk mag spreken dat mijn wederhelft ook enorm van dit huis is gaan houden, waardoor ook zij heel enthousiast werd toen we te horen kregen dat het huis vrij zou komen.
Neen hoor, we zetten mijn ouders niet op straat, zij hebben dichter bij het centrum van Lommel een appartement gevonden waar ze ongetwijfeld nog vele jaren deugd van zullen hebben.

Dus… Een huis… Toch niet niks. De tuin heb ik al een hele tijd in eigen beheer en dat doe ik gelukkig heel erg graag, het huishouden en hoeveel impact dit gaat hebben op ons leven is nog moeilijk in te schatten. Dat zullen we gaandeweg wel ondervinden.

Vervuld van geluk en enorm blij met onze toekomstige thuis.

Moest ik dus regelmatig geen blog plaatsen, blame the house!

En dan zal ik nu eens gaan verderdoen, in de tuin, helpen verhuizen, en met een beetje geluk kan ik nog een rondje maken met de koersfiets.

Geniet van het mooie weer dat opnieuw van de partij is en we zien elkaar met een beetje geluk maandag weer!

-Tom.

Music Monday #71

Het is weer maandag en mijn eerste werkdag zit er op! Tijd voor een portie muziek dus. Omdat vrijdag het nieuwe Tyler Bryant & The Shakedown album uitkwam en ik donderdag hun logo op mijn jeansjas liet drukken, vandaag dus enkel nummers van het nieuwe album!

We zullen maar meteen op de gaspedaal drukken. Drive Me Mad!

Als tweede iets rustiger. Couldn’t See The Fire.

En om af te sluiten, een emotioneel klinkend nummer dat (zoals eigenlijk elk nummer) geniaal in elkaar zit!

En hoe ziet die jeansjas er nu eigenlijk uit? Ik ga u niet langer in spanning houden!

Bedankt Irma van Facepaint.be voor het prachtige werk!

En zo zit deze Music Monday er weer helemaal op. Ik ga nog wat genieten van het fantastische weer en de draaglijke warmte. Tot vrijdag!

-Tom.

Knosti Disco Antistat review

Ik heb hem al even ondertussen, mijn Knosti Disco Antistat. En ik denk dat ik nu genoeg ervaring heb opgedaan om jullie er over te kunnen vertellen. Dus als je twijfelt om er eentje aan te schaffen, dit kan je misschien wel op weg helpen.

Eerst en vooral, het is een redelijk compact, licht en makkelijk te gebruiken toestelletje. Het werkt op een portie handenarbeid en er is dus niets elektronisch dat je in de steek kan laten. Het bestaat uit een langwerpige ‘bak’ waarin je het reinigingsmiddel kan kappen waarin je platen worden ondergedompeld.

Vervolgens heb je de ‘klem’ die de labels (zou moeten) beschermen en zorgen dat je de plaat kan ronddraaien. Hier heb ik echter al meermaals natte labels aan overgehouden. Maar deze zijn welk telkens gedroogd zonder enige zichtbare schade, gelukkig! De nieuwe versie van de Knosti Disco Antistat heeft blijkbaar wel een betere afsluiting rond de labels waardoor deze droog zouden blijven. Een belangrijke upgrade!

Bij de Knosti krijgt u ook een liter vloeistof om de platen te reinigen. Deze doet zijn werk best goed, want de platen zijn telkens echt wel proper. Maar het nadeel is wel dat hij een ‘laagje’ op de platen durft achter te laten, waardoor je dan na het spelen van de plaat je naald weer kan reinigen, maar voor elk probleem is er gelukkig een oplossing in de vorm van een klein borsteltje. We zullen binnenkort ook eens een ‘recept’ op de blog zetten voor het zelf maken van de vloeistof. Maar tot op heden gebruik ik de Knosti vloeistof met succes en een tevreden gevoel!

De borsteltjes van de Knosti doen wat ze moeten doen en geven een goed resultaat, ze reinigen de plaat niet voor de volle 100%, maar er is steeds een enorm verschil merkbaar qua klank en qua uitzicht (geef toe, we vinden het allemaal leuk om een vers gewassen vinyl te bewonderen).

De afdruiprek is misschien niet de meest makkelijke als je meerdere platen wilt wassen, 4 a 5 kan je er wel op krijgen, maar meer dan dat lukt niet goed en dan wordt het onhandig en gevaarlijk met het risico dat je de platen uit het rekje stoot.

Al bij al ben ik zeker tevreden, met mijn Knosti Disco Antistat. Een leuk productje dat je zeker veel plezier gaat bezorgen. Het kost niet te veel en je hebt er een goed resultaat van. Als je portemonee het aankan kan je uiteraard beter een Okki Nokki kopen, maar wat verwacht je… Dat is hetzelfde als een Ligier vergelijken met een Mercedes…!

Verder nog vragen/bedenkingen/tips? Altijd welkom om ze te delen met mij en wieweet wordt jou vraag, bedenking of tip nog wel eens extra beantwoord in een volgende blog!

-Tom.

De vinylschat

Ik ging nog eens op platenjacht. Er is een nieuw tweedehands winkeltje in Lommel en ik had zo het gevoel dat ik er eens moest gaan kijken. En gans achterin het winkeltje kwam ik uiteindelijk terecht bij de platen. En toen begon het plezier pas echt.

Vier curverbakken vol vinyl. En na jaren niet echt meer iets te vinden denk je dan ‘ik ga hier toch wel weer niets vinden, mais bon, het zoeken is part of the fun gelukkig. En dus begon ik, met mijn vlugge vingers doorheen de platen te gaan. Bak één en twee waren geen succes te noemen. Maar toen kwamen bak drie en vier. Ondertussen had ik al door dat de platen niet geprijsd waren met kennis. Alles was gewoon één euro. Lekker simpel!

Dus, bak drie en vier. De eerste plaat die ik tegenkwam en apart legde was Green River van Creedence Clearwater Revival. Niet slecht voor één euro! Vinyl was NM, de hoes was VG+, en het gaat om deze Franse persing. (https://www.discogs.com/Creedence-Clearwater-Revival-Green-River/release/7317656)

De volgende die ik apart hield om even op te zoeken van Roots van Curtis Mayfield. Een album dat ik niet kende, maar de cover zei me dat ik er even aandacht aan moest besteden. Een soort buikgevoel, net als al de volgende albums waarover ik het zo dadelijk ga hebben. Ik zocht even op Discogs en het bleek om een Funk/Soul album te gaan. Kan ik altijd wel waarderen. En na wat opzoekwerk bleek het om deze Duitse persing te gaan, waarvan de hoes in VG en de vinyl in NM staat zijn! (https://www.discogs.com/Curtis-Mayfield-Roots/release/2141895) Ook best leuk voor één euro!

Ik begon enthousiast te worden en maakte een stapeltje naast me, waarop alles dat interessant leek terecht kwam. We bleven het buikgevoel volgen en er kwamen er nog vier bij. Eéntje daarvan was het album ZZRRRRÔÔÔ van Jan De Wilde. Een naam die ik uiteraard wel kende en die dus ook mee naar huis ging. De hoes was VG+ en de vinyl een prachtige NM! Uiteraard ging het om deze (als ik me niet vergis enige) vinyl uitgave. (https://www.discogs.com/Jandewilde-Zzrrrr%C3%B4%C3%B4%C3%B4/release/2597122 )

Gevolgd door een hoes die twee hoeken mist, of twee hoeken teveel heeft, aan u de keuze. The Low Spark Of High Heeled Boys. En progressief rock album van de Britse band Traffic die net als Black Sabbath in Birmingham ontstond eind jaren ’60. Dat kan toch niet slecht zijn! Deze ging dus ook mee (https://www.discogs.com/Traffic-The-Low-Spark-Of-High-Heeled-Boys/release/4665316)  naar huis. Met vinyl in NM staat en de hoes in VG+ laat je zoiets dan niet liggen hé!

En toen kwamen we aan bij de twee laatste albums, die me het meeste deden voelen alsof ik ze moest meenemen. En het werd me al snel duidelijk waarom.
Bobby Hutcherson met het album Head On had beneden in de rechter hoek een ‘Blue Note’ Label. Mijn enthousiasme kon niet meer op! Het bleek om deze Duitse persing (https://www.discogs.com/Bobby-Hutcherson-Head-On/release/11729023) te gaan uit 1971. Ook weer in NM/VG+ staat. Eindelijk nog eens echte schatten tegengekomen dacht ik dus toen ik dit label zag. Ik had nog nooit een echte Blue Note vastgehad. Uiteraard wel een Reissue, maar dat is toch atijd nog anders hé…

Wat zou die laatste nu zijn? Grant Green… Visions… Nooit van gehoord! Maar de moment dat ik hem omdraaide om hem op te zoeken op discogs en in de linker onderhoek opnieuw een Blue Note logo zag zakte mijn broek bijna af. Hoe groot was de kans dat dit zou gebeuren in deze (niet zo geweldige) tweedehandswinkel!? En deze zelfs in NM/NM staat! Soms lijkt het leven je echt wel enorm toe te lachen he…! Het bleek ook weer om een Duitse persing te gaan uit 1971. (https://www.discogs.com/Grant-Green-Visions/release/5086871 )

Ik denk dat dit de beste zes euro is die ik de laatste maanden heb uitgegeven. Ongetwijfeld. En ik heb al ettelijke uren kunnen genieten van de platen, wat uiteindelijk nog het meest belangrijke is hé!

Hopelijk ben je tot het einde van deze stoefpost geraakt, maar ik moest dit met jullie kunnen delen!
Een fantastisch weekend gewenst en tot maandag!

-Tom.

Music Monday #67

Ik weet het, vrijdag was er geen blog, excuses daarvoor. Ik was hard in de tuin aan het werken, en het is toch de moeite geweest. En als goedmaker is er deze Music Monday. Drie nummers die me vandaag op gang hebben geholpen en ervoor zorgden dat ik niet zou stilvallen. Geniet ervan!

En we zullen maar beginnen met een man die over vrouwen zingt… Joe Cocker!

Om dan verder te gaan met een trosje werklozen die hun UB40 beklonken met een glas rode wijn.

Om dan af te sluiten met nog een topper van een nummer. En laten we hopen dat ze nooit uitsterven in muziekland… T-Rex!

Voila, dat maakt die blogloze vrijdag toch wel goed zeker? Een zalige werkweek gewenst en we zien elkaar deze vrijdag (nu voor echt!) terug!

-Tom.