Music Monday #112

Maandag! En de warmte is ondertussen weer even gaan liggen. Gelukkig maar.

Eerst deze week: relax!

Als volgende zullen we ook maar in de relaxte sfeer blijven he. Het is en blijft zomer, toch?

En wegdromen op de achterbank op weg naar huis na een daguitstap. Het is een gevoel dat ik altijd heel leuk vond, zeker met vaders goede muziek. Net zoals deze topper van formaat.

Fijn dat je er weer was, we gaan proberen terug wat meer regelmaat in de blog te krijgen. Wat zegt ge daar van!?

Wil je de blog steunen? Dat kan, makkelijk zelfs!
Je aankopen van Bol.com via deze link, of je aankopen van Thomann.de via deze link. Het kost je geen cent meer, en het helpt mij een kleine beetje vooruit. Bedankt!

-Tom.

Music Monday #110

Maandag, je blijft toch een specialleke. Achja, wat zouden we toch zonder doen. Het zou een pak minder muzikaal zijn, da’s zeker!

Deze week de eerste liedjes die ik leerde spelen op gitaar, een half leven geleden. Mooie tijd zonder zorgen en echt puur genot. Nostalgie.

Het eerste nummer was ‘Kvraagetaan van De Fixkes.

Als tweede leerde ik This Is The Life van Amy Mcdonald. Een nummer dat ik uren aan een stuk kon blijven spelen.

Nummer drie herinner ik me niet zo goed meer. Maar ik vermoed dat het iets van Greenday of AC/DC geweest is. AC/DC passeert hier al regelmatig, dus we zullen het voor vandaag op Greenday houden.

Op naar vrijdag! Meer tekst en uitleg, misschien over gitaar? Of nog eens iets helemaal uit de richting? Laat gerust weten wat je graag zou lezen en te weten zou komen.

-Tom.

Declutter

Weg met de rommel of spullen die je niet nodig hebt. Ja, ik zag er wel wat in. En zo begon ik er dus mee, voor het werk, na het werk, als ik tijd had.

Kasten open trekken, alles er uit halen, en enkel terugleggen wat je echt gebruikt en nodig hebt. En je zal er van verschieten, veel spullen heb je eigenlijk niet echt nodig. Het vult je huis en je kasten en je bent er helemaal niets mee.

Tegenwoordig is het zo makkelijk om er van af te geraken. Je kan verkopen op 2dehands, je kan het gratis kwijt in de kringloopwinkel, desnoods zet je iets te koop of gratis af te halen op facebook zodat nog meer mensen zien dat je iets in de aanbieding hebt.

Met het geld kan je leuke dingen doen, als je het geld niet nodig hebt kan je genieten van het feit dat je mensen blij maakt of vooruit helpt met wat je doet.

Ik kan het echt iedereen aanraden. Je voelt je rustig, op je gemak je creëert ruimte in je kasten en in je hoofd.

Dan hebben we het nog niet persee over minimalisme. Gewoon opruimen en dit proberen zo goed mogelijk te doen.

Misschien een aanrader voor op een regenachtige dag deze zomer? Probeer het zéker en laat me maar weten wat je er van denkt!

-Tom.

Music Monday #108

Muziek brengt en houdt ons allen samen, zeker in deze blog is het echt wel de rode draad, daarom presenteer ik jullie met veel plezier al voor de 108ste keer Music Monday.

De aftrap wordt gegeven door Killing Joke, Love Like Blood

Next up, The Cult, wat een fantastische band en wat een bangelijk nummer!

En de afsluiter al weer voor vandaag. Bauhaus met hun fantastische Ziggy Stardust.

Zo, valt weer lekker op wie mij muziekaal enorm heeft gevormd… Tip, het is een man en ik noem hem papa.

Tot vrijdag!
-Tom.

D’addario Players Circle

https://www.daddario.com/players-circle/

Als gitarist ben ik redelijk kieskeurig qua snaren, ik heb zo mijn favorietjes en zal er niet snel van afwijken. En met D’addario als mijn favoriete merk mag ik mijn pollekes kussen.

Er zijn niet veel merken die je ook een bedankje teruggeven voor de dienst die je hen bewijst als trouwe gebruiker van hun producten. D’addario doet dit wel en ik heb er al heel wat leuks voor mogen ontvangen.

Naast gitaarsnaren heeft D’addario nog Promark en Evans en nog wat andere ‘merken’ onder zijn vleugels die focussen op andere instrumenten. En elk van deze merken heeft een code ergens op de verpakking staan. Een code die ook uniek is per verpakking.

Wat ben je nu met deze code? Wel, als je een account aanmaakt op D’addario’s players circle kan je de code’s ingeven, elk product is een bepaald aantal punten waard, en die punten kan je dan op hun beurt gebruiken om D’addario producten te kopen via hun website. Hoe groot of hoe klein ook deze producten worden dan gratis aan je deur gebracht. Zalig toch! Je hebt niet na 2 pakjes snaren al genoeg punten voor een nieuw pakje, uiteraard, ze moeten het ook niet voor niets weggeven, maar je krijgt er wel iets voor terug na een tijdje, en als dat niet fantastisch is weet ik het ook niet meer!

De producten zitten telkens tussen een waarde van de 100 en 400 punten, en voor +/-1500 punten kan je al een pakje snaren in de bus verwachten. Ik denk niet dat er één ander merk is dat dit doet.

En moest je nu in Amerika wonen kan je ook deelnemen aan het playback programma. Stuur je oude snaren op naar D’addario en krijg punten in de plaats. Dit programma is jammer genoeg nog niet beschikbaar in Europa. Maar wees gerust, als dit ooit hier beschikbaar is zal ik jullie meteen op de hoogte brengen! 😉

Zo, voor de gitaristen, drummers, bassisten, blazers onder ons, kijk je verpakkingen na voor je ze weggooit, de code brengt echt wel wat op! En moest je er echt geen nut in zien mag je steeds de code of een foto ervan mijn kant op sturen… Ik zal ze met veel liefde gebruiken! 😉

Fijn weekend!

-Tom.

Hersenspinsels in quarantaine

We zullen nog eens wat tekst online gooien op vrijdag. Ik heb de laatste tijd precies zo weinig tijd om me aan het schrijven te zetten. Een tuin vraagt zo zijn aandacht, en als je het dan graag doet ben je er wat extra uren in bezig he.

Gelukkig steeds vergezeld van de nodige muzieknoten en tassen koffie. Ik schrijf dit momenteel met het nieuwe Fleddy Melculy album op de achtergrond, ook niet mis! En in de tuin is het vaak een playlist op spotify, gaande van rock ‘n’ roll, tot metal tot ne wave en 80’s synthpop. Kwestie van al de buren wat te pleasen met wat er door de boxen van mijn gitaarversterker komt (ja, dit is mijn muziekbox voor buiten).

De kippen daarintegen zijn nog niet zo fan van de muziek. Eerder van graan en meelwormen. En de blaadje van de heg die ze al half kaal hebben gevreten. Als ze er maar van genoten hebben.

Heb ik nog platen gekocht de laatste tijd? Dat staat op een laag pitje met heel het corona gebeuren. Online koop ik niet veel vinyl. Recent kwam er nog wel eentje voorbij die ik moest hebben. Een album van Diablo BLVD, Builders Of Empires. Een fantastisch album dat ik leerde kennen toen ik een jaar of 15 was ongeveer. Uiteraard omdat ik fan was van Alex Agnew als komiek. En da ontdek je dat die man een band heeft! Dat ga je uiteraard onderzoeken.

Nummers als Black Heart Bleed en Saint Of Killers bleven meteen bij en staan nu nog steeds in mijn geheugen gegrift. Ik herinner me zelfs de moment waarop ik ze voor het eerst hoorde. Zalige herinneringen aan een tijd zonder enige zorgen en dagelijks een mooie dosis muziek.

De cd hadden ze toen wel niet in de free-record shop. En van vinyl was er toen voor mij nog net geen sprake. Die passie is pas een jaartje of twee later gekomen. Maar dat verhaal heb je ongetwijfeld al gelezen.

Zo, de schrijftijd voor vandaag zit er weer op, ik ga nog verder wat aquareanimatie doen in de tuin… De warmte en droogte begint nu al zijn tol te eisen. Ben benieuwd hoe we de zomer gaan doorkomen.

Los daarvan, geniet van het mooie weer, hoewel het weer twee dagen wat meer wolken zullen worden… Zullen we maar genieten van het feit dat we niet smelten.

Tot maandag!

-Tom.

Music Monday #103

Weer maandag, wat kouder, winderig en hopelijk is het weer geen voorspelling van wat de versoepeling van de maatregelen voor ons in petto hebben.. Ach ja, we hebben er niet veel grip op, wat de anderen doen… Dus we zullen maar gewoon binnenshuis genieten van wat knallers.

Eerst en vooral… Rust zacht Little Richard. Een fantastische stem in de rock ‘n’ roll is niet meer.

En de heren van Tyler Bryant & The Shakedown hebben in hun vrije tijd een homemade video gemaakt voor hun prachtige nummer ‘Ride’.

En omdat het gisteren moederdag was, maar eigenlijk elke dag moederdag zou moeten zijn, een nummer voor moederdag. Om de rustige kunt van Tyler Bryant te leren kennen voor zij die hem nog niet kennen. Enjoy!

So, there you go! drie nummers om te genieten terwijl je braafjes thuis blijft… Toch!?

Tot vrijdag!

-Tom.

Music Monday #102

Ja, het is even geleden. Ook de blogs van vrijdag laten nu blijkbaar op zich wachten. Maar een fulltime job, een tuin in lentebloei en corona (raar maar waar) strooien wat roet in het eten. We gaan nergens heen dus de inspiratie op te schrijven is wat op een lager pitje, en door een projectje in de tuin is de tijd ook wat beperkter geweest, want daar gingen mijn vrije dagen naartoe.

Voor zij die ongerust zouden geweest zijn, bedankt, maar dat was niet nodig, we zijn nog gezond en genieten nog elke dag van het mooie weer, voor zolang het nog duurt.

Een klassieker om mee te beginnen, mede omdat we de draad van het lopen terug hebben opgenomen en er nog steeds goed in volhouden.

Rechtdoor naar de volgende klassieker, een nummer dat ik enorm graag hoor, ongeacht de omstandigheden.

En ja hoor, we schrijven nog steeds met een heart full of soul, ondanks dat het momenteel op een lager pitje is. Bedankt voor jullie geduld!

Zo, deze maandag is ook weer voorbijgevlogen. Anyway, vrijdag ben ik er weer, dat beloof ik. Of dat probeer ik toch op z’n, minst. Fijn dat je er weer was, hopelijk ben je nog gezond en wel aan het werk, of thuis, zolang je maar gezond bent en blijft. Gebruik je gezond verstand en hopelijk werken we allen samen aan een gezondere en veiligere toekomst!

-Tom.

Sleeping Giant – Sleeping Giant review

Ik kreeg hem even geleden binnen op vinyl, Sleeping Giant hun album genaamd ‘Sleeping Giant’. Ik leerde ze kennen via Instagram en het duurde niet lang voordat ik het album moest hebben. Na één nummer was ik verslaafd. En vandaag schrijf ik voor jullie een review van het album en in het bijzonder de vinyl uitgave.

Het eerste nummer op het album is genaamd Sleep en zet de toon voor wat gaat komen. Logge riffs gedreven door fuzz en een droge drum sound knallen zweverig door de boxen. Deze worden vergezeld door een zang die je met beiden voeten op de grond houdt. Een houvast als iets dat klinkt als een stukje realiteit. En aangename stem die je doorheen de gitaren gidst en overtuigend bij het geheel past. Sleep staat als een rots op de eerste plaats en laat je kennismaking met deze riffmeesters vlot verlopen.

Temptress, het tweede nummer op het album schakelt een versnelling hoger in dezelfde stijl als sleep. Dezelfde fuzz gedreven riffbased muziek met iets meer wisselingen qua tempo en feel. Een speelser nummer dat aandacht vraagt en ervoor zorgt dat je bij de les blijft.

Terug een pak logger zijn we bij Gypsy. Een nummer dat je echt op zijn dode gemak door elkaar beukt. Samen met het beginnen van de zang valt het nummer een beetje stil en hoor je de ronkende bas nog spelen. Hierdoor ontstaat eer een fantastisch contrast met de stem waardoor beiden er nog beter uit lijken te komen. Gypsy lijkt me live een enorm aangrijpend nummer. Zeker wanneer men naar het einde toe stuit op een fantastisch instrumentaal stuk.

Richting het einde van het album gaan we Vision I, II en III tegemoet. Een episch meesterwerk waarin de band nogmaals laat horen wat ze muzikaal in hun mars hebben. Een drieluik aan pure muzikale lekkernij waar niet word gekeken op een riff meer of minder. Vision II sluit (zoals verwacht) naadloos aan bij Vision I en kruipt in een iets rustiger jasje waarbij ook de zang terug boven water komt. In de tweede helft barst het nummer terug wat open en krijgen de vocalen ook een enorme boost. Visions III gaat verder in de voetsporen van I en II en sluit op een prachtige manier af wat het hele album hem voordeed.

We kunnen dus besluiten dat het een zeer sterk album is en dat er puur genot vasthangt aan een luisterbeurt. De nummers passen mooi bij elkaar en creëren een meeslepende sfeer waardoor je hunkert naar meer. De artwork is ook iets waarover we het nog moeten hebben. Gemaakt door hun drummer, en absoluut fantastisch. De cover is hetgeen waardoor mijn aandacht op het album viel en kijk waar we nu staan…!

Nu nog over de vinyl zelf. Het klinkt goed, zéér goed. Een heel open klinkende persing die zonder problemen speelt en die geen zichtbare scuffs of dergelijke heeft en de vinyl is muisstil. De hoes is stevig en de innersleeve is er eentje met plastic lining. Zo heb je een mooie anti-statische hoes die je album niet gaat beschadigen. En dat is een heel mooie extra dat Copper Feast Records heeft gedaan voor zijn kopers, wat wil zeggen dat ze echt oog hebben voor detail. Wat dus ook echt te horen is op de vinyl uitgave van het album. Nu… Wil je er zo nog eentje? Dan zou ik niet te lang wachten want de voorraad begint serieus te minderen en het is zowieso al een heel beperkte oplage.

Je kan deze plaat kopen via Bandcamp, vergeet ook zeker niet om Copper Feast Records en Sleeping Giant te volgen zodat je kan zien waarmee ze bezig zijn!

Succes en veel luisterplezier!

-Tom.

I’ve recently had the pleasure to receive Sleeping Giant on vinyl. I discovered them through Instagram and it wasn’t long before I really wanted their album. One song in and I was hooked. Today I’ll be writing a review of this album, particularly discussing the vinyl edition.

The first song on this album is called Sleep. It really sets the tone for what is to come. Heavy riffs driven by fuzz and a dry drum sound will really hit you in the face. All this is accompanied by solid vocals. That voice is your guide through the guitar sound. Sleep is like a rock in the river that is this album. It really introduces you to these riff masters.

Temptress, the second song on this album is an immediate game changer. This song takes it up a notch, in the same style as Sleep. The same fuzz driven riff based music with a little more variety when you look at the tempo and feeling of it. It’s a more playful song that requires your full attention.

Back to the heavier stuff with Gypsy. This song will fuck you up without even breaking a sweat. The beginning of the song is full of solemn singing and heavy bass usage. An amazing contrast is being created with the vocals, which makes both elements sound even better. I bet Gypsy is an amazing song when you hear it live. Get to the ending of the song and you will be treated by an absolutely fantastic instrumental piece.

Reaching the end of the album, you will find Vision I, II and III. An epic masterpiece in which the band truly shows what they are capable of. A triple piece of pure musical pleasure. Vision II is a perfect continuation of Vision I and creates a little peace amongst the storm. The second half delivers a burst of energy with much stronger vocals. Vision III  takes it one step further and ends the album in an absolutely phenomenal way.

We can conclude that this is a very strong album which gave me a lot of musical listening pleasure. The songs are a perfect fit for each other and create a melodious atmosphere which leaves you craving for more. The artwork definitely deserves a few words. It was created by their drummer and I absolutely love it. The cover is what caught my attention in the first place and look where we are now!

Let’s talk a little more about the vinyl itself. It sounds great, absolutely. A very open sounding vinyl record without visible scuffs and it’s dead quiet. The sleeve is rock solid and the inner sleeve has plastic lining. This creates a sweet anti-static sleeve that won’t damage your record. Copper Feast Records really rewarded their fans by doing this, I definitely appreciate it. The result is a very nice record. Well.. Have I convinced you yet

To buy one? I wouldn’t wait too long if I were you, because the supply is starting to dwindle. It’s a limited edition. You can buy it via Bandcamp and don’t forget to follow Copper Feast Records and Sleeping Giant to see what they’re up to!

Good luck finding one and I hope you enjoy it as much as I did!

-Tom.

Music Monday #100

Feest! we hebben de 100ste Music Monday voor de boeg. En hiervoor heb ik iets persoonlijks in de aanbieding. Ik heb er lang over nagedacht hoe ik deze speciaal kon maken voor jullie, maar ik kwam er maar niet uit… Tot ik bedacht dat ik zelf wat filmpjes op YouTube heb staan. Kwaliteit is niet wow, maar het is wel van mezelf, voor jullie. Ik die nummers cover van bands die ik goed vind.

Verder geen tekst en uitleg nodig denk ik dan… Enjoy!

Zo, nu heb ik mezelf toch best wel bloot gegeven zo in één keer he…! geniet ervan!
Vrijdag wordt het een review waar ik zelf enorm naar uitkijk, en de Unboxing die ik afgelopen vrijdag beloofd had loopt enige vertraging op…. Excuses!

Veel luisterplezier en tot vrijdag!

-Tom.