Music Monday #69

Vandaag genieten we na van gisteren. Jazeker! Ik was samen met mijn wederhelft aanwezig in het Koning Boudewijnstadion toen Ghost en het majestueuze Metallica er passeerden!

En het startschot werd gegeven door Bokassa, die er ook meteen vollenbak invlogen en zich ook door de regen niet lieten afkoelen.

Als volgende was één van mijn (onze) favoriete bands aan de beurt. Ghost, met zoals altijd een bangelijke show en een topselectie aan nummers. Het enige jammere is dat ze zich niet volledig mochten uitleven zoals ze dat in een show van twee uur zouden kunnen doen.

En toen was het tijd voor de heren van Metallica zelf. Die er zoals altijd boenk op zitten. Wederom een fantastisch optreden dat ze volsteken met knallers van hier tot in Tokyo! Genoten, dat hebben we zeker!

En zo vliegt een zondag dan ook weer veel te snel voorbij. Maar het was goed, zoals we gewoon zijn van deze bands. Nog iemand die daar was? Wat vonden jullie ervan? Laat het zeker even weten!

-Tom.

Advertenties

2018, de top 10

Naar jaarlijkse gewoonte, en omdat het een ongeschreven regel is, betekent het einde van het jaar ook weer een top-10 lijstje. Het was een moeilijke, hartverscheurende keuze, wat ook bij de traditie hoort en ik heb er dan 10 gekozen die me meteen tebinnen schoten. De albums staan in onwillekeurige volgorde, want een nummer 1 kiezen is een onmogelijk iets… Dan had deze blog pas in 2045 verschenen… Dus, here we go!

Angelus Apatrida – Cabaret De La Guillotine

Zonder enige twijfel is dit het beste en meest melodieuze thrash metal album van dit jaar. Ik kan het album dagen luisteren zonder verveeld te worden en dat heb ik niet snel. De nummers zitten goed in elkaar, de riffs zijn onbeschrijfelijk sterk en de emotie die zo willen overbrengen komt aan daar waar je het moet voelen. Verder is dit het album waarop mijn favoriete nummer van het jaar staat (dat kon ik wel kiezen…). Het nummer kreeg de titel ‘Farewell’ mee en is een krachtig, emotioneel stuk over het verlies van een vriend die het ongewenste bezoek kreeg van kanker.  

Hier dan ook meteen het emotionele Farewell.

Greta Van Fleet – Anthem Of The Peaceful Army

Deze beloftevolle Amerikaanse band heeft eindelijk hun eerste full album uit! En het mag er verdorie zijn! Een band die gehaat en geliefd wordt omwille van zijn Led Zeppeling-achtige klank, maar hier toch ook weer wat Rush invloeden lijkt te hebben. Als je de blog al even volgt heb je ze ook ongetwijfeld al eens zien passeren in een Music Monday, en er volgt vermoedelijk ook nog een bespreking van de band in de toekomst.

één van de rustigere nummers, maar een prachtige song die door merg en been gaat!

Ghost – Prequelle

Ghost… Ja hoor, daar zijn ze weer! Prequelle ging iets meer de toegankelijke kant uit, maar zat voordevol sterke nummers. We krijgen zelfs voor het eerst een topper van een saxofoonsolo te horen waarbij de haren op je armen rechtop komen staan. Kortom een geweldig album dat hier al vele uren op de draaitafel heeft doorgebracht! (Een unboxing van deze plaat verscheen ook op deze blog!)

Instrumentaal, maar het nummer zit zo prachtig in elkaar. En wat een saxofoon solo! Puur kippenvel.

Haunt – Burst Into Flames

Doorspekt  met sappige riffs en een mega old school NWOBHM (New Wave Of British Heavy Metal) vibe bracht Haunt ons in 2018 een ijzersterk album. Melodieus, furieus en snel gitaarwerk staan centraal, versterkt door een maniakale drum en een zang die zich settelt in de mix en daar zijn perfecte plaatsje gevonden heeft.

Phil Campbell And The Bastard Sons – The Age Of Absurdity

Phil Campbell, die zijn grootste bekendheid verworven heeft als gitarist van Motörhead heeft zijn bastaardzonen allemaal opgetrommeld en leverde een album af dat zowel op vinyl als live de moeite is. En dat die bastaardzonen er zijn is vermoedelijk een gevolg van het jarenlang touren met Lemmy, die man had dus een betere invloed op Phil dan mijn grootouders zouden denken!

Judas Priest – Firepower

The Priest is back… En hoe! Een bangelijk album zoals we van Judas Priest gewoon zijn. Vol energie, de alom gekende en geliefde stem van Rob Halfords en het geniale gitaarwerk van Richie Faulkner! En daarnaast heeft de plaat enkele zeer aanstekelijke nummers, waaronder de titeltrack Firepower het voortouw neemt.

Maar ook deze No Surrender mag er absoluut zijn!

Thundermother – Thundermother

Straffe dames die in een album de essentie van rock ‘n’ roll weten te brengen. Een album dat me al het hele jaar achtervolgt en op zeer regelmatige basis op passeert Krachtig, energiek met de simpliciteit van AC/DC. Kortom dus een bangelijke rock ‘n’ roll schijf!

Graveyard – Peace

De energie en passie waarmee deze vintage klinkende plaat je tegemoet komt kan je op eender welk moment van de dag bekoren. De nummers zitten goed in elkaar, de zang breekt zich moeiteloos doorheen je trommelvliezen en de basgitaar ronkt als een leeuw. Het orgel zit op een manier in de mix waardoor het niet superhard opvalt, en toch een leuke extra geeft aan de nummers.

Thorium – Thorium

Wow, Thorium… Wat kan ik zeggen… Ex-Ostrogoth leden die samen het beste van het beste van zichzelf geven om ons te laten genieten van geniale, vingervlugge solo’s en een beest van een zang. Als iemand mij een nummer kan voorschotelen dat 15 minuten in beslag neemt, en ik op geen enkele moment verveeld of afgeleid ben, dan verdien je enkel met dit nummer al een plaats in deze lijst.

Slash ft. Myles Kennedy & The Conspirators – Living The Dream

Één van mijn favoriete rockbands van het moment is in 2018 weer met een mooi album gekomen. Slash, de gitarist van Guns ‘N’ Roses die de handen in elkaar slaat met één van de beste zangers van het moment, Myles Kennedy. Het is telkens weer een enorm genot om te horen wat uit deze samenwerking voortvloeit. En samen met hun fantastische band krijgen we telkens weer strakke nummers, bangelijk gitaarwerk en een stem waar ik gerust voor op mijn knieën wil gaan om vervolgens een aanbiddende buiging te maken.

En daar ga ik het bij houden voor de top 10 van dit jaar… Het was zoals altijd een moeilijke keuze, maar we hebben ons er weer doorgeworsteld… Er rest mij enkel nog een paar eervolle vermeldingen van albums die het net niet gehaald hebben, maar misschien over een week er wel in zouden staan.

’77 – Bright Gloom

Fat Bastard – Junk Yard Fest

Larkin Poe – Venom & Faith

The Sore Losers – Gracias Señor

Spartan Warrior – Hell To Pay

En nu komen we definitief aan het einde van deze blog. Hopelijk hebben jullie weer wat nieuws leren kennen en stiekem hoop ik ook dat jullie enkele albums ook in jullie top 10 hebben staan. Laat zeker weten wat je van deze lijst vind, en wat er in de jouwe staat! Denk je dat ik iets gemist heb dit jaar wat ik zeker nog moet ontdekken? Stuur dan zonder enige vorm van twijfel een link! En volg ook het eindejaar van Vinyl & Coffee op Facebook!

-Tom.

Preview Dynamo Metal Fest

Zaterdag is het eindelijk zo ver! Dynamo Metal Fest, de naam alleen al! Het is de eerste keer dat ik naar dit festival ga, en ik wordt vergezeld door mijn prachtige vriendin, die mij ook nog eens het ticket cadeau heeft gedaan! Wat heb ik het toch goed! 😉

En er komen verschillende bands die echt wel de moeite zijn. Vandaag ga ik in het kort enkele bands belichten die er het podium gaan doen trillen. Te beginnen met….

Overkill
De Amerikaanse Thrash legende genaamd ‘Overkill’ is een band die ik al een paar keer ben misgelopen, en dus enorm blij dat ik ze aan het werk ga zien. Ik vermoed toch verschillende nummers van hun laatste langspeler (Grinding Wheel) te horen, en liefst ook nog wat werk dat al enkele jaren heeft kunnen rijpen!

Iron Reagan

Deze heren weten ook wat knallen is. Ongetwijfeld dat het een goed optreden wordt, vol energie en vol snel gitaarwerk. Ze houden het geen seconde rustig, en dat zouden we ook helemaal niet willen. mannen met passie voor hun vak!

Ghost

Jaja, hier zijn ze weer! Het is iets meer dan een jaar geleden dat ik ze voor het laatst gezien heb, en het werd verdorie weer tijd! Het majestueuze Ghost zal ongetwijfeld voor de nodige sfeer en melodieuze rock/metal zorgen en iedere aanwezige een onvergetelijke avond bezorgen…! En ik die dacht dat ik snel even een blog ging schrijven… Gelukkig begon ik er optijd aan want ik heb twee uur besteed aan het kiezen van een nummer! En eigenlijk nog steeds aan het twijfelen, dus ik geef er gewoon twee.

Het instrumentale hooglied, Miasma!

En de oudere knaller, Elizabeth

En als jullie van de partij zijn, kom gerust iets zeggen! Ik zie graag wat nieuwe gezichten! 😀

-Tom.

Unboxing : Ghost – Prequelle

DSC05762

Ik heb het maandag al eens aangehaald. Ghost, en hoeveel ik van die band hou. Awel, vandaag hierop het vervolg. Na een eerste keer op Werchter Boutique, enkele keren Graspop, in de AB in Brussel samen met mijn vader en binnenkort op Dynamo Metal Fest, is Ghost toch 1 van de bands die ik al het meest aan het werk heb gezien. En vandaag komt hun laatste nieuwe album uit.

Naast een zeer overtuigende live-band is Ghost ook een band die in de studio uitermate goed de sfeer kan oproepen die ze live brengen. Ofja, Ghost… Eigenlijk vooral het brein achter de band, Tobias Forge. Hij is het die de band vertegenwoordigd en die alle touwtjes in handen heeft. Maar los daarvan krijgt hij wel telkens een band gevormd met sterke instrumentalisten die zich perfect weten in te leven in het imago.

Wat ik van Prequelle vond kon je al lezen in mijn review op gigview.be (spoiler: 9.5/10). Maar vandaag kreeg ik de vinyl binnen van Large.be (goed optijd!!). En welke versie koos ik? En waarom? Dat zal ik jullie nu eens vertellen!

Kijk een doos! (Jup, voor mij!)
DSC05756

Toch handig he… Die mesjes!DSC05757

Bij large zijn ze toch altijd even attent he! (moet wel eerst 49.99 uitgeven om hem te verdienen…) Maar de plaat zat goed verpakt!
DSC05758

En hier is ‘ie dan! Wat een prachtige cover toch! Neem gerust je tijd, dat heb ik ook gedaan!
DSC05759

Waarom koos ik deze versie? Ik heb graag het totaalpakket als ik kan kiezen. En bij deze ‘deluxe’ versie zaten ook de twee bonusnummers op een extra 7 inch single. Ook de poster waarop het prachtige artwork is afgebeeld is natuurlijk mooi meegenomen. En kom op, wie wil zijn ‘zwart goud’ nu niet op goud vinyl? 😉

En hier kan je tot slot nog het totaalpakket aanschouwen!
DSC05760

Ondertussen zal je zonder twijfel het album op Itunes, Spotify, en YouTube kunnen vinden, dus ga je gang. Je zal het je echt niet beklagen! En hier ga ik afronden en met Ghost op de muzikale voorgrond het weekend in! Tot maandag!

-Tom.

Music Monday #19

Deze week verkennen we de duistere kant van de muziek. Toch zeker qua imago en qua teksten… Ghost is een Zweedse band waarvan de bandleden lang onbekend bleven. Tot er voor kort wat ‘problemen’ waren onder de zanger en vroegere bandleden,… Nu we weten wie op de planken staat veranderd dat gelukkig niet wat we van de muziek vinden 😉 Deze drie nummers zijn maar een kleine selectie uit hun gamma. Ik raad iedereen aan om de rest ook een kans te geven als je genoten hebt van deze drie!

Om te beginnen, het allerlaatste nummer dat ze tot op vandaag op de wereld loslieten. Hun nieuwe album ‘Prequelle’ komt op 1 juni uit en ik heb de eer om er voor Gigview.be een review voor te mogen schrijven. Hier is hij dan… Dance Macabre!

Dat was genieten he… Toch!? Bon, nu iets meer hun duistere kant, want dat liefdesliedje zal iedereen wel kunnen bekoren! 😀 Een ander nummer dat elke Ghost fan kan meebrullen is dit volgende nummer… Maar eigenlijk zijn alle Ghost fans redelijk ‘die hard’ dus veel teksten die we niet kennen zal je niet vinden 😉

En voor de echte katholieke, en andere geloofsovertuigingen die al stuiptrekkingen krijgen bij het woord SATAN… Tot volgende week! (hopelijk)… Voor al de rest, geniet van het meesterlijke Year Zero!

En dat zit er, veel te snel, ook weer op. Hopelijk heeft de overgrote meerderheid het gehaald tot het einde, want eigenlijk maakt Ghost heel toegankelijke muziek. Zeker als je de thema’s die ze aanhalen bekijkt! Tot vrijdag!

-Tom.

Music Monday #2

Een nieuwe werkweek vraagt om een nieuw aanbod nummers om de eerste dag goed af te sluiten! Bij Deze…

Dorje, de fantastische band van Rob Chapman, eigenaar van Chapman Guitars. Hoe je de muziek best kan omschrijven laat ik aan jou, maar een dikke groove zit er zeker en vast in! Luister en geniet!

Dat ik een fan ben van Ghost heb ik op mijn blog nog niet vermeld, maar ik denk dat mijn vrienden en familie mijn eeuwige ophemeling van deze band stilaan beu zijn! Cirice.. You’re welcome!

Een andere muzikale held van mij is Dave Matthews, zeker in combinatie met de majestueuze Tim Reynolds. Als je deze twee gitaristen samen een podium geeft ben je vertrokken voor een avond vol akoestisch plezier. Hier mijn eerste kennismaking met Dave Matthews… Crush.

Dat was het al weer voor deze week! Bedankt, heel veel luistergenot en ik zie jullie (hopelijk) vrijdag terug!

-Tom.