Papa’s iTunes.

Papa’s iTunes. Ik heb er een speciale band mee. Al van kleins af aan heb ik veel muziek geluisterd, kindermuziek, maar ook veel muziek die ik nu nog steeds enorm graag hoor. Mijn liefde voor muziek uit de jaren ’80 vindt zijn roots in mijn kinderjaren, waar ik Simple Minds en consoorten vaak hoorde passeren. Een herinnering van The Verve met hun nummer Bittersweet Symphony blijft me altijd bij waarop ik als klein manneke ‘nee nee nee, ja ja ja’ zong op de melodie van de viool.

Mijn liefde voor muziek heb ik dus niet van een vreemde. En daarom heb ik papa’s iTunes geplunderd. Ongeveer 50 GB aan muziek waar ik me (met veel plezier) doorheen ga worstelen, om zo te selecteren wat ik zelf ook in mijn playlist wil hebben. Want we komen op veel vlakken overeen, maar natuurlijk ook niet alles wat hij graag hoort komt bij mij ook in de ‘yup, die wil ik!’ lijst.

Waarom doe ik dit eigenlijk? Wel, met de reviews voor Gigview en Musika is mijn iTunes eigenlijk een gigantische metal bibliotheek geworden. En eigenlijk luister ik zoveel meer dan metal, maar dat zou je niet zeggen als je de muziek ziet die er tot nu toe in staat. En als ik dan doorheen de lijst van papa geraak tegen dat ik 67 jaar ben, kan ik de rest van mijn pensioen genieten van fantastische muziek.

Waarin verschillen we? Hij heeft nogal veel ‘extended mix’ versies van nummers waarvan hij ook de gewone versie heeft. En, hoewel er ook ooit pareltjes tussen zitten, ik ben er nooit fan van geweest. Een artiest maakt een nummer zoals hij dat goed vindt, en dan gaan ze het al bij de release laten veranderen? Neen danku. Deze mixen worden vaak ook eindeloos lang gerokken. Jammer maar helaas.

Dus… Een hele klus hoor ik je denken, maar stel je voor dat je een bijna oneindige muziekbibliotheek hebt waarvan je mag kiezen. Zalig toch! Jammer dat hij geen vinyl meer heeft, dat was natuurlijk nog beter geweest! 😉

-Tom.