Music Monday # 125

Februari! Een maand waarin het weer iets langer licht begint te worden, en we vrolijk verder doen met wat we bezig zijn.

Vandaag beginnen we met Pink Floyd, het nummer Time zit al heel de dag in mijn hoofd, maar het gaat dan ook over een kostbaar goed, en dat mogen we natuurlijk nooit uit het oog verliezen.

Next up, Greta Van Fleet. Wat een band, de gitaar, de drum, de zang, alles klopt gewoon.

Aflsuiter: Rival Sons, Electric Man is het nummer waarmee ik ze leerde kennen, nog steeds een bangelijk nummer. Elke keer dat ik het hoor word ik er terug verliefd op.

Zo, geniet ervan, hopelijk viel maandag goed mee, dan kunnen we nu in een rechte lijn naar het weekend!

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande link om te winkelen bij Bol.com, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Music Monday #122

Bijna kerstmis! Een bijzondere Kerst dit jaar, en niet op een goede manier. Ik hoop dat al mijn lezers dit braaf van thuis uit lezen en het veilig houden, anders zou ik enorm teleurgesteld zijn, wat ik eigenlijk heel dit jaar al ben geweest als je kijkt hoeveel mensen zich blijven gedragen alsof er niets aan de hand is…

Bon, ik wijk af. De mensen die het verdienen en zich wel aan de regels houden, Geniet met volle teugen van deze muziek en de veilige kerst!

We beginnen met Wham, omdat ‘Last Christmas’ toch beter was dan deze kerst…

De volgende, iets wat niemand heeft dit jaar hopelijk, want dat komt de besmettingen vermoedelijk ook niet ten goede hé!

Voor anderen wordt het mogelijks een eenzame kerst vrees ik. En dat is dit jaar vermoedelijk een eenzaam jaar geweest. Maar ook aan jullie denk ik, en hoop ik mee dat heel de situatie snel voorbij gaat zijn zodat we allemaal terug naar een ‘oud normaal’ kunnen of iets dat er toch enorm op lijkt. Kop op, we geraken er wel!

Zo, ook nu is Music Monday snel achter de rug, jammer genoeg. Geniet van het lekkere eten, het beperkte samenzijn en de niet te koude temperatuur, ideaal voor een wandeling. Tot snel!

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Drum

Wat je nu gaat lezen schreef ik begin 2018.

Wat velen nog niet over mij weten -op een enkeling na, die mij (musicaddict1.0) volgt op instagram- is dat ik naast gitaar ook drum speel. Een grote droom van mij was altijd om in een band te spelen, als gitarist. Nu moet je weten dat er een overvloed is aan gitaristen, en dat er veel betere gitaristen zijn dan degene waarvan je nu de blog leest… Dus alles waar ik aan begon kwam niet echt van de grond, we vonden geen drummer, geen bassist, we hadden te weinig tijd en we verloren het enthousiasme.

Nu had ik vorig jaar, einde van maart, een vriend die zijn drum verkocht. En ik had wat gitaarspullen liggen die hij wel kon gebruiken. Kwam dat even goed uit! Ik vond het wel altijd leuk zo een drum, het blinkt mooi, het ziet er indrukwekkend uit, en het maakt veel lawaai. Het moest er dus ooit wel  eens van komen!

Voila, de ruil was rond, en ik had een drum dat ik vooral gebruikte om frustraties op af te reageren. De stokken gingen er in sneltempo door, maar ik zag nog niet de volledige mogelijkheden die je had met een drum. Ongeveer een jaar later begon het toch wel echt te kriebelen om me wat meer toe te leggen op het drum.
En mijn basis zit wel al redelijk goed kan ik zeggen. Tempo blijft uiteraard een werkpunt, dus we blijven oefenen met de metronoom.
Als je drumt maak je ook kennis met diddles en paradiddles… en je zal er al snel een haat-liefde verhouding mee krijgen. Maar in the end schijnt het de moeite te zijn om al je rudiments te kennen, dus we geven niet op!

Wat vind ik zo leuk aan dat drummen? Naast het feit dat iedereen in huis kan meegenieten? Eigenlijk alles! De uitdaging om je 4 ledematen apart te gebruiken, de diversie kanten je op kan met het bespelen van het drum, het oneindige klankenpatroon, en alles wat erbij komt kijken want ik blijf toch een beetje een gear-addict.

Wat zijn de plannen verder? Dat kon je in het begin al lezen. Een band blijft mijn droom en mijn doel. Ik doe het heel graag, het oefenen en spelen thuis, maar de kick van het samen spelen met anderen of misschien zelfs optreden is onbeschrijfelijk en iets waar ik dagelijks van droom.
Rock ‘n’ roll is een groot deel van mijn leven, niet de levensstijl, maar wel de muziek etc.
En dat is dan ook de kant die ik op wil. Denk aan Tyler Bryant And The Shakedown en Greta Van Fleet. Dat zijn twee jonge bands waar ik enorm naar opkijk en hoewel ik vermoedelijk nooit op hun niveau zal spelen zijn het wel twee bands die me gaande houden en die me tonen dat het nog kan in deze tijd van computergestuurde ‘muziek’ (excuses voor de liefhebbers, het is echt niet aan mij besteed).

-Tom.

En toen kreeg ik problemen met mijn schouder, verkocht ik mijn drum en borg ik mijn dromen op…

We zijn nu 2020 en er is toch wel nog wat veranderd… Wordt vervolgd.

Music Monday #98

We gaan richting de 100ste editie van Music Monday, wat vliegt het toch allemaal tegen een rotvaart voorbij. Deze week inspiratie van Instagram.

De opener vandaag is Sleeping Giant. Een fantastische band die niet zo lang geleden een album uitbrachten. De vinyl en CD verkoop loopt op zijn einde, haast je nu het nog kan!
https://sleepinggiantband.bandcamp.com/releases

Next up, Doctor Doom. Fantastische nummers stuk voor stuk en de keuze was moeilijk, maar uiteindelijk koos ik toch voor het nummer ‘So Jinxed’.

Lionize sluit deze Music Monday af, Nuclear Soul is een nummer van het gelijknamige album dat al meteen hun brede invloed laat horen. Geniet ervan!

Dat was de Music Monday van 24 februari, morgen komt er bij mij een jaartje bij, 24 jaar oud dan al. En enorm dankbaar voor alles wat ik in mijn leven al heb kunnen en mogen doen. Enorm dankbaar dat ik deze blog heb en jullie wekelijks kan afleiden van veel belangrijkere zaken. Tot vrijdag!

-Tom.

Twelve Inch Review

Vinyl aan de muur kan al snel een heel gedoe worden. Zeker als je de plaat dan terug van de muur af wil halen om hem te spelen. Je zit al snel met die kaders te vechten en je plaat kan erdoor ook makkelijk beschadigd worden. Maar daarvoor is een oplossing. Een fantastische oplossing. In de vorm van een magneet. En ik moet zeggen, het idee blijft wel hangen als je het eenmaal gehoord hebt!

Twelve Inch is een Deens product/merk/bedrijf dat de ultieme oplossing bedacht om je album covers, en zelfs gekleurde platen of picture discs ten toon te stellen zonder het ongemak van de kaders. Per album moet je maar 1 schroefje in de muur boren en je bent klaar om te gaan.

Het principe berust op magneten. Een magneet die je aan de muur hangt, en een schijf die door de magneet wordt aangetrokken die je in je hoes kan steken, of zoals ik doe, in een buitenhoes kan steken, en zo aan de muur vastmaakt.

Het is inderdaad zo simpel als het eruit ziet. En toch werkt het fantastisch goed. Zelfs met dubbel LP’s heeft hij geen moeite om het in de exacte positie te houden.

Breekt je plaat niet doormidden als je hem eraf wil halen? Nee hoor, je schuift de hoes gewoon naar links, rechts, boven of onder en dan kan je hem er probleemloos afhalen.

En het is ook echt mooi, alsof de hoes gewoon zweeft. Ik heb de mijne boven m’n platenspeler hangen in de muziekkelder en dit is echt een perfecte plaats om de plaat die op dat moment gedraaid wordt tentoon te stellen. Het is als de kers op de taart die je in huis haalt en aan je muur kan bevestigen. Ik kan niet anders dan er positief over zijn en het product ten zeerste aanraden aan elke verzamelaar of liefhebber. Het oogt strak, past binnen elk interieur en is enorm makkelijk in gebruik. Ook de prijs is een pluspunt. Kaders etc. zijn vaak heel erg duur de Twelve Inch voor  album kost €19.90, en als je een set van 4 stuks koopt kost het je €59.90. Niet te duur voor zo een handig en bruikbaar product.

Nu het goede nieuws, Vinyl & Coffee is klaar voor zijn eerste GIVEAWAY! Ik geef een gelukkige winnaar een setje Twelve Inch Producten. Meer info over de giveaway en hoe je kan deelnemen kan je vinden op de Vinyl & Coffee Facebook pagina.

Allen daarheen en alvast heel veel succes met je deelname. Over twee weken, op vrijdag 28 februari om 16u maak ik de winnaar bekend.

-Tom.

Vinyl Pareltjes #3 Beck – Morning Phase

Voila, winkellijstje is klaar, de planten hebben water gehad (buiten toch, handig die hemelsproeiers) en ik zit in m’n zetel met de laptop op de schoot. Tijd om nog eens een vinylparel aan jullie voor te schotelen. Deze keer gaan we het hebben over een prachtig album dat de herfst lijkt te omarmen bij het vallen van de bladeren. Een album dat ik lang heb gezocht en nu in aanbieding op Bol.com op de kop heb kunnen tikken. Ja hoor, wachten loont.

Het gaat over Morning Phase, mijn favoriete album van Beck.

Morning phase is een album dat zweeft doorheen de herfstachtige sfeer die overal in de lucht hangt. Een warme herfstlucht die je na een regenachtige nacht tegemoet komt als je naar het werk fietst, door het bos wandelt, of thuis zit te kijken naar de vallende bladeren met een lekkere tas koffie.

De muziek kan omschreven worden als heel gebalanceerd, ingetogen en toch aanwezig. Zoals het ritselen van de bladeren op een droge dag tijdens een herfstwandeling. Ideaal als achtergrondmuziek tijdens eender welke taak, of als voorgrond muziek om echt te genieten van alles wat er gebeurt.

De hoogtepunten van he album? Het zijn eigenlijk stuk voor stuk parels, maar voor mij springen ‘Unforgiven’ en ‘Don’t Let It Go’ er toch net nog bovenuit.

Voor de rest van de nummers raad ik je ten zeerste aan om het album in huis te halen of op youtube eens volledig te beluisteren als ik je nog niet heb kunnen voertuigen. Beck is een magisch muzikant en weet je oren zonder enige moeite te plezieren.

Nog een fijne zondag!

-Tom.

Ons Huis

Ik liet er maandag al iets over vallen, het was een grote dag voor ons. Er was al lang sprake van en we waren er echt al een tijdje op aan het wachten, onze afspraak bij de notaris. Jaja, we hebben een huis gekocht.

Het was al mijn hele leven mijn droom. Het huis kopen waarin ik ben opgegroeid. Een warm nest waar ik altijd graag ben geweest en op een plaats dicht bij de natuur waardoor we snel in het bos zijn om te wandelen.
En dat ik van geluk mag spreken dat mijn wederhelft ook enorm van dit huis is gaan houden, waardoor ook zij heel enthousiast werd toen we te horen kregen dat het huis vrij zou komen.
Neen hoor, we zetten mijn ouders niet op straat, zij hebben dichter bij het centrum van Lommel een appartement gevonden waar ze ongetwijfeld nog vele jaren deugd van zullen hebben.

Dus… Een huis… Toch niet niks. De tuin heb ik al een hele tijd in eigen beheer en dat doe ik gelukkig heel erg graag, het huishouden en hoeveel impact dit gaat hebben op ons leven is nog moeilijk in te schatten. Dat zullen we gaandeweg wel ondervinden.

Vervuld van geluk en enorm blij met onze toekomstige thuis.

Moest ik dus regelmatig geen blog plaatsen, blame the house!

En dan zal ik nu eens gaan verderdoen, in de tuin, helpen verhuizen, en met een beetje geluk kan ik nog een rondje maken met de koersfiets.

Geniet van het mooie weer dat opnieuw van de partij is en we zien elkaar met een beetje geluk maandag weer!

-Tom.

De Fiets

Vanwege het prachtige weer ga ik niet veel schrijftijd maken vandaag. Mijn excuses daarvoor. Wat ik wel deed is een fietstochtje in de prachtige lentezon. En om het niet zo extreem kort te maken heb ik voor jullie 3 gedichten over fietsen… En om af te sluiten met een kleine teaser… ‘Wordt Vervolgd’

Fietsend door het leven

doodgewoon

onderweg zijn van punt a naar punt b

zonder één noodzakelijk doel,

alleen met open kijkers

door de wereld en het leven fietsend

geeft mij

bij het liedjes horen zingen door de vogels

steeds nog dat 

oog- en oorstrelend

paradijselijk gevoel.
door:jozlebruyn

Genietend op mijn fiets

Over paden en velden fiets ik alleen
genietend van alles om me heen
In de bermen bloeien klaprozen 
boterbloemen, margrieten en fluitenkruid
om me heen hoor ik vogels gefluit.

Vlinders fladderen op bloemen
ik hoor de bijtjes zoemen. 
Een roofvogel zit op een paaltje doodstil,
steeds naar de grond te staren
een muisje vangen is wat hij wil.

Bij een mooi vennetje aangekomen
stap ik van mijn fiets om even weg te dromen
In de stralende zon zit ik lekker aan de waterkant
kikkers hoor ik kwaken aan de rand.

Ik zie libelles over het water zweven
bij een vennetje valt heel wat te beleven
Visjes schieten schichtig door het water
eenden hoor ik met hun gesnater
Ik geniet van alles om me heen
van de mooie natuur alleen.
door:Ellen

Ochtendrit

Links rechts Links rechts
Zo duw ik mijn twee trappers rond

Voor mij ligt een lang smal pad
Gespannen als een lint
Waarop mijn fiets zijn route vindt
Mijn banden zingen hun rubberen lied
In vierkwartsmaat
Op ’t notenschrift van betonnen plaat

Boven mij ontsnapt jong pastel groen
ontvouwt aan’t oude winterhout
Daartussen sprenkelt de ochtendzon
zijn stralen als een stortbad neer

Een ochtend operette van zon en licht
Net als ik het fietspad mijn blijdschap wil 
verklaren met een lied
Zie ik een gestalte naderen ,een glimlach siert
zijn snoet
En als wij elkaar passeren brengen wij elkaar
de fietsersgroet

We heffen onze hand
Onze banden zingen dezelfde wijs
Links rechts Links rechts
Duwen wij de trappers rond
En delen wij t ‘geluk
Wat ik op dit fietspad vond
Op deze mooie ochtendrit.
door:frits

En maandag is er terug muziek hé! Als tip kan ik al meegeven dat het nieuwe nummer van Tyler Bryant And The Shakedown dat vandaag uitkwam ECHT de moeite is!

-Tom.

Gitaarsnaren

Ik vermoed dat velen onder jullie weten dat een gitaar een snaarinstrument is, en dat snaren na een bepaalde tijd vervangen moeten worden. Dat vervangen van snaren is iets waar veel gitaristen zich enorm aan ergeren, het absoluut niet graag doen, en daarom vaak ook belachelijk lang uitstellen.

Ik vind het zelf wel een leuk iets om te doen. Misschien heeft het te maken met mijn zorgdragend karakter, maar ik vind het enorm genieten om tijd te nemen om mijn gitaren eens op mijn gemak te soigneren. Zeker op deze koude dagen, lekker warm binnen met de gitaar op de werktafel.

Wat vind ik er dan zo leuk aan? De details, zoals hier wel vaker terugkomt. Zorgen dat de fretdraad weer mooi blinkt en soepel speelt, het hout voeden, en de geuren van de olie die ik daarvoor gebruik, de gitaar nog eens tot in de kleinste hoekjes oppoetsen en zelfs het ontdekken van nieuwe ‘wear and tear’.

Waarom vervang je de snaren eigenlijk? Klank en bespeelbaarheid. Om te zorgen dat je vlot kan blijven spelen kan een vers setje snaren voor heel wat plezier zorgen. Ook het klankverschil is enorm tussen snaren die ‘op’ zijn en de vervangers daarvan! Ze klinken veel helderder, maar minder warm dan de oudjes die je net op pensioen hebt gestuurd. En om deze reden zijn er dus ook gitaristen die een afkeer hebben van nieuwe snaren en hopen dat ze zo snel mogelijk hun hoge tonen wat verliezen. En als ik eerlijk ben zit ik in beide groepen aangezien ik van de nieuwe snaren kan genieten, maar de klank van de oude snaren zit me ook absoluut niet tegen, tenzij ze gewoon echt slecht klinken…

Welke snaren gebruik ik? Ik ben een enorme fan van D’addario snaren. En voor elektrische gitaar wissel ik tussen de NYXL en de standard XL snaren. Ik blijf altijd bij de dikte .10-.46, behalve voor mijn Washburn strat-achtige gitaar, waar ik momenteel een setje .09-.42 op heb liggen. En dat is tijdelijk aangezien ik zo enkele setjes heb liggen die anders niet gebruikt zouden worden😉. Het is ook deze gitaar die je vandaag op de foto ziet, aangezien ik zojuist de snaren vervangen heb.

Tot zover mijn kleine bijdrage over gitaarsnaren, je kan er natuurlijk uren over praten met de verschillende diktes materialen,…. Maar dan zouden jullie ongetwijfeld in slaap vallen, of aan het einde komen en denken ‘ik speel eigenlijk helemaal geen gitaar’… En om jullie dat te besparen stop ik op dit punt 😉. Voor verdere vragen mag je natuurlijk altijd mailen naar vinylandcoffee@hotmail.com of stel je vraag in de reacties en deel ze met iedereen! Fijn weekend en tot maandag!

-Tom.

Volg Vinyl & Coffee ook op Facebook!

Tweedaagse trektocht

Nu de eerste echte lesweek er op zit en ik terug regelmatig achter mijn bureau in een gevecht met een cursus verzeild raak, kijk ik met een lichte vorm van heimwee terug op een mooi tweedaagse trip die ik afgelopen zomer deed. Te voet van Lommel naar Hamont (wat nog niet zo ver is) en daar overnachten in de tent, om dan de dag nadien dezelfde route terug te nemen.

We hadden geluk met het weer. Zo lang ondraaglijk warm, daarna wat regen, en toen we vertrokken was het mooi zonnig en rond de 26 graden als ik me niet vergis. Daar gingen we dan. Ik vol enthousiasme, zelfzeker dat ik alles bij had, en blij dat ik nog eens met de rugzak weg kon en mijn vriendin, vol enthousiasme, maar met een bang hartje. Zou hij echt wel alles bij hebben? Ga ik de 20 kilometer wel aankunnen? Tuurlijk had ik alles bij en zij heeft het schitterend gedaan! Met wat liefde bereik je samen heel veel!

De kampplaats in Hamont was een mooi afgezet stukje middenin het bos. Na wat heen en weer lopen (want het stond echt helemaal niet aangegeven) hadden we het gevonden. Het jammere was dat we, door de droogte die de hele zomer geheerst heeft, geen vuur mochten maken. Dat had natuurlijk weer wat meer charme gehad, en de dag nadien hadden we naar vuur geroken in de plaats van zweet.

We hadden best goed geslapen, je bent dat natuurlijk niet gewoon dus je wordt wel eens wakker, maar je slaapt goed dankzij de lange weg die je te voet hebt afgelegd.
een uurtje na ons kwam er nog een koppel op de kampeerplaats die er met de auto heen waren gereden (ieder zijn ding he!). Als ik ooit een hond heb die zo goed luistert als de hunne zou ik wel trots zijn!
Nog iets later arriveerde een tweede koppel. Nederlanders van 71 en 73 jaar oud die met de fiets waren gekomen. Hiermee hebben we ’s avonds nog gezellig wat zitten babbelen. Vorig jaar reden ze nog met de fiets rond frankrijk. Dat doet niet iedereen hen na op die leeftijd, en zeker niet als je weet dat ze in de volle zon bij 43°C bergop moesten… Ze hadden toch enkele interessante verhalen!

En als je dan thuis komt is het grappig hoe blij je bent met alledaagse dingen! Een zetel? Gekoeld drinken? Wow dat doet deugd! Koffie heb je gelukkig in kleine oplosverpakkingen dus die heb ik niet moeten missen 😉

En hierbij ga ik het laten voor nu, anders vertrek ik vandaag nog terug denk ik! Hier zijn nog enkele foto’s van onderweg.

-Tom.

Deze diashow vereist JavaScript.