Vinyl Cadeau

Even terug kreeg ik van een vriend zijn oude collectie cadeau. Kerstmis viel heel vroeg dit jaar! Uiteraard was ik enorm blij en er zelfs een beetje van aangedaan. het was een kot in de nacht toen ik stopte met door de plaatjes te bladeren. Ik genoot met volle teugen. Veel platen die ik al kende maar nog niet had, veel platen die ik nog niet kende en zeker wel eens wou beluisteren. En vandaag neem ik jullie mee doorheen mijn favoriete plaatjes van dit lot.

Op 1 staat ongetwijfeld Heroes van David Bowie. Wat een fantastisch album en wat een geweldige artist die man toch was. Absoluut schitterend.

Van Pink Floyd springen The Wall, Ummagumma en Dark Side Of The Moon er uit. De eerste en de laatste wat meer bekend dan de middelste, maar desalniettemin drie fantastische abums die nog een hele tijd gedraaid gaan worden.

Machine Head van Deep Purple, nog zo een klassieker die ertussen zat en de collectie mocht verrijken. Met hun grootste hit Smoke On The Water, die nog ontbrak in de collectie! (maar er ontbreekt nog veel hoor, ik hoop nog lang te leven 😉)

The Rolling Stones met Goats Head Soap. Ook een prachtig album met onderandere ‘Angie’. Een nummer dat ik ondertussen misschien een beetje beu ben gehoord aangezien ik het recent non stop bleef tegenkomen. Maar toch een goed lied op een nog betere plaat. En ik ben dan zelf niet de grootste stones fan die er is.

Tracy Chapman haar gelijknamige album was me eigenlijk onbekend op Fast Car na. Maar ik moet zeggen, wat een fantastisch album en wat een prachtige stem heeft die vrouw toch!

Orchestral Manoeuvres In The Dark – Architecture Morality, een album dat ik al lang ken en al lang zocht. Gelukkig zat hij hier in mooie staat bij. Wat een meevaller!

En ik sluit hier af met The Cure – Standing On A Beach – The Singles. Een heel goed album met hun bekendste nummers. Ook al meermaals de revue gepasseerd.

Het waren meer dan 100 platen, maar hier een kort overzicht van enkele hoogtepunten, de rest hou ik lekker voor mezelf 😉

Fijn weekend en hopelijk nog steeds een goede gezondheid!

-Tom.

Opslaan van Vinyl

Het opslaan van vinyl, je kan er veel kanten mee op. Hoe je het in je kamer verwerkt en welke designs van kasten etc. je graag wil dat kan je zelf makkelijk op internet vinden. Want hierin zijn er honderden mogelijkheden. Maar waarover we het vandaag gaan hebben zijn enkele tips en tricks die ik net als vele andere verzamelaars gebruik om mijn plaatjes goed te soigneren.

Verticaal

Plaats je platen altijd verticaal. Horizontaal stapelen van platen creëert die afschuwelijke ringwear op de hoezen en na een tijdje kan het ervoor zorgen dat je een warped vinyl uit de hoes haalt!
Let ook op bij het verticaal plaatsen van de albums dat je niet de veel albums in 1 vak propt. De grote druk kan ook ringwear in de hand werken. Zorg dus steeds dat je platen zonder enige moeite uit de rek gehaald kunnen worden.

Buitenhoezen

Een buitenhoes is één van de goedkoopste dingen die je kan doen om je platen te beschermen. Voor een kleine 20 euro heb je 100 hoezen en kan je dus honderd platen van een jasje voorzien. Ze zorgen ervoor dat de hoezen van de platen niet rechtstreeks tegen elkaar wrijven, en voorkomen andere schade van wrijving aan de randen en de hoeken. Een kleine investering die ver reikt.

Binnenhoezen

Binnenhoezen zitten (normaal gezien) in elk album. Om het vinyl te beschermen tegen de ruwere binnenkant van de hoes. Maar niet al deze binnen hoezen zijn even vriendelijk voor je platen. Sommigen zijn van papier dat nog vol papierdeeltjes hangt, waardoor je plaat telkens weer vol rommel hangt, en deze papieren hoezen staan er ook voor bekend dat ze statische elektriciteit opwekken bij het in- en uitschuiven van de platen. Van een bepaalde soort hoes uit PVC is zelfs bekend dat ze je platen door een chemische reactie kan beschadigen en eens beschadigd is er geen weg terug. Een goed alternatief is om elke plaat in een antistatische binnenhoes te steken. De MoFi (Mobile Fidelity) binnenhoezen zijn hiervoor speciaal ontworpen en zo kan je zorgeloos je albums opslaan. Vergeet wel niet je plaat te wassen voordat je ze in een nieuw jasje steekt.
Er zijn gelukkig ook goedkopere alternatieven voor de MoFi binnenhoezen te verkrijgen.

Stof

Stof is natuurlijk de alom gevreesde vijand van elk huishouden, maar in het bijzonder van een huishouden vol vinyl. Daarom is een rek zoals de vroegere Ikea Expedit, nu herboren in de Kallax kasten ideaal. Ze zijn vanboven gesloten en hierdoor kan er dus niet zo makkelijk stof op je platen terecht komen. Zalig!

Kasten

Van die Kallax kasten gesproken, doordat deze in vakken verdeeld zijn wordt voorkomen dat er te veel platen naast elkaar gezet worden, die tegen elkaar beginnen te duwen en zo alsnog ringwear in de hand kunnen werken. Onderverdelingen in zo’n kast is dus zeker niet onwenselijk!

Nog vragen over de opslag van vinyl? Heb ik iets over het hoofd gezien? Laat het me dan zéker weten en misschien volgt er nog wel een deel twee met meer en misschien nog betere tips!

-Tom.

Bootlegs

Het is even geleden dat ik nog iets over vinyl heb geschreven. Laten we het dan maar eens over ‘bootlegs’ hebben. Een bootleg kan omschreven worden als een illegale opname van een concert die zonder de toestemming van de band op de markt gebracht is.

Hier een voorbeeld van mijn Pink Floyd bootleg.

Ik vind ze wel leuk, die bootlegs. Ik heb er een paar op vinyl van Pink Floyd en Metallica en een hoop op cd van AC/DC. Het leuke is dat je op deze manier een concert kan beleven waar je niet bij was, of een concert kan herbeleven waar je enorm van genoten hebt.

Nog leuk is dat de covers vaak heel simpel zijn, heel amateuristisch, of voorzien van een foto van de band van dat concert of een foto van de band die vrij zeldzaam is. De vinyl is vaak gemaakt van gekleurd vinyl en dat heeft dan ook eer iets extra speciaal. Maar dat is natuurlijk niet altijd het geval.

Wie, hoe en wat de bootleg heeft gemaakt of uitgebracht is vaak moeilijk tot niet te achterhalen. Wat het ook weer iets mysterieus geeft.

Er zijn ook wel wat nadelen aan een bootleg. Vaak zijn ze duur, ze worden gelimiteerd uitgebracht en zijn snel bij verzamelaars terecht gekomen, waardoor ze niet vaak voorkomen en hun prijs de hoogte in schiet. De kwaliteit van het geluid is ook altijd een vraagteken. Vaak zijn de opnames opgenomen met een slechte microfoon die verborgen is onder een jas of ergens goed zit weggestopt. Dan kan je natuurlijk geen HiFi toestanden gaan verwachten. Maar ook dat draagt natuurlijk bij aan het karakter van een bootleg.

Waar vind je ze zoal? Ik ben er tot nu toe eigenlijk al op meerdere plaatsen tegengekomen. Vooral beurzen, rommelmarkten, tweedehands platenzaken zijn goede grond voor een zoektocht naar bootlegs. Ook het internet kan je wel een eindje op weg helpen.

Maar voor je er 1 koopt vraag je dus best of je er eens naar kan luisteren. Dan weet je tenminste of je ervan kan gaan genieten.

En bij deze sluit ik weer af en kijk ik uit naar het weekend. Hopelijk hebben jullie een fantastische week gehad en kunnen ook jullie genieten van een nog beter weekend.

Tot maandag!

-Tom.

Knosti Disco Antistat review

Ik heb hem al even ondertussen, mijn Knosti Disco Antistat. En ik denk dat ik nu genoeg ervaring heb opgedaan om jullie er over te kunnen vertellen. Dus als je twijfelt om er eentje aan te schaffen, dit kan je misschien wel op weg helpen.

Eerst en vooral, het is een redelijk compact, licht en makkelijk te gebruiken toestelletje. Het werkt op een portie handenarbeid en er is dus niets elektronisch dat je in de steek kan laten. Het bestaat uit een langwerpige ‘bak’ waarin je het reinigingsmiddel kan kappen waarin je platen worden ondergedompeld.

Vervolgens heb je de ‘klem’ die de labels (zou moeten) beschermen en zorgen dat je de plaat kan ronddraaien. Hier heb ik echter al meermaals natte labels aan overgehouden. Maar deze zijn welk telkens gedroogd zonder enige zichtbare schade, gelukkig! De nieuwe versie van de Knosti Disco Antistat heeft blijkbaar wel een betere afsluiting rond de labels waardoor deze droog zouden blijven. Een belangrijke upgrade!

Bij de Knosti krijgt u ook een liter vloeistof om de platen te reinigen. Deze doet zijn werk best goed, want de platen zijn telkens echt wel proper. Maar het nadeel is wel dat hij een ‘laagje’ op de platen durft achter te laten, waardoor je dan na het spelen van de plaat je naald weer kan reinigen, maar voor elk probleem is er gelukkig een oplossing in de vorm van een klein borsteltje. We zullen binnenkort ook eens een ‘recept’ op de blog zetten voor het zelf maken van de vloeistof. Maar tot op heden gebruik ik de Knosti vloeistof met succes en een tevreden gevoel!

De borsteltjes van de Knosti doen wat ze moeten doen en geven een goed resultaat, ze reinigen de plaat niet voor de volle 100%, maar er is steeds een enorm verschil merkbaar qua klank en qua uitzicht (geef toe, we vinden het allemaal leuk om een vers gewassen vinyl te bewonderen).

De afdruiprek is misschien niet de meest makkelijke als je meerdere platen wilt wassen, 4 a 5 kan je er wel op krijgen, maar meer dan dat lukt niet goed en dan wordt het onhandig en gevaarlijk met het risico dat je de platen uit het rekje stoot.

Al bij al ben ik zeker tevreden, met mijn Knosti Disco Antistat. Een leuk productje dat je zeker veel plezier gaat bezorgen. Het kost niet te veel en je hebt er een goed resultaat van. Als je portemonee het aankan kan je uiteraard beter een Okki Nokki kopen, maar wat verwacht je… Dat is hetzelfde als een Ligier vergelijken met een Mercedes…!

Verder nog vragen/bedenkingen/tips? Altijd welkom om ze te delen met mij en wieweet wordt jou vraag, bedenking of tip nog wel eens extra beantwoord in een volgende blog!

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

-Tom.

Vinyl opslaan

43220080_293987544767354_8775249670474563584_n

Hoe je vinyl best kan opslaan is dikwijls iets persoonlijks, aangezien je per stijl waarin je je huis inricht heel andere kanten op kan. Naast de kasten heb je nog verschillende beschermingsmogelijkheden om te voorkomen dat er iets gaat mislopen terwijl ze in je kast staan te blinken. En ook de omgeving speelt een rol. Laten we dit allemaal even onder de loep nemen.

Één ding is wel overduidelijk. Ikea zal niet failliet gaan zolang er albums op vinyl verschijnen. De alom bekende Expedit kasten worden veel gebruikt door verzamelaars om hun geliefde platen in op te slaan. Recent ondergingen ze kleine veranderingen en ze gaan nu verder onder de naam Kallax. Nog steeds een goede en goedkope manier om je platen op te slaan.

Hiernaast zijn er natuurlijk nog verschillende andere soorten, maten, vormen kasten die je kan kopen of op maat kan laten maken. Deze alternatieven zijn meestal een pak duurder, maar als je het er voor over hebt, waarom niet? Ze zien er goed uit!

Wat is er verder nog belangrijk bij het opslaan van vinyl? Best steek je elke hoes afzonderlijk in een plastiek beschermhoes. Dit om te voorkomen dat je door wrijving de onderkant van je plaat versleet op de bodem van je kast. Ze zijn ook goed voor moest er om 1 of andere reden drinken of iets anders dat de kartonnen hoes kan beschadigen in de kast terecht komen.

Ook het milieu waarin je je platen opslaat is van belang. Daarmee bedoel ik dat je best niets in een omgeving plaatst met een vochtigheid van 95%… Dat zal even goed gaan, maar na een tijdje zal je jezelf niet vergeven dat je dit hebt kunnen doen.

Bij het milieu hoort natuurlijk ook de invloed van zonlicht. Belangrijk, als je niet wil dat je hoezen verkleuren. Waar je ook bent, je pikt ze er zo uit, die platen die in de zon hebben gestaan. En naast de verkleuring heb je nog het risico dat ze door de warmte kromtrekken.

Ook belangrijk is dat je zorgt dat al je platen verticaal in de kast staan. Denk je horizontaal mooier te vinden? Jammer dan, na een tijdje moet je dan niet je beklag komen doen dat je hoezen ringwear vertonen en dat je platen zijn kromgetrokken! Want dat zijn twee dingen die je dan helemaal zelf in de hand werkt!

En om die ringwear te voorkomen moet je natuurlijk ook niet te gierig zijn op de plaats die je je albums gunt. Als je ze amper in en uit de vakken krijgt omdat ze zo dicht op elkaar zitten is het geen ideale situatie om ze te bewaren. Je zorgt best dat je voldoende ruimte laat zodat je de platen niet op elkaar propt, maar toch voldoende in een vak zodat ze elkaar mooi recht houden.

Voila, de vinyl-goeroe heeft weer gesproken 😉. Ik hoop dat jullie er iets mee zijn en dat degenen die ‘fout’ bezig zijn nog tijdig gered konden worden! Hoe slaan jullie je platen op? Ik ben benieuwd! Tot volgende week!

-Tom.

Op bezoek in de kerk

de kerk

Gisteren was het zo ver, 15 februari 2018. Het nieuwe album van Fleddy Melculy, De Kerk Van Melculy zag het licht op hun album release. En met zo een titel is er geen betere locatie denkbaar dan een kerk, toch?

Afgelopen dinsdag kreeg ik een mail dat ik gewonnen had, een duoticket om de releaseshow bij te wonen. Een evenement waar je geen tickets voor kon kopen maar dus enkel via het winnen van een ticket je toegang kon verkrijgen. Lucky me! Hoewel… De griep had zijn weg naar mij gevonden en ik wist dus niet of ik in staat ging zijn om van Lommel naar Lokeren te rijden en nog een concert te volgen. Wat volgde waren twee dagen vol rust, fruit en liters water en thee (en honing, maar dat is eigenlijk een soort bonus die je gratis krijgt als je ziek bent!)

De dag van het optreden was ik toch nog niet zoals ik zou willen zijn… Zo veel mogelijk gerust en de fruit en water gewoonte verdergezet. Tegen de avond voelde ik me nog steeds niet geweldig, maar ik besloot dat het me niet zo veel meer kon schelen, een metal optreden in een kerk. Dat kan ik toch niet missen? Zeker niet als het over Fleddy Melculy gaat.

Uiteraard moest ik nog een vriend gaan uithalen want een duoticket alleen opdoen zou egoïstisch zijn he! Onderweg naar daar, nog steeds twijfel of ik het wel ga volhouden in die kerk tussen al dat volk… Maar vol enthousiasme want kom op, hoeveel concerten heb jij al in een kerk bezocht?!?!

Het bleek ook kei goed mee te vallen. Het was lekker druk, maar ondanks de, als paddenstoelen uit de grond schietende moshpits, kreeg je geen beklemmend gevoel.  En fuck dat gevoel in elk geval, het was puur genieten! Ik voel de adrenaline terug door mijn lijf gieren als ik er aan terug denk, wat een energie die mannen hebben en uitstralen, en met zoveel plezier op het podium staan. Je zag de heren zo hard genieten dat je er zelf gewoon een dikke glimlach van op je gezicht kreeg!

Ja ik word van de meeste concerten wel enthousiast, maar zo Nederlandstalige metal is toch iets speciaals. Eerst stond ik er nogal sceptisch tegenover, zo een tweetal jaren geleden was dat. Nu snap ik niet dat ik toen zo ‘moeilijk’ deed. Ze weten gewoon vlot te overtuigen! Maatschappij kritisch met en dikke vette knipoog en vol herkenbare dingen waarover ze zingen.

Dus kort samengevat, een energieke avond vol bangelijke nummers waarvan de tekst met een dikke streep humor werd onderstreept, in een kerk, om een album te releasen. Een avond die me nog lang zal bijblijven en uiteraard kwam ik thuis met het nodige ‘souvenir’!

Op de foto is hij te zien, die nieuwe LP. Ook een prachtige drieluik hoes met een link naar elk nummer op het album. Voorzien van een downloadcode, dus overal waar ik ga zal de Fleddy mij vergezellen! En de binnenkant van de hoes ziet er als volgt uit, gesigneerd uiteraard!

van melculy

Zo, mijn eerste concert van het jaar en het werd stilaan tijd! Wat het volgende is ga ik nog even niet aan jullie neus hangen, maar het is er eentje waar ik ook al een hele tijd naar uit aan het kijken ben! Daar horen jullie dan ongetwijfeld meer over! Fijn weekend en tot maandag!

-Tom.