Skull Fist

Jullie hadden het waarschijnlijk opgemerkt, maandag was er geen Music Monday. En dat kwam door onverwacht nog een pak werk voor stage. Om dat goed te maken kan ik misschien vandaag nog eens over muziek praten. Een band om meer specifiek te zijn… En nog specifieker durf ik te zeggen dat het over Skull Fist zal gaan.

Skull Fist is één van mijn favoriete metal bands uit het verre Canada. En band die bekend staat om zijn snelle riffs, jagende drums, en hoge vocalen. Een heel sterke 80’s vibe die hier in de lucht gaat hangen!

En ondanks dat ik een enorme fan ben was ik teleurgesteld met het nieuwe album dat ze recent uitbrachten. En dan gaat het vooral over de zang. Qua muziek is het nog steeds spot on, maar de zang doet me deze keer afhaken. De zanger van Skull Fist heeft al een tijdje terug een operatie ondergaan aan zijn stembanden. Wat exact het probleem was durf ik niet zeggen, maar er volgde een tour waar ze een vervangende zanger hadden, en een lange stemrevalidatie.

Om te illustreren wat ik bedoel zal ik nu eerst een nummer laten horen waar de zang 100% is wat ik graag hoor. Zo hebben jullie een idee van mijn uitgangspunt.

Daar hoor je dus de snelheid die ze nog steeds beheersen, en de hoge zang die je doorheen de jagende muziek draagt.

Om dan een beeld te krijgen van hun nieuwe album, dat ook een enorme taak had om tegen zijn voorganger, ‘Chasing The Dream’ genaamd, op te boxen nodig ik jullie uti om dit nummer te beluisteren.

En dan begrijp je wel wat ik mis denk ik.

Hoe dan ook is en blijft Skull Fist een band die ik zal blijven steunen, want deze hardwerkende kerels geven op elk podium ook steeds het beste van zichzelf en maken het elke euro inkom meer dan waard. En daarnaast staat hun grote DIY vaardigheid, want ze doen zowat alles zelf. En dat loont dan weer in hun echtheid. Deze band leeft voor wat ze doen en wat ze doen doen ze toch telkens weer verrassend goed.

En hiermee sluit ik deze blog af. Fijn dat jullie er weer waren na deze regenachtige week. Hopelijk heeft niemand van jullie schade geleden door de felle wind van het afgelopen weekend. Tot maandag!

-Tom.

Advertenties

Vinyl Pareltjes #1 Black Sabbath – Black Sabbath

Af en toe krijg ik een nieuw idee. En dit was er zo eentje. Een nieuwe ‘reeks’ of ‘serie’ in de blog. Af en toe zal ik en album uit mijn collectie in de spotlights plaatsen. En het album dat deze reeks van start doet gaan is… Black Sabbath van …u zal het nooit raden… Black Sabbath!

De Britse band uit Birmingham liet op vrijdag 13 februari 1969 een debuut op de wereld los die tot vandaag naklinkt in de wereld van de metal en ver daarbuiten. Met zijn eng uitziende hoes krijg je in een oogopslag reeds te zien hoe het album zal klinken. Een hoes waar de band trouwens geen inspraak in had. Net als het gedicht aan de binnenzijde van deze gatefold. Het album werd ook op een recordsnelheid opgenomen. Naar eigen zeggen zouden de volledige opnames geen twaalf uur geduurd hebben. Efficiënt!

Ik heb zeer veel chance gehad dat ik iemand kende die voor een redelijke prijs zijn album verkocht (bedankt Gert!). Het gaat hier om de eerste persing van het eerste album van Black Sabbath. Ook wel de geboorte van heavy metal genoemd. Uiteraard moest ik dit hebben. Een collectie vinyl die voornamelijk uit metal bestaat is pas compleet wanneer de oorsprong aanwezig is. Toch?

En het Vertigo Swirl label dat het midden van de vinyl siert, daar heb ik ook een zwak voor. Je zal ze ooit al wel gezien hebben, de labels die je in een trance kunnen brengen. Stel je dan de logge muziek van Ozzy en kompanen daarbij voor en je snapt wat ik bedoel.

Het album wordt gekenmerkt door het prachtige gitaarspel van Tony Iommi dat een interessante drumlijn als ruggengraat meekrijgt. De ronkende bas die zich hier als versterking bijvoegt zorgt voor een muzikale muur die je weet te overwelmen. En dan hebben we het nog niet over de relatief hoge, soms snijdende stem van Ozzy Osbourne. Een man die nergens anders dan hier thuishoort.

Mijn favoriete nummers van dit album? Het titelnummer Black Sabbath, Evil Woman en N.I.B. Maar eigenlijk vind ik het over de hele lijn een sterk album!

We zullen proberen om elke keer ook een leuk weetje bij de vinyl parel te voegen. En deze keer gaat het over de bandnaam, Black Sabbath. De inspiratie van deze naam is de titel van de film Black Sabbath. Een horror film die in de Britse zalen speelde toen Black Sabbath in zijn kinderschoenen stond. De band noemde oorspronkelijk ‘The Polka Tulk Blues Band’. Na een nieuwe line-up noemden ze zichzelf ‘Earth’ maar er bleek reeds een band te zijn met deze naam. Toen ze het affiche van de film zagen die in het theater speelde tegenover hun repetitielokaal besloten ze de naam Black Sabbath te gebruiken. En de rest is geschiedenis!

En met dit weetje zit het er op voor deze week. Tot maandag!

-Tom.

Music Monday #45

En daar ging het weekend weer, in een rotvaart zoals gewoonlijk… Maar na weekends komt Music Monday, en die gaat deze week ook in een rotvaart. Want het is bijna kerst, en dan kunnen we nog één kaar de duistere kant van de muziek aan bod laten komen voordat we ons verdiepen in de betere kerstmuziek!

En als eerste is het de heer van het duister zelfs, Satan! Met hun bangelijke nummer Trail By Fire. Voor de liefhebbers van overgeproduceerde en opgepoetste nummers, deze is niet voor jullie!

En om in dezelfde sfeer te blijven is hier het duister klinkende, maar prachtige, Luminous Eyes. U gebracht door de heren van Haunt.

En de afsluiter is voor wat vrouwelijk gezelschap, want zij weten ook hun mannetje te staan!

En met deze pittige tantes gaan we er een einde aan maken voor vandaag. Vrijdag is er een nieuwe blog, en het kan er wel eens eentje zijn over het jaar 2018, benieuwd? Zorg dan zeker dat je er bij bent! vergeet ook niet om Vinyl & Coffee te volgen op Facebook!

-Tom.

Music Monday #43

Hey! Een nieuwe maandag, dus ook nieuwe muziek! Ik heb weer een week examens (voor de verandering) dus kan wel wat muzikale steun gebruiken. Hier is mijn duwtje in de rug om deze week door te komen!

Om de ochtendstipts te overleven op weg naar Hasselt mag het al eens een beetje meer zijn. En dat beetje meer krijg ik graag van mijn favoriete Skull Fist nummer!

Als ze me zouden vragen of er iets is dat ik liever zou doen deze week is er eigenlijk maar één antwoord dat ik kan, mag en zal geven… I wanna… ROCK!

Maar als ik dan dat examen voor me krijg, dan kan ik uiteraard nog maar 1 ding denken. I’m gonna walk all over you! Niet letterlijk natuurlijk, want met een schoenafdruk op die papieren bundel maak je niet meteen een goede indruk…

En met deze drie topschijven zal ik het heus wel overleven! En zoniet, weet dan dat ik enorm heb genoten van deze drie nummers! 😉 Tot vrijdag!

-Tom.

Music Monday #42

Traditiegetrouw laat ik maandag drie nummers verschijnen die onze moraal doorheen de week een flinke boost mogen geven. En dat is deze week niet anders. Speciaal voor jullie koos ik drie nummers en deze week zit er weer wat leuk gitaarwerk tussen!

De kickoff is deze week voor Kiss. Een band geliefd door velen en gehaat door velen. En ze hebben inderdaad wat uitschuivers gehad doorheen hun carrière, maar ook een hele resem bangelijk goede nummers. En eentje die ik heel graag hoor passeren is deze I Want You!

 

Een andere band die wel weg wist met de gitaar was Gamma. Deze Amerikaanse hard rock/heavy metal band ontdekte ik toevallig tijdens het zoeken naar ‘The Four Horsemen’ van geliefde band Metallica

 

En om af te sluiten heb ik nog een topper van formaat klaarstaan. Def Leppard zijn een stel Britten die de gitaar ook niet vreemd zijn. Let It Go is het openingsnummer van hun album High ‘N’ Dry, en dat is het eerste album van Def Leppard dat ik op vinyl kocht.

 

Geniet ervan zou ik zeggen. Op een fantastische week!

-Tom.

Music Monday #40

 

Een nieuwe maandag na een niet zo geweldig weekend als we het over het weer hebben, hoewel het echt herfst is nu, dus je zal me niet horen klagen! Warm binnen met een tas koffie en goede muziek, doe je mee?

Eerst en vooral misschien eens naar de ‘doctor’ bellen voor de verkoudheid? Hier ongetwijfeld mijn favoriete UFO nummer!

 

Die kan ik dus dag en nacht horen, simpel, maar zo goed! En wat denk je hiervan? Onder een drumsalvo afgeschoten worden richting het tweede nummer van deze maandag!

 

En dan gaan we rechtstreeks over naar Black Sabbath. Fantastisch album, met een cover waarover te discussiëren valt…

Maar over de muziek discussieer ik niet 😉 Geniet ervan! Fijn dat je er weer bij was. Laat zeker weten wat je er van vond en doe gerust een suggestie van wat je graag volgende week zou horen!

-Tom.

Music Monday #38

Fijne maandag! Of het nu is omdat de herfst eindelijk echt doorbreekt, of omdat je een week vakantie hebt of misschien gewoon een week moet werken. Je hebt deze drie nummers zeker weer verdiend! En deze week houden we het Brits!

Eerst het technische trio genaamd Toska. Waar de leden van Dorje, zonder Rob Chapman aan de slag gaan en hun creativiteit de vrije loop laten. Enjoy!

 

Goed he! Maar het kan uiteraard ook wat rustiger. You never go wrong with Cream, toch?

 

En afsluiten doen we met het legendarische Led Zeppelin dat veel te vroeg aan zijn einde kwam, maar ons toch enkele fantastische albums bezorgde.

 

Fijn dat jullie er weer waren. Geniet van de week en tot vrijdag!

-Tom.