Music Monday #101

We zijn er nog eens bij voor een maandag! En maar goed dat ik mijn collega’s heb, want ik was er even heel zeker van dat het al dinsdag was… Of hunker ik gewoon naar wat vrije dagen? Geen idee, anyway, music maestro!

Dave Matthews is en blijft een artiest die vaak in mijn playlist staat, en hier hoor je daarvan nog een nummer waardoor je gaat begrijpen hoe dit komt.

Dee Snider is er dan ook weer eentje die regelmatig eens voorbij komt. Ook niet zomaar zoals je kan horen in deze topsong.

En om af te sluiten deze nieuwe parel van Trivium. Ook puur genot met dit fantastische gitaarwerk en de stevige drum.

En met deze knaller sluiten we deze maandag af. Mijn excuses voor de regelmatige afwezigheid, de corona periode komt mij als blogger (in de zorgsector) niet ten goede.

Ik hoop dat jullie allemaal nog steeds in een goede gezondheid zijn en nog niemand hebben moeten afgeven of in spanning afwachten hoe de ziekenhuis opname verloopt.

Neem jullie verantwoordelijkheid en zorg goed voor jezelf en elkaar, met de nodige afstand!

-Tom.

Skull Fist

Jullie hadden het waarschijnlijk opgemerkt, maandag was er geen Music Monday. En dat kwam door onverwacht nog een pak werk voor stage. Om dat goed te maken kan ik misschien vandaag nog eens over muziek praten. Een band om meer specifiek te zijn… En nog specifieker durf ik te zeggen dat het over Skull Fist zal gaan.

Skull Fist is één van mijn favoriete metal bands uit het verre Canada. En band die bekend staat om zijn snelle riffs, jagende drums, en hoge vocalen. Een heel sterke 80’s vibe die hier in de lucht gaat hangen!

En ondanks dat ik een enorme fan ben was ik teleurgesteld met het nieuwe album dat ze recent uitbrachten. En dan gaat het vooral over de zang. Qua muziek is het nog steeds spot on, maar de zang doet me deze keer afhaken. De zanger van Skull Fist heeft al een tijdje terug een operatie ondergaan aan zijn stembanden. Wat exact het probleem was durf ik niet zeggen, maar er volgde een tour waar ze een vervangende zanger hadden, en een lange stemrevalidatie.

Om te illustreren wat ik bedoel zal ik nu eerst een nummer laten horen waar de zang 100% is wat ik graag hoor. Zo hebben jullie een idee van mijn uitgangspunt.

Daar hoor je dus de snelheid die ze nog steeds beheersen, en de hoge zang die je doorheen de jagende muziek draagt.

Om dan een beeld te krijgen van hun nieuwe album, dat ook een enorme taak had om tegen zijn voorganger, ‘Chasing The Dream’ genaamd, op te boxen nodig ik jullie uti om dit nummer te beluisteren.

En dan begrijp je wel wat ik mis denk ik.

Hoe dan ook is en blijft Skull Fist een band die ik zal blijven steunen, want deze hardwerkende kerels geven op elk podium ook steeds het beste van zichzelf en maken het elke euro inkom meer dan waard. En daarnaast staat hun grote DIY vaardigheid, want ze doen zowat alles zelf. En dat loont dan weer in hun echtheid. Deze band leeft voor wat ze doen en wat ze doen doen ze toch telkens weer verrassend goed.

En hiermee sluit ik deze blog af. Fijn dat jullie er weer waren na deze regenachtige week. Hopelijk heeft niemand van jullie schade geleden door de felle wind van het afgelopen weekend. Tot maandag!

-Tom.

De Surprise Metalhead

DSC05779

Misschien zegt de titel al genoeg, maar ik zie er niet zo ruig uit… Geen lange haren, geen baard, piercing, tattoo’s, eigenlijk alles wat je van de ‘standaard metalhead’ zou verwachten zal je bij mij niet terugvinden. En dat zorgt af en toe al eens voor verwarring bij de ‘rasechte’ metalheads.

Heb ik even geluk dat het een heel verdraagzame en liefdevolle cultuur is (vraag maar na bij Jani!) of ik zou er gewoon buiten vallen.
Ik heb het meermaals meegemaakt in gespecialiseerde platenzaken die focussen op metal. Aangesproken worden door de ruigere types, met uitspraken gaande van ‘wat is’t? Zijt ge verdwaald?’ tot ‘Amai, u had ik hier nu zelf niet gezet! Wat luistert ge zoal?’ en uiteraard nog enkele creatieve varianten.
Eigenlijk vind ik het wel leuk, het verrassingseffect voor hen is er, en ik blijk een vrij makkelijk aanspreekpunt te zijn. Nieuwsgierig zijn ze blijkbaar wel allemaal 😉!

Soms is het ook geen lolletje. Je hebt er altijd die ervan overtuigd zijn dat je er moet uitzien zoals zij voordat ze je serieus gaan nemen. Jammer voor hen, want ik denk dat ze in hun leven veel vriendschap etc. mislopen. Ook hier geldt: don’t judge a book by it’s cover!

Naast metal luister ik ook veel ander muziek. Gaande van jazz/blues tot klassiek, tot synth-pop uit de jaren ’80. Dus zeggen dat ik alleen metal luister en dat er maar 1 genre op aarde is dat heilig verklaard mag worden zou fout zijn. En dat gaat vermoedelijk ook weer voor veel mensen op. Het lijkt me zelfs vrij saai om enkel snelle, luide muziek te luisteren en nooit eens iets rustigs of iets dat van een andere muzikale tak komt.

Maar dus, het verrassingseffect is er altijd geweest, gaande van 17-jarige Tom tot (nu) 22-jarig zijnde Tom. Voor mijn 17de kwam ik niet veel in platenzaken, dus vermoedelijk was ik daardoor nog geen aanspreekpunt!

Ik hoop echter dat jullie niet bij de groep horen die mensen scheef bekijken als ze er anders uitzien dan de rest en toch dezelfde interesses hebben. Moet je allemaal een identieke kopie zijn van iemand die ooit is begonnen met het dragen van een baard en de lange haren? Ik denk van niet!

En hiermee sluit ik deze blog af. Fijn dat jullie er weer waren en hopelijk allemaal weer van de partij maandag om de week knallend in te zetten!

-Tom.