Interview with John Tron Davidson from Heavy Repping!

By now, you all know I’m a guitar player and love everything guitar related. I’m really into everything that comes with it and ho wit affects your playing and sound. One of these things is picks. I love gutiar picks, I have a lot of different guitar picks and even reviewed some picks on this blog. Today, I would love to show you all an inspirator for me and my pick goofyness. John Tron Davidson had an awesome blog called ‘Heavy Repping’ and I had the chance to interview him for the blog!

Hey John, first of all, thank you for making some time for Vinyl & Coffee, really appreciate it!

You’re welcome, and thanks for asking!

So, let’s dive into it! What got you into playing the guitar?

I started playing guitar when I was 15 – I’d been on the violin and piano for a few years before that, and spent a lot of my young life in choirs before starting to sing in bands. To be candid, I told myself I needed to play the guitar because I wouldn’t get any work if all I did was sing, but it quickly took hold as an essential thing in my life.

And what did get you into the world of picks?

My earliest picks were things like the Dunlop Tortex 0.6mm, then the 500 Series 0.71mm, and when I got into Cat Kills Six (my very old band in Glasgow) I started using 1mm Dunlop Wedges and other, thicker things. I was always on the look-out for unusual stuff but the real shift came when I was working at Wunjo Guitars on Denmark Street in London, when I got talking to a guy who played in a theatre pit band. I’d ordered some Gravity Sunrise 2mm’s and he told me about V Picks, and because I felt more connected to the guitar because of these, my curiosity led me into the Plectroverse.

How did Heavy Repping start?

It started with a series of one-minute reviews that I did on Instagram of the Dragon’s Heart Hardened Heart, and I found that I got pretty excited about the whole thing – who was making it, what the materials were, the stories behind them and so on. I got a reasonably favourable reception for these videos, and the deeper I got and the more picks I collected, I started to talk to the makers and discovered that no-one was talking about picks or taking them seriously. This seemed crazy to me, as they’re something that reaches out beyond the musical universe and into popular culture. Even the non-musician can recognise a plectrum, and for all these companies to be making picks and not be known, all these players who could be making better music with better tools, it was daft that someone wasn’t covering it. I started posting reviews of picks, and once I got into double figures, I reached out to a few big names in the game and found they were more than willing to talk to me, even though the site was nothing at the time. My first interviewee was Eppo Franken of Chicken Picks, and after this serious event, I got the courage up to press on – now I’ve interviewed Vinni Smith from V Picks, Ruvane Kurland of The Original Coin Guitar Pick Company, Brian Staebell at Howling Monkey, Matt Halliday of Stone Age, Tom Winspear of Winspear Instrumental, Igor from DawMan, Carlos Diez from Rombo, Chrys Johnson from Jim Dunlop, Roopam Garg of the Surrealist, Dusty Schiefelbein from T1, Pete Punckowski at Swiss Picks, Alexis Rodea at Iron Age, and Andrew Federico Jr. of Monster Grips, Brock Little at BHL, Connor Kaminski, Zoe The Pick Collector, Guy Devillez, and Nick Pagano of Gem Picks.

What has been your proudest moment so far?

When I first started getting mail – not emails, but physical letters from makers. Sometimes it would be a short note, sometimes a few pages of writing – that made me feel extremely proud, but if I had to narrow it down to one thing, it would be the post I made for the first anniversary. The genuine care and respect that I got from the community truly humbled me, and let me know that what I’m doing actually matters to the people I’m doing it for.

What would you like to see Heavy Repping doing in the future?

I’m aiming for HR! to be the front page for picks on the internet, by building relationships with the makers, talking to all the collectors, and reviewing/interviewing/writing about as much of the trade as possible. The YouTube channel runs a number of series – Reviews, The Sunday Special Road Test, The Science, Story Of The Pick and the recent Face Off! – and I’m about to start filming a new series called I Rest My Case where I go to meet bands and musicians and get them to try all the fabulous picks I’ve got. In the long term I’d love to act as a conduit for anyone interested in picks, to show them what’s out there and let them find the right builder/model for their style. This’ll obviously take a lot of time and work and I’m only one man, but it’s doable, so I’ll do it!

What have been the reactions so far about what you are doing and how you are serving the guitar world?

The most common reaction I get is surprise – the majority of players have no idea what’s out there because the companies that make the picks are chiefly one-man shows with enough time to make plectrums, ship them out and run an Instagram, and it’s rare to see any adverts in magazines. All the makers I’ve spoken to are thrilled that someone’s taken up the torch finally, and that alone makes it worthwhile. I always give people at work (Mansons’ Guitars) the opportunity to try whatever I’ve got on me, and that’s started a lot of conversations about why such things even exist, especially when it comes to exotic materials like stone, UHMWPE, Tagua and so on. Oddly, I get a lot of nods from drummers that I’ve spoken to – they understand that you wouldn’t use the same set of sticks for every style of music, so using different thicknesses/shapes/compositions of plectrums makes complete sense to them.

You’ve tried hundreds of different picks, do they still get you excited?

Absolutely. I’ve always found the prospect that I’ll never have the chance to hear all the music that’s ever been recorded as something genuinely exciting – you could live numerous lifetimes and there’d still be more to find. Picks is the same – whether it’s a builder I’ve bought from a dozen times or someone I’ve only just discovered sending me out free stuff, I can’t wait to get home after work and find what’s come through the letterbox. Even when I think I know a material inside out, some maker will manage something I didn’t think was possible – acrylic and Ultem are big ones for this. If I were a richer man, I’d give it the full Kevin Shields treatment and get five of everything from everyone.

Have you got a favorite pick? Or a top 3 of picks? Or is this impossible to do?

I’d be lying if I said there aren’t some that stick out, and to be completely fair, I’ll state that there’s no one company I’d choose over any others. This isn’t because all pick companies are equal, but because I can’t make that choice – I’ve got close to a thousand mostly hand-made picks, so that’s a tough gig. The most important pick to me is the one a young lad sent me in the post when I was working in London after I gave him one of my earliest Gravity picks – it was his lucky pick, and I keep it in a pouch on my keys to remind me that what I do in life is worthwhile. As you’ve asked, my current favourites are the Dragon Picks Juma, the Hawk ToneBird 6, the Stone Age Pvrpetrator, the Arcanum Standard and the Plectrums Handcrafted True Blood – ask me again tomorrow!

How have you changed as a player when using all these different picks?

I’ve grown significantly in confidence over the last few years, chiefly as a result of getting so deep into picks. I had a guitar (the Stick) built for me last year by Mike at Odessa Guitars here in the UK, and that became part of my skeleton almost immediately. The combination of The Stick and finding picks that let me say exactly what I wanted to say and how I wanted to say it meant that I came on hugely as a player, and it’s partly the hope that I can do that for other players that keeps me going.

And the last one, what advice would you give a beginning guitar player that just discovered there’s more to picks than the orange .6mm Dunlop pick he’s had for months?

There’s no one pick that works for absolutely everyone – if there was, we’d all be using the Dunlop Yellow. The best approach is do what I do – comb through Instagram, Etsy and Facebook looking for people who make picks, set up a Google Alert on your phone for guitar picks/plectrums, talk to makers, talk to collectors. Until the rest of the musical world gets into this, you’ll continue buying direct, so do your research and then take the plunge. I’m always available to answer questions, so go through the website or hit me up on Instagram and ask whatever you like. If I can help, I definitely will. To those of you who draw laughs when you talk about picks to other guitar players, remember – there’s a whole community of people who get just as excited as you do, and for every 1000 people that get excited about another Les Paul, there’s another one trawling eBay for vintage D’Andreas.

Again, thank you John, wish you all the best with Heavy Repping!

Want to know more? Visit Heavy Repping! or Find Him on YouTube.


Bonfire Boost pedal review

-English below-

Het is al even geleden dat ik deze pedal ontvangen heb. Ik heb hem veel gebruikt, goed gebruikt en nu is het dus tijd voor een review. Ik heb het over de Bonfire Boost pedal. Ruvane Kurland, de maker van een fantastische plectrum, waarvan ik reeds een review schreef, stuurde me deze pedal op.

Nu, de Bonfire Boost. Eerst en vooral, wanneer je de doos opendoet zie je een tweede doos. Een houten doosje waarin het logo gebrand staat. En dat is uiteraard leuk op te zien. Het zijn die kleine dingen die nieuwe gitaarspullen extra leuk maken!

De pedal is een leuk uitziende oranje pedal met 3 simpele knoppen, een aan/uit knop en drie LED lampjes. Een simple en goed uitziend design dat wat kleur aan je pedalboard toevoegd.

En nu zijn we bij het belangrijkste deel. De klank. Want dat blijft, uiteraard de enige reden waarom je deze pedaal zou moeten kopen, dus laten we dat even bekijken!

Ik heb altijd een boost pedal op mijn pedalboard gehad, want ik vind het belangrijk dat, wanneer ik het wil, ik wat extra kan krijgen. En mijn vorige boost had de eigenschap van mijn klank donkerder te maken, wat ik leuk vond wanneer ik blues achtige dingen speelde, maar wanneer het wat steviger werd kwam de gitaar er op die momenten niet genoeg door naar mijn gevoel. En dat probleem is nu helemaal van de baan!

De Bonfire Boost heft een zeer neutrale EQ, het boost het volume van wat er is en meer ook niet. Maar als je meer hoge klanken wil draai je gewoon aan de middelste knop en dat is dat! Hij komt beter tot zijn recht, en dat is een extratje dat ik constant op ongeveer 20% à 25% steeds gebruik. End at is exact wat ik wil qua klank zonder dat de gitaar schel gaat klinken. En een klein beetje donkerder qua klank is ook nog steeds een optie als je die knop volledig naar links draait.

Dus… Het is gewoon een boost, toch? Ooh nee hoor! Helemaal niet. Aan de linkerkant heb je een knop die je overdrive klanken geeft, maar enkel wanneer je dat echt wil. Als je overdrive pedal het begeeft tijdens een optreden of een repetitive, of als je wat extra overdrive nodig hebt om je gitaar te doen schreeuwen. Het is geen metal klank die je hiermee zal krijgen, maar rock en blues zullen zeker wil lukken met deze pedaal. Een aangename drive die heel rustig komt opzetten met het draaien van de knop. Een mooie balans en heel bruikbaar. En je kan er misschien wel metal mee spleen als je hem samen met een andere overdrive pedaal gebruikt.

We kunnen dus besluiten dat ik enorm van deze pedaal hou. Hij ziet er goed uit, hij is goed gemaakt en hij klinkt fantastisch. Een clean boost met een overdrive ingebouwd en ze doen beiden perfect hun job. Hij is ook perfect bruikbaar voor de akoestische gitaar, of als simple EQ pedaal wanneer je enkel de sizzle (tone) knop gebruikt!

Dat was het weer… Er is maar 1 ding dat ik nog moet zeggen… Blaze, Sizzle, INFERNO!



It’s been a while since I received this pedal. I’ve used it well and I’ve used it a lot so it’s time to review it. I’m talking about The Bonfire Boost pedal. It was sent to me by the lovely Ruvane Kurland whose awesome guitar pick I reviewed earlier on this blog.

Now, back to the Bonfire Boost. First things first. When you open the box, there’s another box. A good looking wooden box with the logo burned into the wood. Awesome! It’s the details that are part of the fun of getting new gear.

The pedal is a goofy looking orange box, 3 simple knobs, one on/off switch and three LED’s. A simple, good looking design which adds some colour to your pedalboard.

And now we’ve reached the most important part. The sound. Yes indeed, this is, in the end, the only reason why we should have a pedal. So let’s dive into it!

I’ve always had a boost pedal on my board, it is important to me to get the little extra when I need it. Why the new one? My previous boost darkened up my sound too much. I really liked that when I played bluesy stuff, but when it got a little heavier I found my sound not cutting through enough. And that problem has been solved.

The Bonfire Boost has a really flat EQ boost. It just boosts the volume of what’s there and does not add anything if you don’t want it to. But if you want more treble, one turn of the middle knob and there you go! Makes it cut through even more when needed. I use that feature at about 9 or 10 ‘o clock all the time. And I really like the way it makes my guitar come out much better, but not harsh at all. if you want the sound to be a little darker, just turn it all the way down.

So… It’s just a boost, right? Oh, hell no! It’s got more to it than boosting. The knob on the left has got your back in case your overdrive pedal leaves you hanging during a gig or a repetition. Or when you need some more gain to make your guitar scream! So yeah, it’s also an overdrive pedal. You won’t play heavy metal with it at all. But rock and blues will all work with this smooth overdrive that comes in evenly when you open up the drive on this orange beast. And when you stack it with another overdrive and turn it up, you will be able to get some heavy sounds out of it!

So, to conclude I can only say I love this pedal. It’s useful, it’s good looking, it’s well built and it sounds killer. A clean boost with a drive built in and both do the job just perfectly. Also, it’s really useful for an acoustic guitar as a boost, or as a sort of EQ pedal when you just use the sizzle (tone) knob.

That was it… there’s only one thing left to say now…. Blaze, sizzle, INFERNO!


Coin Guitar Picks review

Dutch below!

I think it’s getting clear, I love guitars and everything about them. And it’s because of this love for gear that I recently got a special pick in the mail. A pick from The Original Coin Guitar Picks, and as you probably already guessed, it’s made from coins. They all are handmade in the USA by Ruvane Kurland, a musician who collects nice coins in a lot of places all over the world and uses some crazy wizard techniques to turn them into picks. And Ruvane was kind enough to send me one of his creations!

To be honest, I was a little bit sceptic at the start. I had played some picks made from metal and I never really liked them, they wore my strings down really fast. This should not happen with The Official Coin Guitar Picks, that’s what I’ve heard. Ruvane has found his own way of shaping the picks and giving them a smooth bevel to prevent this from happening. Getting excited now!

When it arrived, I was surprised by the packaging. It looked classy! Thanks Ruvane for including that little extra! To keep the pick in the best condition possible, he included a nice quality polish cloth.

Now, the pick itself is made out of an Australian Florin from 1943. Which means it’s made of 92.5% silver. The normal retail value is $58.
When I first got the pick in my hand to play it, it felt weird for 10 seconds. The metal was cold and I was not used to that feeling.  But after ten seconds it warmed up and felt really pleasant.

When playing it, it’s a pick which actually helps you. It is playing really smooth and does not hold you back, which I found other steel picks do. And as you all know from my last review, I am a heavy hitter and that’s exactly what this pick likes, without any form of wearing down. I have played it for a few weeks now and it still is only showing minor signs of use. I feel like this will last my entire life.

The sound it produces is not bad either! I use it almost all the time when I’m playing on my electric guitar and it sounds really aggressive. There is some extra ‘noise’ coming from the pick, because of the slightly bigger surface you use while playing, and of course it’s ‘metal on metal’. But with some nice overdriven tones, you almost can’t hear it and it turns into some extra bite which mixes in perfectly with the rest of the sound!  It’s also got his use for an acoustic guitar, But I prefer it for the slower passages. Because the extreme clean clarity I get from my picks I normally use is not found in these aggressive coins! Luckily, every pick has got his own terrain!

So, yeah, they cost quite a bit, these The Original Coin Guitar Picks, but I think they’re worth every dollar you pay. They last for ages, they look sweet, have a nice grip and sound a-ma-zing! And of course there are also some cheaper models on his website! Or more expensive if that’s what you like! 😉

In case I convinced you, and you’re asking yourself ‘where can I buy them??’… You can order them via this link! And please let me and Ruvane know if you found it because of this blog, I would love to hear it!


Ik denk dat het ondertussen wel begint door te dringen, dat ik nogal van gitaren hou, en ook van alles rondom gitaren. En door deze liefde kreeg ik even geleden een toch wel speciaal plectrum in de bus. Een plectrum van The Original Coin Guitar Picks, zoals je kan raden zijn deze gemaakt van munten. Ze worden handgemaakt in de Verenigde Staten door Ruvane Kurland, een muzikant die overal waar hij kwam munten meebracht om ze thuis om te toveren tot plectrums. En Ruvane was zo vriendelijk om mij een plectrum op te sturen!

Om eerlijk te zijn, ik was best sceptisch. Ik heb al met plectrums gespeeld die van een bepaald metaal gemaakt werden, en dat beviel me niet zo goed omdat m’n snaren er enorm snel door versleten. Met The Original Coin Guitar Picks zou dit niet het geval mogen zijn heb ik horen zeggen, want Ruvane heeft een eigen manier gevonden om de randen zo glad te maken dat dit voorkomen wordt. Ik ben benieuwd!

Toen het aankwam was ik al wel aangenaam verrast door de verpakking, ziet er best classy uit he! En bedankt Ruvane voor het extraatje, om het plectrum in de best mogelijke conditie te houden kreeg ik er een kwalitatieve polish doek bij.

Nu het plectrum zelf, het gaat hier om een Australische Florin uit 1943. Wat wil zeggen dat het plectrum voor 92.5% uit zilver bestaat. En de normale verkoopsprijs van dit plectrum is $58.
Toen ik het plectrum voor het eerst vast had was het tien seconden wennen. Het voelde koud aan en dat was ik niet gewoon van een plectrum. Maar na die tien seconden voelde het eigenlijk heel aangenaam aan.

Ook tijdens het spelen is het een plectrum waar je iets aan hebt. Het speelt super vlot, en werkt je helemaal niet tegen, wat ik bij andere metalen plectrums wel al eens gehad heb. En jullie weten ook van mijn vorige review, dat ik een speler ben die nogal stevig op zijn snaren slaat. En dat is exact wat dit plectrum toelaat, zonder enige vorm van slijtage. Ik heb hem nu enkele weken en je ziet maar van heel dicht bij kleine gebruikstekens. Deze gaat dus de rest van mijn gitaarleven kunnen meegaan heb ik het gevoel.

Qua klank is het ook niet mis, ik speel er bijna heel de tijd mee als ik elektrisch speel, het klinkt heel agressief. Er is wel wat ‘bijgeluid’ door de oppervlakte die je gebruikt om aan te slaan, en het gebruikte metaal (metal on metal), maar met wat overdrive valt dit al bijna volledig weg en mixt het mooi bij de rest van de klank. Akoestisch is het ook te gebruiken, maar heb ik het liever voor de rustigere passages. Want die helderheid die ik bij mijn andere plectrums krijg, zonder bijgeluiden, die heb ik bij Coin Picks net niet. Zoals ik reeds zei, het is een agressieve klank. Gelukkig heeft ieder plectrum zijn eigen toepassingsveld!

Dus, ja ze kosten wel wat, die The Original Coin Guitar Picks, maar volgens mij zijn ze elke euro (of dollar) waard. Ze gaan heel lang mee, zien er goed uit, liggen goed in de hand, en klinken ge-wel-dig! En er zijn uiteraard ook goedkopere en duurdere modellen te krijgen 😉
Indien ik je nu heb overtuigd, en je zit met de prangende vraag ‘waar ooh waar kan ik ze kopen??’… Hier kan je je plectrum bestellen! En laat het zeker even weten aan mij en Ruvane, ben altijd benieuwd of iemand na een blog interesse heeft gekregen! 😀


Gem Picks review

Dutch below.

Gem Picks is a brand of USA made guitar picks, and as the name suggests, they look like gems. But what about them? How do they play, how do they sound, are they any good? Well dear reader, you’re about to find out!

First of all, they didn’t steal their name… They look like absolute wonderful gems. And to be honest, they are. When I first ordered them I was excited because they looked cool, and they were made from vinyl, and as a vinyl collector, vinyl equals good so I had to try them. And the moment I tried them I fell in love. Especially on my acoustic guitar.

The fun thing about them is how simple they are. Just a nice looking piece of vinyl, cut into a specific shape and that’s it. They feel good in hand, the picks don’t slip between your fingers, they don’t need much adjustment while playing and you don’t have to grip it really hard so you don’t lose it.

Now let’s talk about my favourite part. The sound the pick produces. And this is where it really kickstarted my love for these little gems. The clarity you get from a Gem Pick, it’s just wonderful. While strumming on your acoustic guitar, you will be surprised by the wonderful full sound you get, with almost no picking noise.

For the acoustic strumming I always use the blue (0.73mm) teardrop model since I have them. I like the way it reacts when playing and the pointy shape compliments my playing style the most.

For when I’m playing more of a solo instead of strumming, I like the black (1mm) teardrop model because it can stand a little more abuse.

And as I am a pretty heavy playing guy, I want my picks to last, because they wear out pretty quick. Here gem picks are not a ‘WOW’ brand, but they do last me longer then my Jim Dunlop picks I used to use all the time. So I have no reason to complain at all!

So, all things considered, Gem Picks ROCK! They come in different colours, shapes and sizes  and will offer something for everyone. And yes, we gotta say it, a big thumbs up for the customer service. Their maker is a really nice, down to earth guy and the delivery is FAST! So, that’s all… Go get yours!

They are available via this link and they cost $1.5 per pick!


Gem Picks is een Amerikaans merk van gitaar plectrums, en zoals de naam misschien al doet vermoeden, ze zien eruit als diamanten. Maar zijn ze dat ook? Hoe spelen ze, hoe klinken ze, trekt het ergens op? Beste lezer, je gaat het nu allemaal ontdekken!

Eerst en vooral, ze hebben hun naam niet gestolen. Ze zien er echt prachtig uit. En om eerlijk te zijn, dat zijn ze over de hele lijn. Toen ik ze voor het eerst bestelde was ik best enthousiast over hun uiterlijk, ze zagen er geweldig uit. En ze worden gemaakt van vinyl! En als een vinyl verzamelaar en liefhebber staat vinyl gelijk aan goed, dus ik moest ze wel proberen. En vanaf het eerste moment dat ik ze bespeelde was ik verliefd. Zeker als ik op mijn akoestische gitaar speelde.

Het leuke aan deze plectrums is hoe simpel ze eigenlijk zijn. Een gekleurd stukje vinyl, in een bepaalde vorm gemaakt en zo simpel is het. Ze voelen goed in de hand, ze schuiven niet hard tussen de vingers en hebben dus niet veel aanpassingen nodig tijdens het spelen. En dat is altijd leuk zodat je niet al je kracht moet zetten op het plectrum om het niet te verliezen.

Dan is het nu tijd om over mijn favoriete deel te praten. De klank die het plectrum produceert. En dat is het onderdeel waar ik echt heel enthousiast werd over Gem Picks. De helderheid die je krijgt, het is fantastisch. Tijdens het aanslaan van je gitaar zal je verstomd staan van hoe mooi en vol je gitaar gaat klinken, met bijna geen bijkomende geluid van het plectrum zelf.

Voor het normale slagspel van een akoestische gitaar gebruik ik altijd de blauwe (0.73m) teardrop picks. Ik hou enorm van de manier waarop het reageert wanneer ik speel en de puntige vorm past goed bij mijn speelstijl.
Wanneer ik een solo-achtige speelstijl hanteer gebruik ik liefst de dikkere zwarte (1.0mm) teardrops. Dezelfde puntige vorm maar dan wat dikker en steviger. En uiteraard hierdoor ook wat beter bestand tegen misbruik 😉

En aangezien ik nogal een harde speler ben, vind ik het belangrijk dat mijn plectrums wel eventjes meegaan. Want ze verslijten nogal snel al ik eerlijk moet zijn. Hier steek Gem Picks er niet met kop en schouders bovenuit, maar ze gaan wel langer mee dan mijn plectrums van Jim Dunlop die ik vroeger gebruikte. Dus ik heb absoluut geen reden om te klagen.

Dus, al bij al, Gem Picks ROCK! Ze zijn verkrijgbaar in verschillende kleuren, vormen en groottes en ze hebben dus voor iedereen iets in de aanbieding. En ja, we moeten het zeggen zoals het is, de klantenservice is fantastisch. De maker van deze plectrums is een heel vriendelijke, down to earth kerel en de levering is heel snel. Zo, dat is alles… Zie maar dat je de jouwe snel bestelt! 😉

Ze zijn verkrijgbaar via deze link en kosten maar $1.5 per plectrum!



front concerther

Concertherinneringen. Ooit blijft het bij herinneringen ergens diep in het geheugen en soms zijn het fysieke dingen, foto’s of filmpjes. Deze week laat ik jullie enkele van mijn mooiste concertherinneringen zien, inclusief de nodige uitleg!


Bijna twee uur rijden om een concert te kijken voor Gigview. Één van de bands die er speelde was Speed Queen. Hamonts geweld, dat een nog langere weg moest afleggen om het optreden te doen. Na afloop van het optreden ben ik in gesprek geraakt met Speed Queen en toen ze hoorden dat ik twee uur had gereden om hen te zien, en ’s nachts nog twee uur terug moest, kreeg ik uit waardering een T-shirt. Als dat geen warm gebaar is van een band naar zijn fans, dan weet ik het niet! Diezelfde avond wist ik setlists van Carnation En Killer te bemachtigen. Nog meer Belgische schoonheid op vlak van de stevigere muziek.



Er is 1 ticket, van 1 band dat ik ingekaderd op mijn kamer heb staan. AC/DC. Misschien wel de mooiste dag van mijn 21-jaar lange leven. Toen ik Angus eindelijk over het podium op de weide van Werchter zag huppelen voelde mijn leven allemaal compleet. Een dag waarop ik fantastische mensen heb leren kennen, waardoor ik een geweldige plaats had dicht bij het podium, dicht bij mijn muzikale helden. Wat een dag… Wat een dag…! En dat ticket zal ik dus nooit van mijn leven weg doen! Naast een ticket kom je na een AC/DC concert natuurlijk ook thuis met de alom bekende hoorntjes! En enkele weken na het concert was ik gelukkig genoeg om iemand tegen te komen die een opname had kunnen bemachtigen van het hele concert!



In het sportpaleis zelf was het me niet gelukt, om het plectrum van Metallica te bemachtigen. Maar volharding loont dikwijls. De dagen nadien heb ik vrij intensief gezocht en rondgevraagd tot ik iemand gevonden had waarvan ik het voor een normale prijs kon overnemen. Op werden er prijzen van 55 euro en hoger geboden voor één plectrum! Dat heb ik gelukkig niet moeten doen, en toch heb ik een leuk aandenken aan de passage van Metallica in het sportpaleis.



Afgelopen zomer ging ik naar Bospop, een leuk festival op Nederlandse bodem waar enkele fantastische namen speelden. Waaronder het waanzinnig luide Airbourne. Uitgerekend die band deed een signeersessie, en ik had een patch op mijn battle jacket van airbourne, dus kon ik moeilijk anders dan deze te laten signeren, toch? 😉 En zo loop ik sindsdien rond met een gesigneerde patch van Airbourne op mijn rug!



En als laatste, een moment waarop de tranen in mijn ogen stonden. Het eerste optreden dat ik samen met mijn vriendin gedaan heb. Tyler Bryant & The Shakedown speelde als eerste op Genk on stage. Fenomenaal optreden zoals we gewend zijn van deze jongen heren uit Nashville Tennessee! Op de eerste rij stonden we, meebrullend, headbangend, genietend van de muziek. Toen Caleb, de drummer van TBSD, naar voor kwam, oogcontact maakte en ik bijna automatisch mijn handen uitstak om zijn drumstok te vangen wist ik niet goed wat me overkwam. Alsof ik in een soort waas zat herinner ik het me. Een moment dat ik nooit meer zou vergeten. Nog steeds staat het kippenvel me op de armen als ik er aan terugdenk of deze, mooi ingekaderde, herinnering bekijk.


Hebben jullie leuke concertherinneringen? Dingen die je misschien dagelijks meedraagt? Ongetwijfeld ken je het gevoel waarbij er een lach op je gezicht verschijnt als je terugkijkt naar deze mooie momenten.