Music Monday #89

HOHOHO! Nog twee keer slapen en de kerstman passeert weer. Tijd om gezellig samen te zijn, te genieten van lekker eten en vooral even rust te nemen en dankbaar te zijn voor het leven en alles wat het leven ons te bieden heeft. En dat gaat een heel pak beter met wat goede kerstmuziek!

De kickoff deze week is voor The Kinks, Hun Father Christmas is een fantastisch nummer dat niet te cheesy is, een kerstnummer dat de meesten wel gaan kunnen waarderen.

Het volgende nummer dat deze kerst kleur geeft is er eentje van de legendarische gitarist Joe Bonamassa. Elk jaar is er maar één Kerst, gebruik hem goed…!

En ja, Chuck Berry, die kan je toch moeilijk van Kertmis wegdenken? De grondlegger van de moderne rock heeft een swingend kerstnummer over een rendier dat ook ongetwijfeld iedereen kent!

En nu maar hopen dat jullie van deze muziek kunnen genieten tijdens deze kerst. Maak het niet te commercieel, geniet van de familie en alle verplichtingen die erbij komen kijken. Het is Kerstmis, en dat is het maar één keer per jaar.

-Tom.

Stieglitz – Burn The Night Away review

Stieglitz is een 1 mans band van Limburgse bodem. Een band die een mix brengt van wave met en snuifje rock hier en daar. Een band die we hier nog nooit hebben laten passeren, maar dat wordt hoog tijd. Morgen komt zijn nieuwe album uit, net op tijd om het jaar in schoonheid af te sluiten, en ik vond nog wat tijd om het te bespreken zodat jullie weten wat je te wachten staat!

Openen doen we met een nummer dat onder de noemer ‘klassieker’ geplaatst kan worden. Burn The Night Away is een heerlijk rockend nummer dat een heel toegankelijke sound heeft, blijft hangen en je doet watertanden naar het volgende nummer op het album.

Dit volgende nummer is Bright Lights. Iets meer richting uptempo en iets duisterder, dat ondanks zijn duistere karakter toch een vrolijke of misschien eerder hoopvolle sfeer oproept. Na dit tweede nummer ben je volledig in de jaren ’80 opgezogen en klaar voor meer van dit.

Midnight Menace is een nummer waar geen woorden nodig zijn. Laat de Synths zelf spreken en dit is wat ze zeggen. Een opgewekt nummer dat een leuke baslijn heeft die doorheen het nummer de nodige aandacht verdient.

Aradia moedigt aan om zweverig verder te dromen. Een leuk nummer dat op je dansspieren werkt. Hoewel ikzelf deze spieren serieus mankeer voel ik toch de nood om te bewegen. Jammer dat het met zijn 3 minuten 20 seconden zo snel voorbij gaat. Er lijken ook wat funk invloeden in te zitten en doet af en toe wat denken aan iets dat Ghost nog zou durven proberen. Sorry Tobias, Stieglitz is u voor!

Bedroom Eyes is een mooie afsluiter van het album, een redelijk rustig nummer dat toch alles mooi samenvat. De jaren ’80 zijn nooit ver weg op het nieuwe Stieglitz album, en Bedroom Eyes zet hier nog eens een dikke vette streep onder. Prachtig!

We zijn blij, een eindejaar kan niet anders dan mooi worden wanneer er in de laatste dagen van het jaar nog zo een album uitkomt.

Vergeet niet om Stieglitz te volgen op Facebook en Bandcamp. En op deze laatste plaats kan je zijn album ook voor een appel en een ei kopen. Waar wacht je nog op!?

Burn The Night Away komt uit op 23/12/2019 (morgen dus) en zal verkrijgbaar zijn als download via bovenstaande link (Bandcamp).

-Tom.

Clckws – Popular Polarization review

CLCKWS werd al eens besproken op Vinyl & Coffee, en in september hadden ze hun nieuwe album uit. Eindelijk vind ik eens de tijd om er even wat over te schrijven, want na verschillende luisterbeurten over de laatste maanden blijft hij toch echt wel plakken.

CLCKWS is een band van Belgische bodem en staat erom bekend tot he point te zijn en volle gas te geven. En vandaag werpen we een blik op hun laatste album, Popular Polarization, dat recent ook op vinyl is verschenen!

De kickoff van het album is voor Consumer. Een nummer waarmee de toon wordt gezet voor een stevig album een rauwe sound en de nodige agressie. Om dan naadloos over te gaan in Sheep. Een nummer met evenveel power en overtuiging waar een koor schapen een prachtige lijn backingvocals verzorgd.

Van kort en krachtig gesproken. Religion is volgens vele grootouders het hoogtepunt van dit album omdat het maar 4 seconden duurt. Zoals ik reeds zei, krachtig en to the point. Soms heb je maar 1 woord nodig!

Van Hoogtepunt gesproken, Dystopia kan tellen als één van de absolute toppers van het album. Snel, agressief, en een absolute adrenalineshot. Een meezinger die misschien iets te snel aan zijn einde komt.

Bij politics lijkt de gitaar wat te blijven hangen terwijl de drum wat schoten afvuurt. Een perfecte samenvatting van de Belgische politiek. Ter plaatse blijven trappelen en elkaar aanvallen zonder constructief samen te werken. Een leugen, zoals ze het bij CLCKWS noemen.

En de afsluiter van het album komt veel te snel. Unguilty is een nummer dat een iets meer oldschool punk vibe met zich meedraagt. Een krachtig nummer dat het live ongetwijfeld goed zal doen, als kers op de taart mag deze krachtpatser er zeker wezen.

Met zo een album kan je niet anders dan gelukkig zijn. En trots als je het gemaakt hebt.
De heren van CLCKWS doen mee met Humo’s Rock Rally, een grote stap en een stap waarin ze echt wel gesteund mogen worden, want hier hoort men een winnaar.

Meer weten over CLCKWS? Ga fan snel naar hun Facebook pagina en blijf op de hoogte van al het nieuws!

-Tom.

Music Monday #87

Music maestro! awel ja. het is maandag en we kunnen er weer in vliegen. Hebben we er zin in? Absoluut! Laten we het deze week nog maar eens stevig knallen me wat gitaar helden die het beste van zichzelf geven.

En de kickoff is voor de tweede singel die uitkwam voor de release van Velvet Revolver hun album ‘Contraband’ in 2004. Slither staat 15 jaar later nog steeds sterk in zijn schoenen.

Next up, misschien kunnen we vandaag alles slash gerelateerd houden? Zijn eerste solo plaat is een album waar ik veel herinneringen aan heb van toen ik jong was en veel muziek begon te ontdekken. Ik werd erheen getrokken door de cover, maar de muziek is wat echt indruk naliet!

Top toch! En dan afsluiten met een hoogtepunt, zoals het eigenlijk hoort…. Anastasia is een bangelijk rockend nummer met een fantastische gitaarlijn. Puur genot van start tot finish, met de bangelijk machtige stem van Myles Kennedy en het meesterlijke gitaarspel van Slash himself.

Veel luisterplezier, laat zeker weten wat je ervan vond en laat gerust een suggestie achter voor volgende week!

-Tom.

Music Monday #71

Het is weer maandag en mijn eerste werkdag zit er op! Tijd voor een portie muziek dus. Omdat vrijdag het nieuwe Tyler Bryant & The Shakedown album uitkwam en ik donderdag hun logo op mijn jeansjas liet drukken, vandaag dus enkel nummers van het nieuwe album!

We zullen maar meteen op de gaspedaal drukken. Drive Me Mad!

Als tweede iets rustiger. Couldn’t See The Fire.

En om af te sluiten, een emotioneel klinkend nummer dat (zoals eigenlijk elk nummer) geniaal in elkaar zit!

En hoe ziet die jeansjas er nu eigenlijk uit? Ik ga u niet langer in spanning houden!

Bedankt Irma van Facepaint.be voor het prachtige werk!

En zo zit deze Music Monday er weer helemaal op. Ik ga nog wat genieten van het fantastische weer en de draaglijke warmte. Tot vrijdag!

-Tom.

Music Monday #70

Wat een bloedhete maandag… Puffen, zweten en rocken geblazen. De ideale playlist voor zomerse temperaturen!

Eerst en vooral het fantastische Do Your Worst van Rival Sons. Moest iemand die wit met goude, of de blauwe variant ervan op zolder hebben liggen.. Gelieve het even te laten weten! 😉

Wat volgt moet al zeker even straf zijn he…! We gaan voor een nieuwe van Tyler Bryant & The Shakedown. Vrijdag komt hun nieuwe album uit en ik ben enorm benieuwd naar het volledige plaatje!

En afsluiten doen we met Lenny Kravitz… Bring it on!

En dat was het weer voor deze warme Music Monday. Hopelijk hebben jullie er niet te veel last van gehad, en ook wat kunnen genieten. Voldoende (water) drinken en niet te zot doen in de warmte. En met deze goede raad in het achterhoofd zien we elkaar vrijdag terug!

-Tom;

De vinylschat

Ik ging nog eens op platenjacht. Er is een nieuw tweedehands winkeltje in Lommel en ik had zo het gevoel dat ik er eens moest gaan kijken. En gans achterin het winkeltje kwam ik uiteindelijk terecht bij de platen. En toen begon het plezier pas echt.

Vier curverbakken vol vinyl. En na jaren niet echt meer iets te vinden denk je dan ‘ik ga hier toch wel weer niets vinden, mais bon, het zoeken is part of the fun gelukkig. En dus begon ik, met mijn vlugge vingers doorheen de platen te gaan. Bak één en twee waren geen succes te noemen. Maar toen kwamen bak drie en vier. Ondertussen had ik al door dat de platen niet geprijsd waren met kennis. Alles was gewoon één euro. Lekker simpel!

Dus, bak drie en vier. De eerste plaat die ik tegenkwam en apart legde was Green River van Creedence Clearwater Revival. Niet slecht voor één euro! Vinyl was NM, de hoes was VG+, en het gaat om deze Franse persing. (https://www.discogs.com/Creedence-Clearwater-Revival-Green-River/release/7317656)

De volgende die ik apart hield om even op te zoeken van Roots van Curtis Mayfield. Een album dat ik niet kende, maar de cover zei me dat ik er even aandacht aan moest besteden. Een soort buikgevoel, net als al de volgende albums waarover ik het zo dadelijk ga hebben. Ik zocht even op Discogs en het bleek om een Funk/Soul album te gaan. Kan ik altijd wel waarderen. En na wat opzoekwerk bleek het om deze Duitse persing te gaan, waarvan de hoes in VG en de vinyl in NM staat zijn! (https://www.discogs.com/Curtis-Mayfield-Roots/release/2141895) Ook best leuk voor één euro!

Ik begon enthousiast te worden en maakte een stapeltje naast me, waarop alles dat interessant leek terecht kwam. We bleven het buikgevoel volgen en er kwamen er nog vier bij. Eéntje daarvan was het album ZZRRRRÔÔÔ van Jan De Wilde. Een naam die ik uiteraard wel kende en die dus ook mee naar huis ging. De hoes was VG+ en de vinyl een prachtige NM! Uiteraard ging het om deze (als ik me niet vergis enige) vinyl uitgave. (https://www.discogs.com/Jandewilde-Zzrrrr%C3%B4%C3%B4%C3%B4/release/2597122 )

Gevolgd door een hoes die twee hoeken mist, of twee hoeken teveel heeft, aan u de keuze. The Low Spark Of High Heeled Boys. En progressief rock album van de Britse band Traffic die net als Black Sabbath in Birmingham ontstond eind jaren ’60. Dat kan toch niet slecht zijn! Deze ging dus ook mee (https://www.discogs.com/Traffic-The-Low-Spark-Of-High-Heeled-Boys/release/4665316)  naar huis. Met vinyl in NM staat en de hoes in VG+ laat je zoiets dan niet liggen hé!

En toen kwamen we aan bij de twee laatste albums, die me het meeste deden voelen alsof ik ze moest meenemen. En het werd me al snel duidelijk waarom.
Bobby Hutcherson met het album Head On had beneden in de rechter hoek een ‘Blue Note’ Label. Mijn enthousiasme kon niet meer op! Het bleek om deze Duitse persing (https://www.discogs.com/Bobby-Hutcherson-Head-On/release/11729023) te gaan uit 1971. Ook weer in NM/VG+ staat. Eindelijk nog eens echte schatten tegengekomen dacht ik dus toen ik dit label zag. Ik had nog nooit een echte Blue Note vastgehad. Uiteraard wel een Reissue, maar dat is toch atijd nog anders hé…

Wat zou die laatste nu zijn? Grant Green… Visions… Nooit van gehoord! Maar de moment dat ik hem omdraaide om hem op te zoeken op discogs en in de linker onderhoek opnieuw een Blue Note logo zag zakte mijn broek bijna af. Hoe groot was de kans dat dit zou gebeuren in deze (niet zo geweldige) tweedehandswinkel!? En deze zelfs in NM/NM staat! Soms lijkt het leven je echt wel enorm toe te lachen he…! Het bleek ook weer om een Duitse persing te gaan uit 1971. (https://www.discogs.com/Grant-Green-Visions/release/5086871 )

Ik denk dat dit de beste zes euro is die ik de laatste maanden heb uitgegeven. Ongetwijfeld. En ik heb al ettelijke uren kunnen genieten van de platen, wat uiteindelijk nog het meest belangrijke is hé!

Hopelijk ben je tot het einde van deze stoefpost geraakt, maar ik moest dit met jullie kunnen delen!
Een fantastisch weekend gewenst en tot maandag!

-Tom.