Music Monday #114

Maandag! Het woord klinkt eigenlijk elke week iets positiever. Want ondertussen kijken jullie er toch ook naar uit?! Drie nieuwe nummers om de week goed van start te laten gaan.

De aftrap wordt gegeven door Frank Boeijen die de handen in elkaar slaat met Within Temptation voor een stevige versie van Kronenburg Park.

Next up, mijn favoriete band met een nummer dat de afgelopen week heel vaak de revue passeerde.

En als afsluiter een nummer dat ook heel mijn jeugd regelmatig gedraaid werd, wat ik absoluut neit echt kan vinden. New Wave op zijn best!

Zo, maandag eindigt weer in schoonheid. Ik heb er van genoten. Jullie ook?

Tot vrijdag!

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

R.I.P. Jimi Hendrix – 50 jaar

Jimi Hendrix. Geprezen door velen, gehaat door velen die zijn speelstijl nooit onder de knie krijgen, maar dat het een legende is spreekt voor zich. Een man met een enorm herkenbare stijl, een herkenbare stem en een presentatie om u tegen te zeggen. En vandaag is het exact 50 jaar geleden dat deze muzikale meester ons veel te vroeg verliet.

Geïnspireerd door de documentaire op Canvas van gisterenavond dacht ik vandaag wat te schrijven over Jimi Hendrix.

De man speelde linkshandig op een rechtshandige gitaar, liet de gitaren brullen en had een stem waarmee hij precies kon bereiken wat hij in zijn gitaarspel naar boven bracht.

Na zijn ontslag uit het leger omdat hij zijn enkel brak bij zijn 25ste parachutesprong ging hij aan de slag als muzikant. Op tour met Wilson Picket en Little Richard en fast forward een tijdje en we zitten in Engeland, waar zijn carrière echt van start ging.

Een platencontract bij Track records, een drummer en bassist die samen met hem The Jimi Hendrix Experience vormden. De Engelse clubs gingen plat voor Jimi, en nadat hij Sgt. Peppers van The Beatles coverde overtuigde hij enkele aanwezige giganten die hem zijn eerste Amerikaanse tour regelden.

Jimi deed dingen die bijbleven, dingen die bleven plakken bij de aanwezigen op het concert. Spelen met zijn tanden, achter zijn rug, gitaar in de nek, de gitaar in brand steken, het zijn dingen die iedereen wel kan opnoemen als het over Hendrix gaat, en dat is natuurlijk een deel van zijn bekendheid.

De man wiens leven om muziek draaide, een muzikaal leven met drugs en vrouwen , maar vooral enorm veel muziek. Zonder gitaar zag je hem praktisch nooit, en dat is vermoedelijk de bron van zijn sterkte, enorm veel spelen en die passie klinkt ook enorm door in zijn nummers.

Waar stopt een mens als hij over Jimi Hendrix schrijft? Ik vermoed hier ongeveer, want je kan blijven gaan, als zijn nummers analyseren,… Maar eigenlijk moet je gewoon stoppen met lezen en beginnen luisteren. Slorp alles op als een spons, de enige manier waarop we hem echt kunnen eren is het spelen van zijn muziek, en liefst nog op een aanzienlijk volume.

Jimi stierf op 18 september 1970. Veel te vroeg, veel te jong.

Geniet van het weekend, we hebben gelukkig nog een mooi vooruitzicht deze september. Een prachtige manier op de herfst in te leiden die maandag van start gaat.

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Music Monday #113

Maandag, en de zon schijnt! Deze ochtend toch alvast, hoe het verder gaat zullen we wel zien. Wat wel een zekerheid is in het leven is dat er maandag muziek komt, en hopelijk nog goede ook. Awel, zijt maar zeker!

Vandaag liet ik me inspireren door reclame op tv. En dan kunnen we moeilijk anders dan beginnen met een nummer dat we nu dagelijks horen passeren.

Next up, wat rustiger, Heartbeats van José Gonzalez. Een prachtig nummer, zeker met de herfst die er aan komt!

En dan eindigen we met een ander fantastisch nummer waar ik uren naar kan luisteren. Ride Like The Wind is een enorm aanstekelijk nummer dat blijft plakken… Gelukkig maar!

Fijn dat jullie er weer waren! Vrijdag meer tekst en uitleg, maar geniet nu eerst maar van de muziek en de komende week!

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Teaser vol geluk

Jaja, Tyler Bryant And The Shakedown heeft weer een nieuw nummer op de wereld losgelaten. En dat is meteen ook de bekendmaking van hun volgende album, waarvan ze reeds enkele teasers hadden verspreid op social media.

Het nieuwe nummer noemt Crazy Days en is een heel herkenbaar TBSD nummer dat je doet watertanden naar meer. En dat meer komt er gelukki. Nog even geduld, maar dat zullen we wel overleven tot 16 oktober.

Ook Rebecca, de vrouw van Tyler zingt mee in het nummer en dit geeft een heel mooi effect in het refrein. Het valt niet heel hard op, maar het is wel aanwezig en vult het geheel mooi op.

Veel meer vat er eigenlijk ook niet over te zeggen, een goed nummer dat blijft hangen en mooi in elkaar zit, dus hiermee stuur ik jullie graag het weekend in.

-Tom.

Drum

Wat je nu gaat lezen schreef ik begin 2018.

Wat velen nog niet over mij weten -op een enkeling na, die mij (musicaddict1.0) volgt op instagram- is dat ik naast gitaar ook drum speel. Een grote droom van mij was altijd om in een band te spelen, als gitarist. Nu moet je weten dat er een overvloed is aan gitaristen, en dat er veel betere gitaristen zijn dan degene waarvan je nu de blog leest… Dus alles waar ik aan begon kwam niet echt van de grond, we vonden geen drummer, geen bassist, we hadden te weinig tijd en we verloren het enthousiasme.

Nu had ik vorig jaar, einde van maart, een vriend die zijn drum verkocht. En ik had wat gitaarspullen liggen die hij wel kon gebruiken. Kwam dat even goed uit! Ik vond het wel altijd leuk zo een drum, het blinkt mooi, het ziet er indrukwekkend uit, en het maakt veel lawaai. Het moest er dus ooit wel  eens van komen!

Voila, de ruil was rond, en ik had een drum dat ik vooral gebruikte om frustraties op af te reageren. De stokken gingen er in sneltempo door, maar ik zag nog niet de volledige mogelijkheden die je had met een drum. Ongeveer een jaar later begon het toch wel echt te kriebelen om me wat meer toe te leggen op het drum.
En mijn basis zit wel al redelijk goed kan ik zeggen. Tempo blijft uiteraard een werkpunt, dus we blijven oefenen met de metronoom.
Als je drumt maak je ook kennis met diddles en paradiddles… en je zal er al snel een haat-liefde verhouding mee krijgen. Maar in the end schijnt het de moeite te zijn om al je rudiments te kennen, dus we geven niet op!

Wat vind ik zo leuk aan dat drummen? Naast het feit dat iedereen in huis kan meegenieten? Eigenlijk alles! De uitdaging om je 4 ledematen apart te gebruiken, de diversie kanten je op kan met het bespelen van het drum, het oneindige klankenpatroon, en alles wat erbij komt kijken want ik blijf toch een beetje een gear-addict.

Wat zijn de plannen verder? Dat kon je in het begin al lezen. Een band blijft mijn droom en mijn doel. Ik doe het heel graag, het oefenen en spelen thuis, maar de kick van het samen spelen met anderen of misschien zelfs optreden is onbeschrijfelijk en iets waar ik dagelijks van droom.
Rock ‘n’ roll is een groot deel van mijn leven, niet de levensstijl, maar wel de muziek etc.
En dat is dan ook de kant die ik op wil. Denk aan Tyler Bryant And The Shakedown en Greta Van Fleet. Dat zijn twee jonge bands waar ik enorm naar opkijk en hoewel ik vermoedelijk nooit op hun niveau zal spelen zijn het wel twee bands die me gaande houden en die me tonen dat het nog kan in deze tijd van computergestuurde ‘muziek’ (excuses voor de liefhebbers, het is echt niet aan mij besteed).

-Tom.

En toen kreeg ik problemen met mijn schouder, verkocht ik mijn drum en borg ik mijn dromen op…

We zijn nu 2020 en er is toch wel nog wat veranderd… Wordt vervolgd.

Music Monday #106

Maandag, wat kan je toch ook prachtig mooi zijn. De zon, de zomer die zijn intrede gemaakt heeft, en drie fantastische nummers om je avond mee te vullen.

De kickoff deze week is voor een Belgische band, Shorty Jetson And The Lefthands met hun nieuwe nummer Talk About It! Hopelijk mogen we nog veel van deze nummers verwachten!

Next up, Led Zeppelin! When The Levee Breaks blijft toch steeds plakken en keer op keer indruk maken.

En we sluiten af met Tangled Up In Blue van de machtige Bob Dylan.

Bedankt om weer even te checken wat er vanavond verscheen op Vinyl & Coffee. Ik hoop dat het nog steeds de moeite loont om wekelijks even langs te komen?

Tot vrijdag!

-Tom.

Music Monday #104

En het is zo ver gisteren kwam het eerste ei van de kip tevoorschijn! Uiteraard waren we blij, zeker omdat het een (klein) volwaardig ei is, en geen windei! Dan zullen wij, en de kippen, toch wel iets goeds doen he!

Om dit te vieren vandaag wat dansbare muziek. Of althans muziek waarop je moeilijk kan blijven stilzitten. Zet je volume wat harder en laat je stoel voor wat hij is…!

Next up, shake it with James Brown!

En als afsluiter nog een laatste om alles los te gooien. Geniet samen emt mij van deze topper van Elvis Presley!

Beetje laat… Maar wees voorzichtig tijdens het dansen dat je niets breekt! het weer is veel te goed om in het ziekenhuis te gaan liggen 😉 Voor zij die het geluk hebben… Geniet van de korte werkweek en het lange weekend en normaal zien we elkaar vrijdag terug!

-Tom.

Music Monday #102

Ja, het is even geleden. Ook de blogs van vrijdag laten nu blijkbaar op zich wachten. Maar een fulltime job, een tuin in lentebloei en corona (raar maar waar) strooien wat roet in het eten. We gaan nergens heen dus de inspiratie op te schrijven is wat op een lager pitje, en door een projectje in de tuin is de tijd ook wat beperkter geweest, want daar gingen mijn vrije dagen naartoe.

Voor zij die ongerust zouden geweest zijn, bedankt, maar dat was niet nodig, we zijn nog gezond en genieten nog elke dag van het mooie weer, voor zolang het nog duurt.

Een klassieker om mee te beginnen, mede omdat we de draad van het lopen terug hebben opgenomen en er nog steeds goed in volhouden.

Rechtdoor naar de volgende klassieker, een nummer dat ik enorm graag hoor, ongeacht de omstandigheden.

En ja hoor, we schrijven nog steeds met een heart full of soul, ondanks dat het momenteel op een lager pitje is. Bedankt voor jullie geduld!

Zo, deze maandag is ook weer voorbijgevlogen. Anyway, vrijdag ben ik er weer, dat beloof ik. Of dat probeer ik toch op z’n, minst. Fijn dat je er weer was, hopelijk ben je nog gezond en wel aan het werk, of thuis, zolang je maar gezond bent en blijft. Gebruik je gezond verstand en hopelijk werken we allen samen aan een gezondere en veiligere toekomst!

-Tom.

Music Monday #101

We zijn er nog eens bij voor een maandag! En maar goed dat ik mijn collega’s heb, want ik was er even heel zeker van dat het al dinsdag was… Of hunker ik gewoon naar wat vrije dagen? Geen idee, anyway, music maestro!

Dave Matthews is en blijft een artiest die vaak in mijn playlist staat, en hier hoor je daarvan nog een nummer waardoor je gaat begrijpen hoe dit komt.

Dee Snider is er dan ook weer eentje die regelmatig eens voorbij komt. Ook niet zomaar zoals je kan horen in deze topsong.

En om af te sluiten deze nieuwe parel van Trivium. Ook puur genot met dit fantastische gitaarwerk en de stevige drum.

En met deze knaller sluiten we deze maandag af. Mijn excuses voor de regelmatige afwezigheid, de corona periode komt mij als blogger (in de zorgsector) niet ten goede.

Ik hoop dat jullie allemaal nog steeds in een goede gezondheid zijn en nog niemand hebben moeten afgeven of in spanning afwachten hoe de ziekenhuis opname verloopt.

Neem jullie verantwoordelijkheid en zorg goed voor jezelf en elkaar, met de nodige afstand!

-Tom.

Music Monday #99

Weeral maandag?! Maar we hebben vrijdag neits gehad? Klopt… Vraag me niet waarom, ik ben er gewoon niet toe gekomen. Maar ik maak het goed met drie fantastische nummers, wat zeg je daar van?

Ondertussen is ook de winnaar van de giveaway bekend, Filipe Van Huylenbroeck is de gelukkige winnaar, en als ik mij niet vergis toevallig ook de eerste die het bericht gedeeld had!
Filipe is van naam vermoedelijk een vreemde voor velen hier, maar zijn band is al regelmatig gepasseerd. If Anything Happens To The Cat, dat zegt je wel iets zeker?

We beginnen met wat Belgische power. Janez Detd is met zijn comeback bezig en eigenlijk heeft het ook veel te lang geduurd. Fantastische band, goeie sound en bangelijke nummers!

Ook voor Ghost moet men tijd maken in het leven. Waarom Ghost er vandaag bij zit kan je vrijdag te weten komen… 😉 Het heeft iets te maken met mijn verjaardag… Neen jammer genoeg geen huiskamerconcert!

En als afsluiter Duran Duran met hun fantastische nummer Rio. Een klassieker die ik dankzij m’n ouders al m’n hele leven mag aanhoren!

Zo, eind goed al goed! Maar veel te snel weer. Ik hoop jullie vrijdag terug te zien bij een leuke unboxing! Tot vrijdag!

-Tom.