Music Monday #110

Maandag, je blijft toch een specialleke. Achja, wat zouden we toch zonder doen. Het zou een pak minder muzikaal zijn, da’s zeker!

Deze week de eerste liedjes die ik leerde spelen op gitaar, een half leven geleden. Mooie tijd zonder zorgen en echt puur genot. Nostalgie.

Het eerste nummer was ‘Kvraagetaan van De Fixkes.

Als tweede leerde ik This Is The Life van Amy Mcdonald. Een nummer dat ik uren aan een stuk kon blijven spelen.

Nummer drie herinner ik me niet zo goed meer. Maar ik vermoed dat het iets van Greenday of AC/DC geweest is. AC/DC passeert hier al regelmatig, dus we zullen het voor vandaag op Greenday houden.

Op naar vrijdag! Meer tekst en uitleg, misschien over gitaar? Of nog eens iets helemaal uit de richting? Laat gerust weten wat je graag zou lezen en te weten zou komen.

-Tom.

Music Monday #108

Muziek brengt en houdt ons allen samen, zeker in deze blog is het echt wel de rode draad, daarom presenteer ik jullie met veel plezier al voor de 108ste keer Music Monday.

De aftrap wordt gegeven door Killing Joke, Love Like Blood

Next up, The Cult, wat een fantastische band en wat een bangelijk nummer!

En de afsluiter al weer voor vandaag. Bauhaus met hun fantastische Ziggy Stardust.

Zo, valt weer lekker op wie mij muziekaal enorm heeft gevormd… Tip, het is een man en ik noem hem papa.

Tot vrijdag!
-Tom.

Afgestudeerd!

Vandaag is het dan zo ver. Ik studeer af. Een weg van drie jaar doorheen stapels papier, maanden stage en weken gezweet achter examens. En ik ben enorm blij dat ik nu op het einde van deze weg sta, klaar om een nieuwe weg in te slaan in het leven van de ‘volwassen’ mens.

Ik begon vol enthousiasme aan verpleegkunde en ben dit tot op heden niet verloren. Al die boeken en die uren stilzitten waren eerlijk gezegd niet aan mij besteed, maar als je dan op stage een lach krijgt van een zorgvrager, of een wonde ziet verbeteren, dan weet je weer waarom je al die uren op je stoel hebt gezeten. Om goede hulp te geven op maat van de persoon die het nodig heeft.

Maandag begin ik al aan mijn nieuwe avontuur. Ik vlieg er meteen in als verpleegkundige in de Bekelaar te Lommel. Een woon-zorgcentrum waar ik reeds stage en vakantiewerk deed. Een plaats waar ik me vermoedelijk enorm ga kunnen verdiepen in ouderen, en in het bijzonder dementie. Een ziekteproces dat ik altijd enorm interessant gevonden heb.

Mijn dank gaat uit naar mijn ouders en mijn vriendin, die altijd voor me klaarstonden en zo nu en dan eens wat geklaag moesten verduren. Mijn klasgenoten die me ook nauw aan het hart liggen, en de leerkrachten die drie jaar hun uiterste best hebben gedaan.

Zo, hier zijn we dan, op de arbeidsmarkt. Dag studentenleven, u was niet slecht met uw vakanties. Maar het echte leven lijkt me toch weer net iets aangenamer. Hierover ongetwijfeld nog meer in de nabije toekomst.

Fijn dat jullie er ook weer waren. Ik sluit hier af en geniet van het einde van m’n studentenjaren en het nieuwe Tyler Bryant & The Shakedown album!

-Tom.

De waarde van vinyl

Hoeveel is een plaat waard? ‘Wat de gek er voor geeft’ hoor ik wel eens zeggen. En in sommige gevallen is het echt zo. Ik heb in al die jaren dat ik met vinyl bezig ben al veel platen zien passeren voor 500/1000 euro per stuk. En dat vraag ik me ooit af wie bepaalt dat deze zo duur is…

Vaak bepaalt de koper zelf wel wat de plaat in kwestie voor zichzelf waard is. Zo heb ik voor de meeste platen wel een budget in mijn achterhoofd, en weet ik op voorhand wat het mij zou mogen kosten, en vanaf welk prijspunt ik afhaak.

Maar soms zijn het ook de verkopers die (menen te) weten wat hun zwarte schijfjes al dan niet waard zijn. En vaak zijn er verkopers die belachelijke prijzen op hun platen durven plakken. Totaal geen rekening houdend met de staat van de hoes en de vinyl zelf, gewoon een bedrag dat hun bankrekening graag ziet binnenkomen. Dit zijn naar mijn beleving ook steeds de verkopers die het voor het geld doen, en niet de passie hebben van met vinyl bezig te zijn.

En dan hebben we nog de zolderverzamelaar met een nostalgische herinnering aan hun jonge, rimpelloze tijd, die denkt goud in handen te hebben. Goud dat vermoedelijk al volledig is kromgetrokken op deze veel te warme zolder tijdens de zomer. Maar hij is er zo aan gehecht, en zal zijn geliefde, kromme platen nooit verkopen. En misschien maar goed, want hun glorietijd is reeds achter de rug.

Is het nu allemaal negatief Tom? Neen absoluut niet! Want ook vaak kom ik mensen tegen met heel eerlijke prijzen, en dat zijn vaak de mensen die er echt staan te genieten, en een band hebben met hun vinyl en andere verzamelaars. Ze vragen niet meer dan ze zelf betaalden, of niet meer dan ze zelf zouden willen betalen voor deze plaat.

Ik zou uiteraard wel elke plaat willen aan uitverkoopprijs, wie niet?? Maar het hoeft niet voor mij. Een eerlijke prijs is geen prijs waar je woekerwinsten op kan maken, een eerlijke prijs is een prijs die je zelf wil betalen en waar de verkoper ook mee kan leven.

En hier stopt mijn pleidooi voor een eerlijke prijs op vinyl 😉 En niet enkel op vinyl, overal is een eerlijke prijs steeds de beste prijs. En als je jezelf moet pijnigen om een plaatje te kopen… Denk dan zeker nog eens na of je ze echt nodig hebt!

-Tom.

Warm! TE?

Het is, zoals jullie ongetwijfeld al hadden opgemerkt, zomervakantie. Een periode vol genot voor iedere schoolganger, op enkelen met herexamens na. Wat ‘zomervakantie’ dit jaar gelukkig ook betekent is dat je kan genieten van de zon, het warme weer en de regen die uit blijft.

Maar wat als het allemaal net iets TE wordt?

TE veel zon? Als je het mij vraag wel. En dan heb ik het vooral over het branden van de zon. Vooral in de ochtend en de avond functioneer je nog goed, want de periode rond het middaguur hoef je niet te denken aan lange tijd iets actiefs doen want dat voel je onmiddellijk.

TE warm? Voor velen denk ik wel. Je hoort me eigenlijk niet klagen, ik heb het graag warm genoeg. Maar als je moeilijk kan slapen door de hitte die ’s nachts ook nog goed blijft hangen, dan wordt het misschien wel een probleem, zeker voor iets oudere mensen!

TE weinig regen? In Lommel en omstreken is dit zeker het geval. De tuinen en bossen schreeuwen om een stortbui, de mensen zouden massaal buiten gaan dansen als het regent (het is er overigens toch warm genoeg voor) want je zou de zuurstof in de lucht terug voelen. En mijn moestuintje zou een vreugdedansje maken bij het krijgen van wat lekker vers regenwater! 😉

Grappig eigenlijk, het is nooit goed! Te warm of te koud, te nat of te droog, wij Belgen hebben altijd wel iets om over te klagen. Maar zijn er dan geen voordelen? Echt wel!

Die sproeier om het gras mooi groen te houden? Doe je zwembroek aan en loop er door! Afkoelen terwijl je de tuin in orde houdt, wat wil je nog meer?

Nachtelijke warmte? Zet een tent in je tuin of slaap onder de sterrenhemel! Ik durf te wedden dat nog niet veel mensen dat gedaan hebben en hebben kunnen genieten van wat dit nu net voorstelt. En los van het mooie hiervan, het is buiten frissen dan binnen ’s nachts, grijp je kans zou ik zeggen!
(Tip voor de tent slapers, zet je tent in de schaduw of zet hem pas na 19 uur op zodat hij niet opwarmt door de brandende zon)

Wegvluchten in de schaduw op het terras? Kan ook zijn voordelen hebben! Tijd voor een fris drankje, of een kop koffie (jup, zelfs met dit weer!). De laptop mee naar buiten om een serie te kijken, een boek lezen, de ronde van Frankrijk vanop het terras volgen,… Je kan zo veel doen om even te ontspannen, even weg uit de dagelijkse drukte en op deze manier de warmte gebruiken om terug wat op te laden.

We betrappen ons allemaal wel eens op een klaagmomentje, niets mis me! Maar vergeet niet om creatief te zijn en de ‘negatieve’ dingen om te buigen in positieve gedachten en er iets leuks mee te doen!

-Tom.

Goeiedag

DSC05773

Ik ben één van die gekken die elke dag naar alles en iedereen lacht en ‘goeiedag’ of een variant daarvan zegt. En eigenlijk is het raar dat ik het nog doe. Als ik op 100 mensen, van 5 mensen een lach of een ‘goeiedag’ terugkrijg is het veel. Zonde eigenlijk. En zeker als je bedenkt dat de ‘gewone’ mensen, die er toegankelijk uitzien, niets terugzeggen. Mensen die dan weer vaak zullen worden nagekeken wegens fel gekleurd haard, tattoo’s, piercings, een lange baard of een aparte kledingsstijl, daarvan zal 99% iets terugzeggen. Don’t judge a book by it’s cover. Toch?

Soms vraag ik me zelfs af of mensen moeten betalen, gestraft worden, of een immens stekende pijn voelen als ze lachen of iets zeggen, dat moet toch al haast? Nog een mooi voorbeeld, toen ik enkele jaren terug naar mijn middelbare school reed kwam ik elke morgen dezelfde mensen tegen. 70-plussers op weg naar de kerk. Ja, die generatie die loopt te klagen over ‘de jeugd van tegenwoordig’… Je zou denken, op weg om God en kinneke Jezus te eren, die mensen zijn uit het goede hout gesneden en lopen graag met een lach de hemel tegemoet! Niets is minder waar… Van geen van hen heb ik ooit een goedendag teruggekregen.
In het begin knikte en lachte ik, maar ik kreeg geen reactie. Daarna zei ik luid genoeg ‘goeiemorgen’, nog niets… Ligt het dan nog steeds aan ‘de jeugd van tegenwoordig’? Ik vermoed dat ik maandenlang mijn best heb gedaan om deze oudere garde vriendelijk aan te spreken… Misschien waren ze al te druk in de weer met weesgegroetjes, ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik nog lang niet van plan ben om te stoppen. Ik zal altijd goeiedag blijven zeggen. Moest je mij tegenkomen en ik doe dit niet, spreek me dan gerust even aan, want ik durf al wel eens in gedachten te verzinken, of ik heb ook wel eens een offday! Maar dat komt zelden voor en mag geen excuus zijn uiteraard! 😉

Vandaag houden we het kort. Dit was alles wat ik wou zeggen. Als je een klein beetje tussen de lijntjes door kan lezen heb je het wel gemerkt, dit schrijfsel is een warme oproep om wat vriendelijker te zijn voor elkaar. Een ‘goeiedag’ kan geen kwaad, en misschien maak je er iemand zijn dag beter mee! Tot volgende keer!

-Tom.