Music Monday #72

Vrijdag was er geen blog, ik bedacht me pas laat die avond dat het vrijdag was, en toen was ik ‘teleurgesteld’ in mezelf dat ik die vrijdag niets had kunnen posten. Maar we maken dat goed met een steengoede Music Monday!

En we beginnen met een ijzersterk nummer van The Doors.

En als volgende een nummer dat ik ook reeds van kleins af aan ken en me altijd is bijgebleven.

En afsluiten doen we met een andere klassieker. Duran Duran met hun prachtige Ordinary World

En dat was het alweer voor deze maandag. Geniet ervan en veel plezier deze week!

-Tom.

Advertenties

Music Monday #71

Het is weer maandag en mijn eerste werkdag zit er op! Tijd voor een portie muziek dus. Omdat vrijdag het nieuwe Tyler Bryant & The Shakedown album uitkwam en ik donderdag hun logo op mijn jeansjas liet drukken, vandaag dus enkel nummers van het nieuwe album!

We zullen maar meteen op de gaspedaal drukken. Drive Me Mad!

Als tweede iets rustiger. Couldn’t See The Fire.

En om af te sluiten, een emotioneel klinkend nummer dat (zoals eigenlijk elk nummer) geniaal in elkaar zit!

En hoe ziet die jeansjas er nu eigenlijk uit? Ik ga u niet langer in spanning houden!

Bedankt Irma van Facepaint.be voor het prachtige werk!

En zo zit deze Music Monday er weer helemaal op. Ik ga nog wat genieten van het fantastische weer en de draaglijke warmte. Tot vrijdag!

-Tom.

Afgestudeerd!

Vandaag is het dan zo ver. Ik studeer af. Een weg van drie jaar doorheen stapels papier, maanden stage en weken gezweet achter examens. En ik ben enorm blij dat ik nu op het einde van deze weg sta, klaar om een nieuwe weg in te slaan in het leven van de ‘volwassen’ mens.

Ik begon vol enthousiasme aan verpleegkunde en ben dit tot op heden niet verloren. Al die boeken en die uren stilzitten waren eerlijk gezegd niet aan mij besteed, maar als je dan op stage een lach krijgt van een zorgvrager, of een wonde ziet verbeteren, dan weet je weer waarom je al die uren op je stoel hebt gezeten. Om goede hulp te geven op maat van de persoon die het nodig heeft.

Maandag begin ik al aan mijn nieuwe avontuur. Ik vlieg er meteen in als verpleegkundige in de Bekelaar te Lommel. Een woon-zorgcentrum waar ik reeds stage en vakantiewerk deed. Een plaats waar ik me vermoedelijk enorm ga kunnen verdiepen in ouderen, en in het bijzonder dementie. Een ziekteproces dat ik altijd enorm interessant gevonden heb.

Mijn dank gaat uit naar mijn ouders en mijn vriendin, die altijd voor me klaarstonden en zo nu en dan eens wat geklaag moesten verduren. Mijn klasgenoten die me ook nauw aan het hart liggen, en de leerkrachten die drie jaar hun uiterste best hebben gedaan.

Zo, hier zijn we dan, op de arbeidsmarkt. Dag studentenleven, u was niet slecht met uw vakanties. Maar het echte leven lijkt me toch weer net iets aangenamer. Hierover ongetwijfeld nog meer in de nabije toekomst.

Fijn dat jullie er ook weer waren. Ik sluit hier af en geniet van het einde van m’n studentenjaren en het nieuwe Tyler Bryant & The Shakedown album!

-Tom.

Music Monday #70

Wat een bloedhete maandag… Puffen, zweten en rocken geblazen. De ideale playlist voor zomerse temperaturen!

Eerst en vooral het fantastische Do Your Worst van Rival Sons. Moest iemand die wit met goude, of de blauwe variant ervan op zolder hebben liggen.. Gelieve het even te laten weten! 😉

Wat volgt moet al zeker even straf zijn he…! We gaan voor een nieuwe van Tyler Bryant & The Shakedown. Vrijdag komt hun nieuwe album uit en ik ben enorm benieuwd naar het volledige plaatje!

En afsluiten doen we met Lenny Kravitz… Bring it on!

En dat was het weer voor deze warme Music Monday. Hopelijk hebben jullie er niet te veel last van gehad, en ook wat kunnen genieten. Voldoende (water) drinken en niet te zot doen in de warmte. En met deze goede raad in het achterhoofd zien we elkaar vrijdag terug!

-Tom;

Knosti Disco Antistat review

Ik heb hem al even ondertussen, mijn Knosti Disco Antistat. En ik denk dat ik nu genoeg ervaring heb opgedaan om jullie er over te kunnen vertellen. Dus als je twijfelt om er eentje aan te schaffen, dit kan je misschien wel op weg helpen.

Eerst en vooral, het is een redelijk compact, licht en makkelijk te gebruiken toestelletje. Het werkt op een portie handenarbeid en er is dus niets elektronisch dat je in de steek kan laten. Het bestaat uit een langwerpige ‘bak’ waarin je het reinigingsmiddel kan kappen waarin je platen worden ondergedompeld.

Vervolgens heb je de ‘klem’ die de labels (zou moeten) beschermen en zorgen dat je de plaat kan ronddraaien. Hier heb ik echter al meermaals natte labels aan overgehouden. Maar deze zijn welk telkens gedroogd zonder enige zichtbare schade, gelukkig! De nieuwe versie van de Knosti Disco Antistat heeft blijkbaar wel een betere afsluiting rond de labels waardoor deze droog zouden blijven. Een belangrijke upgrade!

Bij de Knosti krijgt u ook een liter vloeistof om de platen te reinigen. Deze doet zijn werk best goed, want de platen zijn telkens echt wel proper. Maar het nadeel is wel dat hij een ‘laagje’ op de platen durft achter te laten, waardoor je dan na het spelen van de plaat je naald weer kan reinigen, maar voor elk probleem is er gelukkig een oplossing in de vorm van een klein borsteltje. We zullen binnenkort ook eens een ‘recept’ op de blog zetten voor het zelf maken van de vloeistof. Maar tot op heden gebruik ik de Knosti vloeistof met succes en een tevreden gevoel!

De borsteltjes van de Knosti doen wat ze moeten doen en geven een goed resultaat, ze reinigen de plaat niet voor de volle 100%, maar er is steeds een enorm verschil merkbaar qua klank en qua uitzicht (geef toe, we vinden het allemaal leuk om een vers gewassen vinyl te bewonderen).

De afdruiprek is misschien niet de meest makkelijke als je meerdere platen wilt wassen, 4 a 5 kan je er wel op krijgen, maar meer dan dat lukt niet goed en dan wordt het onhandig en gevaarlijk met het risico dat je de platen uit het rekje stoot.

Al bij al ben ik zeker tevreden, met mijn Knosti Disco Antistat. Een leuk productje dat je zeker veel plezier gaat bezorgen. Het kost niet te veel en je hebt er een goed resultaat van. Als je portemonee het aankan kan je uiteraard beter een Okki Nokki kopen, maar wat verwacht je… Dat is hetzelfde als een Ligier vergelijken met een Mercedes…!

Verder nog vragen/bedenkingen/tips? Altijd welkom om ze te delen met mij en wieweet wordt jou vraag, bedenking of tip nog wel eens extra beantwoord in een volgende blog!

-Tom.

De vinylschat

Ik ging nog eens op platenjacht. Er is een nieuw tweedehands winkeltje in Lommel en ik had zo het gevoel dat ik er eens moest gaan kijken. En gans achterin het winkeltje kwam ik uiteindelijk terecht bij de platen. En toen begon het plezier pas echt.

Vier curverbakken vol vinyl. En na jaren niet echt meer iets te vinden denk je dan ‘ik ga hier toch wel weer niets vinden, mais bon, het zoeken is part of the fun gelukkig. En dus begon ik, met mijn vlugge vingers doorheen de platen te gaan. Bak één en twee waren geen succes te noemen. Maar toen kwamen bak drie en vier. Ondertussen had ik al door dat de platen niet geprijsd waren met kennis. Alles was gewoon één euro. Lekker simpel!

Dus, bak drie en vier. De eerste plaat die ik tegenkwam en apart legde was Green River van Creedence Clearwater Revival. Niet slecht voor één euro! Vinyl was NM, de hoes was VG+, en het gaat om deze Franse persing. (https://www.discogs.com/Creedence-Clearwater-Revival-Green-River/release/7317656)

De volgende die ik apart hield om even op te zoeken van Roots van Curtis Mayfield. Een album dat ik niet kende, maar de cover zei me dat ik er even aandacht aan moest besteden. Een soort buikgevoel, net als al de volgende albums waarover ik het zo dadelijk ga hebben. Ik zocht even op Discogs en het bleek om een Funk/Soul album te gaan. Kan ik altijd wel waarderen. En na wat opzoekwerk bleek het om deze Duitse persing te gaan, waarvan de hoes in VG en de vinyl in NM staat zijn! (https://www.discogs.com/Curtis-Mayfield-Roots/release/2141895) Ook best leuk voor één euro!

Ik begon enthousiast te worden en maakte een stapeltje naast me, waarop alles dat interessant leek terecht kwam. We bleven het buikgevoel volgen en er kwamen er nog vier bij. Eéntje daarvan was het album ZZRRRRÔÔÔ van Jan De Wilde. Een naam die ik uiteraard wel kende en die dus ook mee naar huis ging. De hoes was VG+ en de vinyl een prachtige NM! Uiteraard ging het om deze (als ik me niet vergis enige) vinyl uitgave. (https://www.discogs.com/Jandewilde-Zzrrrr%C3%B4%C3%B4%C3%B4/release/2597122 )

Gevolgd door een hoes die twee hoeken mist, of twee hoeken teveel heeft, aan u de keuze. The Low Spark Of High Heeled Boys. En progressief rock album van de Britse band Traffic die net als Black Sabbath in Birmingham ontstond eind jaren ’60. Dat kan toch niet slecht zijn! Deze ging dus ook mee (https://www.discogs.com/Traffic-The-Low-Spark-Of-High-Heeled-Boys/release/4665316)  naar huis. Met vinyl in NM staat en de hoes in VG+ laat je zoiets dan niet liggen hé!

En toen kwamen we aan bij de twee laatste albums, die me het meeste deden voelen alsof ik ze moest meenemen. En het werd me al snel duidelijk waarom.
Bobby Hutcherson met het album Head On had beneden in de rechter hoek een ‘Blue Note’ Label. Mijn enthousiasme kon niet meer op! Het bleek om deze Duitse persing (https://www.discogs.com/Bobby-Hutcherson-Head-On/release/11729023) te gaan uit 1971. Ook weer in NM/VG+ staat. Eindelijk nog eens echte schatten tegengekomen dacht ik dus toen ik dit label zag. Ik had nog nooit een echte Blue Note vastgehad. Uiteraard wel een Reissue, maar dat is toch atijd nog anders hé…

Wat zou die laatste nu zijn? Grant Green… Visions… Nooit van gehoord! Maar de moment dat ik hem omdraaide om hem op te zoeken op discogs en in de linker onderhoek opnieuw een Blue Note logo zag zakte mijn broek bijna af. Hoe groot was de kans dat dit zou gebeuren in deze (niet zo geweldige) tweedehandswinkel!? En deze zelfs in NM/NM staat! Soms lijkt het leven je echt wel enorm toe te lachen he…! Het bleek ook weer om een Duitse persing te gaan uit 1971. (https://www.discogs.com/Grant-Green-Visions/release/5086871 )

Ik denk dat dit de beste zes euro is die ik de laatste maanden heb uitgegeven. Ongetwijfeld. En ik heb al ettelijke uren kunnen genieten van de platen, wat uiteindelijk nog het meest belangrijke is hé!

Hopelijk ben je tot het einde van deze stoefpost geraakt, maar ik moest dit met jullie kunnen delen!
Een fantastisch weekend gewenst en tot maandag!

-Tom.

Music Monday #68

Weeral maandag!? Ja! Al chance dat het een vrije dag is voor de meeste onder ons. En deze maandag ga ik de Music Monday voor de verandering nog eens gebruiken als opwarmertje voor de blog van vrijdag. Maar daarover dus vrijdag meer. Nu gaan we vooral genieten van de muziek.

Beginnen doen we met Traffic, niet slecht als je het mij vraagt!

Als volgende hebben we Grant Green met het nummer Maybe Tomorrow!

En afsluiten met CCR is nooit een slecht idee denk ik zo stil in mijn hoofdje!

En bij deze zit maandag er weer bijna op. En vrijdag gaat zo daar zijn, dus nog even geduld en je gaat mijn muzikale keuzes van vandaag begrijpen!

Tom.