Persoonlijke Ontwikkeling

Een onderwerp dat ik altijd interessant vond is persoonlijke ontwikkeling, dit op vele vlakken. Echt als persoon, als gitarist, als schrijver, als verloofde van, als vriend van,… Je kan jezelf op zo belachelijk veel manieren ontwikkelen en je zit op dit punt, ongeacht je leeftijd, vermoedelijk nog helemaal niet op je topniveau qua ontwikkeling.

Een leidraad hierin kunnen boeken zijn. Hierover heb ik als ik het me goed herinner al eens gehad, en ik ga hier in de toekomst nog meer over schrijven. Maar dit is voor wanneer ik er zelf wat meer heb gelezen en je dus ook wat boeken kan aanraden uit eigen ervaring.

Wat is mijn doel met de persoonlijke ontwikkeling? De beste versie van mezelf worden. Ook bewegen, voldoende water drinken en gezond eten reken ik onder de noemer van ‘persoonlijke ontwikkeling’. Uiteindelijk gaat alles om de samenwerking tussen een gezonde geest en een gezond lichaam.

Maar er is meer. Persoonlijke ontwikkeling gaat niet alleen om jezelf, zoals je daarjuist al las kan je er ook je vrienden, partner en omgeving gelukkig mee maken. En dan bedoel ik niet dat je moet zorgen dat zei gelukkig zijn. Dat moet iedereen voor zichzelf doen. Maar als jij vrede hebt met jezelf en jezelf goed voelt in je vel, ga je anderen ook stimuleren om zich beter te voelen. Ze gaan zich comfortabel te voelen wanneer ze bij jou zijn en vrede hebben met hoe alles tussen jullie loopt.

En mogelijks steek je wel iemand aan die zich niet zo goed voelt met hoe hij op dat moment is en een voorbeeld aan je gaat nemen. Stel je voor, dat je iemand zijn leven volledig op de rails krijgt en helemaal wordt wie hij wil zijn. En dat allemaal doordat jij ervoor hebt gezorgd dat hij aan zichzelf gewerkt heeft, zichzelf heeft ontwikkeld.

Ik wil maar zeggen, ook in deze oneindig lijkende pandemie, werk aan jezelf, geniet van je leven, en maak de beste versie van jezelf en je leven, je hebt maar 1 keer da kans om dit allemaal te doen. Doe het op de manier waarop jij gelukkig bent en de manier waarop jij als mens herinnerd wil worden.

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande link om te winkelen bij Bol.com, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Vinyl Cadeau

Even terug kreeg ik van een vriend zijn oude collectie cadeau. Kerstmis viel heel vroeg dit jaar! Uiteraard was ik enorm blij en er zelfs een beetje van aangedaan. het was een kot in de nacht toen ik stopte met door de plaatjes te bladeren. Ik genoot met volle teugen. Veel platen die ik al kende maar nog niet had, veel platen die ik nog niet kende en zeker wel eens wou beluisteren. En vandaag neem ik jullie mee doorheen mijn favoriete plaatjes van dit lot.

Op 1 staat ongetwijfeld Heroes van David Bowie. Wat een fantastisch album en wat een geweldige artist die man toch was. Absoluut schitterend.

Van Pink Floyd springen The Wall, Ummagumma en Dark Side Of The Moon er uit. De eerste en de laatste wat meer bekend dan de middelste, maar desalniettemin drie fantastische abums die nog een hele tijd gedraaid gaan worden.

Machine Head van Deep Purple, nog zo een klassieker die ertussen zat en de collectie mocht verrijken. Met hun grootste hit Smoke On The Water, die nog ontbrak in de collectie! (maar er ontbreekt nog veel hoor, ik hoop nog lang te leven 😉)

The Rolling Stones met Goats Head Soap. Ook een prachtig album met onderandere ‘Angie’. Een nummer dat ik ondertussen misschien een beetje beu ben gehoord aangezien ik het recent non stop bleef tegenkomen. Maar toch een goed lied op een nog betere plaat. En ik ben dan zelf niet de grootste stones fan die er is.

Tracy Chapman haar gelijknamige album was me eigenlijk onbekend op Fast Car na. Maar ik moet zeggen, wat een fantastisch album en wat een prachtige stem heeft die vrouw toch!

Orchestral Manoeuvres In The Dark – Architecture Morality, een album dat ik al lang ken en al lang zocht. Gelukkig zat hij hier in mooie staat bij. Wat een meevaller!

En ik sluit hier af met The Cure – Standing On A Beach – The Singles. Een heel goed album met hun bekendste nummers. Ook al meermaals de revue gepasseerd.

Het waren meer dan 100 platen, maar hier een kort overzicht van enkele hoogtepunten, de rest hou ik lekker voor mezelf 😉

Fijn weekend en hopelijk nog steeds een goede gezondheid!

-Tom.

Barrel Smoke, de review

De Hamontse/Peltse grond lijkt vruchtbaar voor muziek met ballen. Weer een band die zich van hieruit laat ontpoppen, ze dragen de naam Barrel Smoke en spelen sexy Rock ’n Roll.

De opener Bad laat je meteen kennismaken met de essentie van wat Barrel Smoke teweeg gaat brengen. Scheurende gitaren, een forse zang die klinkt als het perfecte huwelijk tussen whisky en sigaretten en een stevige drumbeat om alles een extra kick te geven. Een catchy refrein dat niet vergezocht is en daardoor makkelijk blijft hangen, wat wil een mens nog meer?

Wie graag wat zwerig in een nummer terecht komt zal met Late Night Lover op zijn wenken bediend worden. Een nummer dat als een kampvuur speelt met opflakkeringen en rustigere momenten. Een interessante wereld van gitaar ligt voor je voeten en eigenlijk behoeft het geen verdere uitleg. Luisteren, genieten en zweven op het golvende karakter van dit nummer.

 Éen van mijn favoriete nummers is genaamd No Money, een prachtig hoofdzakelijk instrumentaal nummer waar de gitaar een centrale rol heeft gekregen. En heerlijke lichte overdrive en spel met veel gevoel. Een stem die een tikkeltje kwetsbaar klinkt en veel diepte creëert in het nummer.
Samen met de solo die mooi in het plaatje past is dit nummer voor mij het hoogtepunt. Hoewel de rest echt niet moet onderdoen.

Terug naar stevige riffs die je trommelvliezen niet onberoerd laten. No Rest For The Wicked is een stevige knaller die met het nodige vingervlugge wahwah werk een glimlach op je gezicht tovert. Ogen toe en je kan dromen van een live set van deze kerels. Maar dat zal voorlopig jammer genoeg nog even bij dromen blijven….

Alles lijkt dan toch niet slecht te lopen in dit bizarre jaar 2020. Veel muzikanten met wat extra tijd en dat horen we graag natuurlijk. We horen invloeden van muziek uit lang vervlogen tijden, toen alles mocht en kon, als je een vrije geest was toch. Nog even geduld en dit album komt uit en dan kunnen jullie er massaal eentje gaan kopen en genieten van het moois dat deze heren te bieden hebben.

Vergeet zeker niet om ze te volgen op Facebook zodat je van alles wat ze doen op de hoogte kan blijven!

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

‘K zal dat morgen wel doen…

Oké, morgen begin ik er aan, vandaag voelt het niet zo goed om er aan te werken…

Klinkt herkenbaar, toch? Bon, wie ben ik om u daar op te wijzen, die eerste zin vat ongeveer 50% van mij leven samen. Misschien daarom dat ik hierover kan schrijven? Ik weet wat het is, hoe het voelt, en hoe makkelijk en verleidelijk het is om ‘morgen’, die gouden dag waarin alles gaat gebeuren, die ene taak op de planning te zetten.

Awel, GEDAAN DAARMEE! Allee, dat gaan we toch proberen, vanaf morgen 😉.

Neen, jokes aside, we gaan er echt werk van maken, nu al, want ik schrijf deze blog VANDAAG, niet morgen, en het is zelfs enkele weken voordat hij gepubliceerd gaat worden. Wat normaal altijd de dag ervoor of de dag zelf werd gedaan. Daarom ook dat er niet zo mooi volgens schema gepost werd, want morgen, dan ga ik beter schrijven, morgen heb ik meer inspiratie, en morgen win ik waarschijnlijk de lotto, koop ik een Rolls Royce, en speel ik op Graspop… Morgen ooh morgen, wat ben je toch een gouden dag… Alleen jammer dat morgen elke dag 24 uur verplaatst wordt.

Dus, aan de slag ermee! Je To Do list erbij en check zo veel mogelijk af. Je mag natuurlijk slapen, zeker de uren die je nodig hebt. Maar als je wakker wordt doe je gewoon verder met de lijst, en schuif je hem niet langer voor je uit. Het is en blijft een opgave voor bepaalde taken. Maar doe dan eerst deze taken die energie vragen voordat je begint aan de taken die je leuk vindt en waar je energie van krijgt. Je zal versteld staan hoeveel meer je er dan van kan genieten!

En leg ook hier de gsm aan de kant. Het kan helpen de dag op voorhand een to do list te maken op papier in de volgorde die je zou moeten volgen, en zo je ochtend te beginnen zonder gsm/smartphone om zo productief mogelijk te blijven. Heb je de discipline om je gsm vast te nemen om muziek op te zetten en hem daarna terug weg te leggen? Ook goed, maar ken jezelf… Ik ken mezelf… 😉

Veel succes ermee, hopelijk gaat het bij jou ook vlot verlopen en maken we samen ons leven een beetje productiever.

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Muziek en Productiviteit

Productiviteit en muziek gaan voor sommigen hand in hand, voor mij jammer genoeg niet altijd. Als ik een blog schrijf of in de tuin aan het werken ben kan ik enorm genieten van wat muziek erbij, dan maakt het ook niet uit welke muziek, zolang hij maar goed is!

Maar als ik iets lees, en er probeer iets van op te steken, dan moet ik selectief zijn met de muziek die ik kies. Het mag niet te intens zijn, want dan krijg ik te veel energie en loopt het lezen op niets uit. Als ik muziek kies die ik goed ken en kan meezingen of meespelen op drum of gitaar loopt het ook als snel uit op een karaoke sessie en blijft er van het lezen niet veel hangen, als er zelfs nog gelezen wordt.

Ik vind het jammer, zeker als je hier al even komt lezen op de blog weet je waarom. Muziek is een enorm groot deel van mijn leven en ik zou het enorm graag combineren met alles wat ik doe, maar dat laat mijn brein nu eenmaal niet toe. Tot op heden koos ik dus 100% voor muziek. Maar nu wil ik toch wat verder geraken en ook wat leesvoer kunnen verwerken. Hoe gaan we hier dan mee verder?

Ik zoek rustige achtergrondmuziek die ik niet ken, waar niet te veel dingen gebeuren en die toch aangenaam is om naar te luisteren. Wat het precies gaat worden weet ik nog niet, mogelijks iets rustigs klassiek of wat jazz, om in de mood te geraken en toch uren ‘hetzelfde’ te kunnen horen. Maar uiteraard specifiek achtergrondmuziek. Want ik ga niet de grote meesters van de jazz laten passeren zonder er aandacht aan te kunnen besteden. Dat zou wat jammer zijn.

En dan hebben we nog die verdomde smartphone. Die gebruik ik dus liefst niet, want als ik hem vastneem gooi ik al snel tien à vijftien minuten in de vuilbak. En dat voorkomen is nu net het doel van deze serie, of dit mogelijk is? De ene dag vermoedelijk al wat beter dan de andere. Maar we gaan het proberen. Ik denk dus dat ik de laptop maar zal gebruiken als muziekbron, of de platenspeler, zodat ik het internet volledig kan uitschakelen.

Je ziet het dus, ik zoek nog wat, zo omschrijf ik mezelf eigenlijk altijd het beste ‘zoekende’. En nu hoop ik nog een stevige zoekperiode voor de boeg te hebben, om daarna meer zicht te krijgen op hoe ik nu eigenlijk in elkaar zit en hoe ik het beste werk. Met, of zonder muziek.

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

R.I.P. Jimi Hendrix – 50 jaar

Jimi Hendrix. Geprezen door velen, gehaat door velen die zijn speelstijl nooit onder de knie krijgen, maar dat het een legende is spreekt voor zich. Een man met een enorm herkenbare stijl, een herkenbare stem en een presentatie om u tegen te zeggen. En vandaag is het exact 50 jaar geleden dat deze muzikale meester ons veel te vroeg verliet.

Geïnspireerd door de documentaire op Canvas van gisterenavond dacht ik vandaag wat te schrijven over Jimi Hendrix.

De man speelde linkshandig op een rechtshandige gitaar, liet de gitaren brullen en had een stem waarmee hij precies kon bereiken wat hij in zijn gitaarspel naar boven bracht.

Na zijn ontslag uit het leger omdat hij zijn enkel brak bij zijn 25ste parachutesprong ging hij aan de slag als muzikant. Op tour met Wilson Picket en Little Richard en fast forward een tijdje en we zitten in Engeland, waar zijn carrière echt van start ging.

Een platencontract bij Track records, een drummer en bassist die samen met hem The Jimi Hendrix Experience vormden. De Engelse clubs gingen plat voor Jimi, en nadat hij Sgt. Peppers van The Beatles coverde overtuigde hij enkele aanwezige giganten die hem zijn eerste Amerikaanse tour regelden.

Jimi deed dingen die bijbleven, dingen die bleven plakken bij de aanwezigen op het concert. Spelen met zijn tanden, achter zijn rug, gitaar in de nek, de gitaar in brand steken, het zijn dingen die iedereen wel kan opnoemen als het over Hendrix gaat, en dat is natuurlijk een deel van zijn bekendheid.

De man wiens leven om muziek draaide, een muzikaal leven met drugs en vrouwen , maar vooral enorm veel muziek. Zonder gitaar zag je hem praktisch nooit, en dat is vermoedelijk de bron van zijn sterkte, enorm veel spelen en die passie klinkt ook enorm door in zijn nummers.

Waar stopt een mens als hij over Jimi Hendrix schrijft? Ik vermoed hier ongeveer, want je kan blijven gaan, als zijn nummers analyseren,… Maar eigenlijk moet je gewoon stoppen met lezen en beginnen luisteren. Slorp alles op als een spons, de enige manier waarop we hem echt kunnen eren is het spelen van zijn muziek, en liefst nog op een aanzienlijk volume.

Jimi stierf op 18 september 1970. Veel te vroeg, veel te jong.

Geniet van het weekend, we hebben gelukkig nog een mooi vooruitzicht deze september. Een prachtige manier op de herfst in te leiden die maandag van start gaat.

-Tom.

Wil je de blog steunen zonder dat het jou iets kost? Gebruik dan onderstaande links om te winkelen bij Bol.com en Thomann.de, zo krijg ik een klein percentage van wat jij uitgeeft! Dank bij voorbaat.

Teaser vol geluk

Jaja, Tyler Bryant And The Shakedown heeft weer een nieuw nummer op de wereld losgelaten. En dat is meteen ook de bekendmaking van hun volgende album, waarvan ze reeds enkele teasers hadden verspreid op social media.

Het nieuwe nummer noemt Crazy Days en is een heel herkenbaar TBSD nummer dat je doet watertanden naar meer. En dat meer komt er gelukki. Nog even geduld, maar dat zullen we wel overleven tot 16 oktober.

Ook Rebecca, de vrouw van Tyler zingt mee in het nummer en dit geeft een heel mooi effect in het refrein. Het valt niet heel hard op, maar het is wel aanwezig en vult het geheel mooi op.

Veel meer vat er eigenlijk ook niet over te zeggen, een goed nummer dat blijft hangen en mooi in elkaar zit, dus hiermee stuur ik jullie graag het weekend in.

-Tom.

Hersenspinsels in quarantaine

We zullen nog eens wat tekst online gooien op vrijdag. Ik heb de laatste tijd precies zo weinig tijd om me aan het schrijven te zetten. Een tuin vraagt zo zijn aandacht, en als je het dan graag doet ben je er wat extra uren in bezig he.

Gelukkig steeds vergezeld van de nodige muzieknoten en tassen koffie. Ik schrijf dit momenteel met het nieuwe Fleddy Melculy album op de achtergrond, ook niet mis! En in de tuin is het vaak een playlist op spotify, gaande van rock ‘n’ roll, tot metal tot ne wave en 80’s synthpop. Kwestie van al de buren wat te pleasen met wat er door de boxen van mijn gitaarversterker komt (ja, dit is mijn muziekbox voor buiten).

De kippen daarintegen zijn nog niet zo fan van de muziek. Eerder van graan en meelwormen. En de blaadje van de heg die ze al half kaal hebben gevreten. Als ze er maar van genoten hebben.

Heb ik nog platen gekocht de laatste tijd? Dat staat op een laag pitje met heel het corona gebeuren. Online koop ik niet veel vinyl. Recent kwam er nog wel eentje voorbij die ik moest hebben. Een album van Diablo BLVD, Builders Of Empires. Een fantastisch album dat ik leerde kennen toen ik een jaar of 15 was ongeveer. Uiteraard omdat ik fan was van Alex Agnew als komiek. En da ontdek je dat die man een band heeft! Dat ga je uiteraard onderzoeken.

Nummers als Black Heart Bleed en Saint Of Killers bleven meteen bij en staan nu nog steeds in mijn geheugen gegrift. Ik herinner me zelfs de moment waarop ik ze voor het eerst hoorde. Zalige herinneringen aan een tijd zonder enige zorgen en dagelijks een mooie dosis muziek.

De cd hadden ze toen wel niet in de free-record shop. En van vinyl was er toen voor mij nog net geen sprake. Die passie is pas een jaartje of twee later gekomen. Maar dat verhaal heb je ongetwijfeld al gelezen.

Zo, de schrijftijd voor vandaag zit er weer op, ik ga nog verder wat aquareanimatie doen in de tuin… De warmte en droogte begint nu al zijn tol te eisen. Ben benieuwd hoe we de zomer gaan doorkomen.

Los daarvan, geniet van het mooie weer, hoewel het weer twee dagen wat meer wolken zullen worden… Zullen we maar genieten van het feit dat we niet smelten.

Tot maandag!

-Tom.

Start To Run! (& corona)

Het is even geleden, sorry, maar er stonden wat dingen in de weg waardoor ik niet aan schrijven toe ben gekomen. Ook de unboxing zal nog even op zich laten wachten aangezien dat allemaal wat meer tijd in beslag neemt. Vandaag schud ik wat uit de vingers over een hobby die ik terug heb opgenomen.

Maar eerst en vooral wil ik iedereen bedanken die een witte vlag buiten hing, dit doet me enorm deugd. Ook wil ik nog even benadrukken dat de opgelegde regels niet voor niets worden opgelegd. Volg ze aub, die je het niet voor mij of voor de regering, doe het dan voor jezelf. Samen sterk.
En ook een welgemeende merci aan al de mensen die constant hard werken om de winkels draaiende te houden en de onrespectvolle menigte heeft moeten doorstaan. Want jullie worden vaak vergeten in dit hele verhaal. Naar de winkel gaan blijkt voor velen nog steeds heel evident.

Nu, terug naar waar we het over gingen hebben. Lopen. Het is al eens op deze blog geweest, in mijn goede voornemens voor 2019 als ik me niet vergis. Niet veel later zat ik weer stil met een blessure en nadien ben ik niet meer gestart. Ontmoedigd door altijd opnieuw die blessures.

En het probleem lag bij mij, en ik wist het. Als ik begon te lopen was het veel op karakter zonder opbouw meteen beginnen met rondes van 5 km aan een stevig tempo, en zo snel mogelijk opbouwen. Als ik dat kon toen ik 16 was moet ik dat nu toch ook nog kunnen? Neen, toch niet.
En nu heb ik mezelf eindelijk voorgenomen om het rustig op te bouwen en te genieten van het lopen in plaats van mezelf prestaties op te leggen.

En dat lukt momenteel aardig. Ik ben begonnen met het Start To Run programma van Evy Gruyaert. Een programma dat mooi opbouwt en ook makkelijk te volgen is. Ik zit nu bijna halfweg de 0-5 km. Hierna ga ik een maandje de 5 km blijven lopen, kwestie van hier volledig aan gewend te geraken. En dan is het tijd om verder te gaan met de 5-10km van hetzelfde programma.

De schema’s wisselen af tussen lopen en wandelen met aangepaste muziek. Het lopen wordt steeds langer en het wandelen steeds korter, en op den duur loop je van begin tot einde zonder probleem. Althans, dat is mijn plan toch.

Of we dan op het einde nog verder gaan dan die 10 km? Dat durf ik nu niet zeggen. Misschien wel, mij kennende. Maar ik blijf het zeker rustig aan doen.

Ik denk dat ik regelmatig eens een blogje ga schrijven over de vooruitgang, dus kom zeker nog eens terug om te kijken hoe ik het doe als je dit interessant vond.

Lopers onder de lezers die tips hebben? Laat ze zeker even achter in de  Of mensen die ook willen beginnen met lopen? Ik vermoed dat het nu de ideale moment is. Alle winkels zijn dicht en het weer begint weer wat beter te worden. Geniet ervan!

-Tom.

Twelve Inch Review

Vinyl aan de muur kan al snel een heel gedoe worden. Zeker als je de plaat dan terug van de muur af wil halen om hem te spelen. Je zit al snel met die kaders te vechten en je plaat kan erdoor ook makkelijk beschadigd worden. Maar daarvoor is een oplossing. Een fantastische oplossing. In de vorm van een magneet. En ik moet zeggen, het idee blijft wel hangen als je het eenmaal gehoord hebt!

Twelve Inch is een Deens product/merk/bedrijf dat de ultieme oplossing bedacht om je album covers, en zelfs gekleurde platen of picture discs ten toon te stellen zonder het ongemak van de kaders. Per album moet je maar 1 schroefje in de muur boren en je bent klaar om te gaan.

Het principe berust op magneten. Een magneet die je aan de muur hangt, en een schijf die door de magneet wordt aangetrokken die je in je hoes kan steken, of zoals ik doe, in een buitenhoes kan steken, en zo aan de muur vastmaakt.

Het is inderdaad zo simpel als het eruit ziet. En toch werkt het fantastisch goed. Zelfs met dubbel LP’s heeft hij geen moeite om het in de exacte positie te houden.

Breekt je plaat niet doormidden als je hem eraf wil halen? Nee hoor, je schuift de hoes gewoon naar links, rechts, boven of onder en dan kan je hem er probleemloos afhalen.

En het is ook echt mooi, alsof de hoes gewoon zweeft. Ik heb de mijne boven m’n platenspeler hangen in de muziekkelder en dit is echt een perfecte plaats om de plaat die op dat moment gedraaid wordt tentoon te stellen. Het is als de kers op de taart die je in huis haalt en aan je muur kan bevestigen. Ik kan niet anders dan er positief over zijn en het product ten zeerste aanraden aan elke verzamelaar of liefhebber. Het oogt strak, past binnen elk interieur en is enorm makkelijk in gebruik. Ook de prijs is een pluspunt. Kaders etc. zijn vaak heel erg duur de Twelve Inch voor  album kost €19.90, en als je een set van 4 stuks koopt kost het je €59.90. Niet te duur voor zo een handig en bruikbaar product.

Nu het goede nieuws, Vinyl & Coffee is klaar voor zijn eerste GIVEAWAY! Ik geef een gelukkige winnaar een setje Twelve Inch Producten. Meer info over de giveaway en hoe je kan deelnemen kan je vinden op de Vinyl & Coffee Facebook pagina.

Allen daarheen en alvast heel veel succes met je deelname. Over twee weken, op vrijdag 28 februari om 16u maak ik de winnaar bekend.

-Tom.